پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

اتابک دولت کجای صنعت خودرو ایستاده است؟

بیش از دو سال از عمر دولت چهاردهم گذشته است و در این مدت، بازار خودرو نه درمان شده، نه حتا به یک مسیر روشن برای درمان رسیده است. ناترازی تولید و تقاضا پابرجاست، قیمت‌ها آرام نگرفته‌اند، واردات همچنان گرفتار هزار اما و اگر است و فعالان صنعت هر روز با یک تصمیم تازه و یک ابهام جدید از خواب بیدار می‌شوند، اما در تمام این مدت، یک چیز بیش‌تر از همه به چشم می‌آید؛ غیبت وزیر صمت.

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، محمد اتابک ظاهراً ترجیح داده است تا حد امکان وارد زمین خودرو نشود؛ زمینی که البته یکی از مهم‌ترین و پرحاشیه‌ترین زمین‌های بازی وزارتخانه اوست. پرسش این‌جاست که اگر وزیر قرار نیست با خودروساز، قطعه‌ساز، واردکننده و فعالان بازار خودرو رودررو شود، پس چه کسی قرار است صدای این صنعت را بشنود؟

وزیر کجاست؟

در بیش از دو سال گذشته، صنعت خودرو کم بحران ندیده است؛ از کمبود ارز و محدودیت واردات گرفته تا افت تولید، مشکلات زنجیره تأمین، قیمت‌گذاری، زیان خودروسازان و بلاتکلیفی سیاست‌های وارداتی. اما برای بسیاری از فعالان این صنعت، مسئله فقط تصمیم‌های اتابک نیست؛ مسئله، کم‌رنگ بودن خود اتابک است.

وزیری که انتظار می‌رود در قلب یکی از بزرگ‌ترین صنایع کشور حضور داشته باشد، چرا این‌قدر از بدنه صنعت فاصله دارد؟ چرا حضور او در میان فعالان خودرو به یک اتفاق تبدیل شده است؟

حتا نمایشگاه خودرو شهر آفتاب هم نتوانست وزیر صمت را به یکی از مهم‌ترین رویدادهای صنعت خودرو بکشاند؛ نمایشگاهی که پس از بهمن ۱۴۰۳، نخستین رویدادهای مهم خودرویی کشور بود و می‌توانست دست‌کم فرصتی باشد برای این‌که وزیر از نزدیک ببیند در این دو سال سخت، فعالان صنعت با چه مشقتی سرپا مانده‌اند. اتابک می‌توانست برود، فقط برود و ببیند.

اتابک از خودرو می‌ترسد؟

شاید دلیل این فاصله را باید جای دیگری جست‌وجو کرد.

خودرو در ایران، وزارت‌خانه‌ها را وزیرکش کرده است. وزیرانی آمده‌اند، وعده داده‌اند، با خودروسازان جلسه گذاشته‌اند، طرح داده‌اند و بعد زیر فشار همین صنعت، مجلس، بازار و افکار عمومی، خیلی زودتر از آنچه تصور می‌کردند، از ساختمان وزارت صمت فاصله گرفته‌اند. شاید اتابک نمی‌خواهد به سرنوشت آن‌ها دچار شود. شاید ترجیح می‌دهد کم‌تر وارد شود تا کم‌تر هزینه بدهد.

اما یک مشکل کوچک وجود دارد: وزیر صمت برای تماشا کردن نیامده است.

اگر قرار باشد ترس از هزینه سیاسی و رسانه‌ای تصمیم‌ها، وزیر را از مهم‌ترین پرونده‌های وزارتخانه‌اش دور کند، پس تکلیف صنعت چه می‌شود؟

کارنامه‌ای که دیده نمی‌شود

نقد اتابک الزاماً این نیست که چرا همه مشکلات خودرو را حل نکرده است. هیچ وزیری به‌تنهایی قادر به حل همه مشکلات این صنعت نیست.

نقد اصلی این است که بعد از بیش از دو سال، ردپای یک برنامه روشن، مستمر و قابل لمس برای کاهش ناترازی بازار خودرو کجاست؟

صنعت خودرو به حضور نیاز دارد؛ به شنیدن، دیدن و پاسخ دادن.

آن‌چه از بیرون دیده می‌شود، اما فاصله است؛ فاصله میان وزیر و صنعتی که زیر فشار تحریم، کمبود ارز، مشکلات تولید و سیاست‌گذاری‌های متناقض نفس می‌کشد.

اگر این تصویر اشتباه است، اتابک یک راه ساده برای اصلاح آن دارد: کارنامه‌اش را روی میز بگذارد. بگوید چه کرده، چه کرده که اثرش را مردم ندیده‌اند، چه برنامه‌ای دارد و قرار است چه زمانی این ناترازی تمام شود.

چون فعلاً از بیرون، چیزی که دیده می‌شود نه مدیریت بحران، که غیبت در بحران است. و این برای وزیر صمت، تصویر مطلوبی نیست و مدام این پرسش را مطرح می‌کند که اتابک صمت کجای صنعت خودرو ایستاده است؟