تست و بررسی هاوال H9؛ بیگ وال + ویدیو و تصاویر

در قسمت دوم از فصل دوازدهم «اسب بخار»، به سراغ تست و بررسی میدانی یکی از SUVهای جذاب و وارداتی بازار، یعنی هاوال H9، رفته‌ایم. این شاسی‌بلند مجهز به شاسی مستقل را از جنبه‌های مختلف مورد آزمایش قرار داده‌ایم تا توانایی‌های آن را در شرایط گوناگون محک بزنیم.

در این آزمایش، پارامترهای مختلفی از جمله تانک‌تِرن، میزان شیب‌روی، توانایی‌های خارج از جاده، عملکرد خودرو در پیچ‌ها و میزان چسبندگی در سرعت‌های بالا و… مورد بررسی قرار گرفته است که در ادامه مروری بر نتایج این تست‌ها خواهیم داشت.

همچنین در این قسمت و در بخش «تیپ کار»، به سراغ موضوع روغن موتور و برخی باورهای رایج و البته خرافات پیرامون آن رفته‌ایم؛ نکاتی که می‌تواند بسیاری از تصورات اشتباه درباره روغن موتور و نگهداری پیشرانه را برای شما روشن کند.

اولین بار در شهریور ۱۴۰۴ و هم‌زمان با برگزاری نمایشگاه خودرو مشهد بود که گروه بهمن از نسل جدید هاوال H9 در بازار ایران رونمایی کرد؛ یک شاسی‌بلند بزرگ، عضلانی و تنومند که پیش از این نیز در نسل قبلی، البته با تیراژی محدود، راه خود را به کشورمان باز کرده بود. جالب آن‌که در میان مالکان نسل پیشین H9 در ایران، نام علی دایی، اسطوره فوتبال کشورمان نیز دیده می‌شد.

اما ماجرای H9 به همین واردات ختم نشد؛ پس از عرضه نسخه ۲۰۲۵ هاوال H9، گروه بهمن مدل ۲۰۲۶ این شاسی‌بلند را نیز با مجموعه‌ای از تغییرات جزئی در طراحی و با پسوند «آپشنال» به بازار آورد. خودرویی با ساختار شاسی مستقل که همچنان یکی از گزینه‌های قابل توجه در سگمنت شاسی‌بلندهای آفرودی محسوب می‌شود. در ادامه، نگاهی خواهیم داشت به طراحی ظاهری، تجهیزات و امکانات ایمنی و رفاهی، مشخصات فنی و تجربه رانندگی جاده‌ای و خارج جاده‌ای هاوال H9 وارداتی بهمن موتور.

ویدیو تست و بررسی هاوال H9

طراحی ظاهری

در یک نگاه کلی، هاوال H9 را باید در زمره پریمیوم‌ترین و قدرتمندترین محصولات این برند دانست؛ شاسی‌بلندی که از نظر ابعاد، ساختار، توانایی‌های فنی و سطح تجهیزات، پس از مدل H10 در بالاترین رده سبد محصولات هاوال قرار می‌گیرد و به همین واسطه، می‌تواند یکی از شاخص‌ترین گزینه‌ها در میان خودروهای چینی وارداتی بازار ایران به حساب بیاید.

این خودرو با ظاهری باکسی شکل و برگرفته از شاسی بلند‌های آمریکایی (همچون فورد برونکو) و صد البته نمای پشتی دیفندر، شکل و شمایلی بسیار تنومند و رترو مدرن را به نمایش می‌گذارد و می‌توان گفت به لحاظ بصری حتی نسبت به خودرویی همچون تانک ۳۰۰ نیز جلوه‌ای مدرن‌تر و پویاتر دارد.

کابین و امکانات

در بخش کابین نیز همان طراحی عضلانی اما پویا و مدرن ظاهر خودرو به داخل اتاق هم راه یافته است. در این قسمت شاهد بکارگیری تریم دو رنگ چرمی، غربیلک فرمان تمام دایره، کلاستر دیجیتالی مجزا و یک مانیتور شناور بزرگ در بخش مرکزی داشبورد هستیم.

وجود کلیدهای فیریکی متعدد زیر مانیتور و در قسمت پنل میانی دو صندلی هم از نکات خوشایند و مثبتی است که در کابین H9 می‌بایست به آن‌ها اشاره کرد.

از امکانات ایمنی و رفاهی هاوال H9 می توان به مواردی همچون کیسه هوای جلو و کناری و پرده ای، هشدار برخورد از جلو و عقب، سیستم ضد واژگونی، کروز تطبیقی، رادار بین خطوط، رادار DOW، هشدار ترافیک عقب، ترمز اضطراری، تشخیص چراغ راهنمایی و رانندگی و تابلوخوان، نور بالا هوشمند، تنظیم گودی کمر راننده، تنظیم صندلی های عقب، حالت های مختلف رانندگی، قفل دیفرانسیل عقب و مرکزی، چهار چرخ سبک و سنگین، قابلیت تانک ترن، قطب نما، شارژر وایرلس، هفت صندلی، رکاب برقی، سیستم کنترل پایداری و کشش، دوربین دید اطراف، تنظیم نرمی و سفتی فرمان، ماساژور صندلی‌های جلو، زیرآرنجی و کاپ هولدر عقب، سردکن جلو و عقب، تهویه سه کاناله، ادونچر باکس و… اشاره کرد.

مشخصات فنی

زیر کاپوت H9 هم مانند نمونه استاندارد شاهد بکارگیری یک پیشرانه ۲ لیتری توربوشارژ بنزینی هستیم. حداکثر قدرت این مدل ۲۱۸ اسب بخار و بیشینه گشتاور آن ۳۸۰ نیوتن متر است. در بخش انتقال قدرت نیز یک گیربکس ۸ سرعته AT وظیفه انتقال نیروی تولیدی توسط پیشرانه به هر چهار چرخ را بر عهده دارد. سیستم تعلیق در جلو از نوع دابل ویشبون و در عقب از نوع مولتی لینک است. مخزن سوخت ۸۰ لیتری و رینگ های ۱۹ اینچی نیز از دیگر ویژگی های H9 به شمار می آیند.

تجربه سواری

هاوال H9 را می‌بایست یک SUV واقعی نام نهاد که هم طعم واقعی رانندگی لوکس شهری و هم تجربه بیراهه نوردی را توامان به خریدار هدیه می‌دهد.

کار را با تانک ترن آغاز می‌کنیم. امکانی که با اعمال ترمز روی چرخ عقب داخل پیچ و بکارگیری کم ترین سرعت، شعاع گردش را به حداقل می‌رساند و در روز تست عملکرد درستی را برای آن شاهد بودیم. این امکان برای پیچ زدن در فضاهای تنگ حین آفرود، بسیار کاربردیست.

عملکرد قفل دف، سیستم کنترل پایداری و کشش و میزان کش آمدن خودرو در ناهمواری‌ها نیز از دیگر مواردی بود که به چالش کشیده شد و دوربین دید اطراف خودرو هم در این تست کاملا کاربرد خود را نشان می‌داد. جایی که به سادگی راننده می‌تواند زیر خودرو را بی هیچ مانعی مشاهده کرده و از برخورد کف خودرو با سنگ جلوگیری نماید. در این تست هم عملکرد قفل دف عقب کاملا درست بود و خودرو بدون هرزگردی از پس ناهمواری‌ها برآمد. همچنین کمک سبک و سنگین هاوال H9 هم مورد ارزیابی قرار گرفتند. به طور کلی کش آمدن خوب سیستم تعلیق را می‌توان یکی از بهترین پارامترهای آفرودی H9 برشمرد.

اما حالا وقت تست شهری این غول چینی فرا رسیده بود. جایی که سیستم‌های کامل کمک رانندگی نظیر رانندگی بین خطوط، ترمز اضطراری، کروز تطبیقی و… تقریبا سبب می‌شوند در شهر و ترافیک‌های شهری نیز تجربه یک سواری راحت و لوکس را داشته باشید. دید خوب اطراف و عدم وجود نقطه کور در این خودروی بزرگ هم از دیگر مواردیست که می‌بایست به آن در زمینه رانندگی داخل شهری اشاره داشت. البته در خصوص سیستم‌ رانندگی بین خطوط و کروز تطبیقی باید گفت که هاوال H9 فاصله بسیار زیادی با خودروی جلویی می‌گیرد که همین امر سبب می‌شود تا خودروهای دیگر، مسیر شما را پس از قدری تحمل قطع نمایند و انتطار می‌رفت این فاصله کمتر باشد.

هاوال H9 با توجه به جثه و سگمنتی که در آن قرار دارد، طبیعتا برای پیچ زدن‌های عجیب طراحی نشده اما به طور کلی حس عدم اطمینان را به راننده و سرنشینان در پیچ‌ها منتقل نمی‌کند. در فشار زیاد کولر خودرو گرم نمی‌شود و عملکرد ترمزها نیز افت محسوسی ندارد که این مورد آخر، کاملا مثبت و مهم تلقی می‌شود.

در بحث شتابگیری، هاوال H9 از پرادو ۵ درب ۴ سیلندر سریع‌تر بوده و نسبت به پرادو ۵ درب شش سیلندر، کندتر ظاهر می‌شود.

حرکات عرضی بسیار کم، کابین جفت و جذب، سواری پایدار، کابین جادار، خوش دست بودن خودرو و عملکرد درست سیستم‌های پایداری و کمک رانندگی هم از دیگر مواردیست که در بحث تجربه سواری می‌توان به آن‌ها اشاره داشت.

تیپ کار؛ روغن موتور، خرافات و باورهای غلط مربوط به آن

هر بار که زمان تعویض روغن موتور فرا می‌رسد، معمولاً با مجموعه‌ای از توصیه‌ها و باورهای مختلف مواجه می‌شویم؛ از صحبت‌های تعمیرکاران و تعویض‌روغنی‌ها گرفته تا نکاتی که افراد بر اساس تجربه شخصی به ما منتقل می‌کنند. اما کدام‌یک از این توصیه‌ها واقعاً درست هستند؟ پیش از بررسی این باورها و خرافات، بهتر است ابتدا روش صحیح بررسی سطح روغن موتور را مرور کنیم. برای این کار، خودرو را روی سطحی صاف خاموش کنید، چند دقیقه صبر کنید و سپس گیج روغن را خارج کرده، آن را کاملاً تمیز کنید و دوباره در محل خود قرار دهید؛ با خارج کردن مجدد گیج، می‌توان سطح روغن را بررسی کرد. روی گیج معمولاً دو محدوده MIN و MAX مشخص شده که سطح روغن باید بین این دو علامت قرار داشته باشد و نباید از MAX بالاتر برود. برای مثال، اگر ظرفیت توصیه‌شده روغن موتور یک خودرو ۴.۵ لیتر است، ریختن ۶ لیتر روغن نه‌تنها هیچ مزیتی ندارد، بلکه می‌تواند با افزایش بیش از حد سطح روغن، به قطعاتی مانند کاسه‌نمدها آسیب بزند. از سوی دیگر، پایین بودن سطح روغن نیز باعث می‌شود روانکاری بخش‌های مختلف موتور به‌درستی انجام نشود و پیشرانه تحت فشار قرار بگیرد. از نظر ظاهر نیز روغن تازه معمولاً رنگی شفاف و متمایل به زرد کهربایی دارد، اما با کارکرد خودرو به‌تدریج تیره‌تر می‌شود و این تغییر رنگ به‌تنهایی الزاماً به معنای فرا رسیدن زمان تعویض روغن نیست. با این حال، مشاهده ذرات فلزی یا براده در روغن موضوعی جدی است و نیاز به بررسی فوری موتور دارد. وجود کف یا حالت فومی در روغن نیز می‌تواند نشانه‌ای از آلودگی روغن، ورود مایع خنک‌کننده یا وجود مشکل در موتور باشد و باید توسط مکانیک بررسی شود. حالا که با روش صحیح بررسی روغن آشنا شدیم، وقت آن است که سراغ تعدادی از باورهای رایج و خرافات مربوط به تعویض روغن برویم و ببینیم کدام‌یک واقعیت دارند و کدام‌یک صرفاً از نسلی به نسل دیگر منتقل شده‌اند.

این باور که روغن موتور حتماً باید هر ۵ هزار یا ۱۰ هزار کیلومتر تعویض شود، یک نسخه واحد برای تمام خودروها نیست و زمان مناسب تعویض روغن به عواملی مانند نوع خودرو، مشخصات و کیفیت روغن، شرایط آب‌وهوایی و نحوه استفاده از خودرو بستگی دارد. ترافیک سنگین، کارکرد طولانی در حالت درجا، دمای بسیار بالا یا پایین، کیفیت نامناسب سوخت و استفاده از روغن‌های باکیفیت پایین می‌تواند فاصله سرویس را کاهش دهد؛ به همین دلیل در شرایطی مانند بازار ایران، تعویض روغن در فواصل کوتاه‌تر می‌تواند منطقی باشد. از سوی دیگر، برخی خودروسازان برای شرایط عادی فواصل ۱۰ تا ۱۵ هزار کیلومتری را توصیه می‌کنند. نکته مهم این است که حتی اگر خودرو به مسافت تعیین‌شده نرسیده باشد، روغن برای مدت طولانی نباید در موتور باقی بماند و در صورت کم‌کارکرد بودن خودرو نیز بهتر است طبق توصیه سازنده و شرایط نگهداری، به‌صورت دوره‌ای تعویض شود.

در نهایت کیز انتخاب روغن موتور باید بر اساس توصیه سازنده، شرایط آب‌وهوایی و وضعیت فنی پیشرانه انجام شود، نه بر مبنای باورهایی مثل “هرچه روغن سفت‌تر باشد، بهتر است”. در موتورهای مدرن، استفاده از روغن با گرانروی پایینِ مورد تأیید سازنده می‌تواند به کاهش اصطکاک، مصرف سوخت و آلایندگی کمک کند و حتی عملکرد روان‌تری به همراه داشته باشد؛ بنابراین بهتر است به جدول گرانروی درج‌شده در دفترچه خودرو پایبند باشید و تنها در موتورهای کارکرده‌ای که دچار افزایش لقی و روغن‌سوزی شده‌اند، با نظر متخصص به سراغ گرانروی بالاتر بروید.

حالا که روغن مناسب خودرو را بر اساس توصیه سازنده انتخاب کردیم و خرافات خودرویی را کنار گذاشتیم، بد نیست با سرویسی آشنا شویم که انتخاب و تعویض روغن و فیلترها را ساده‌تر می‌کند. تپسی گاراژ فقط مخصوص رانندگان تپسی نیست و همه مالکان خودرو می‌توانند از آن استفاده نمایند. در این سرویس، برندهای مختلف روغن موتور و پکیج‌های سرویس دوره‌ای در دسترس شما بوده و می‌توانید با انتخاب روغن و فیلترهای مورد نیاز خودرو، از میان حدود ۸۰۰ مرکز خدماتی پیشنهادی، نزدیک‌ترین مرکز را انتخاب و نوبت خود را رزرو کنید. نکته مهم این است که اجرت تعویض نیز بر اساس نرخ اتحادیه محاسبه می‌شود؛ بنابراین می‌توانید سرویس دوره‌ای خودرو را با انتخاب برند موردنظر و با قیمت مشخص، در یک مرکز خدماتی معتبر به انجام رسانید.

آلبوم تصاویر خودرو

تصویر ۱ از ۱۰۸

آلبوم تصاویر پشت صحنه

تصویر ۱ از ۸۲