علیرضا جبلی
۳۰ شهریور ۱۴۰۵ | ۱۹:۰۰
سیاست و اقتصاد
حقیقتی که دوست نداریم؛ چین سردمدار صنعت خودروی جهان شده است
برای بسیاری از ایرانیها، «خودروی چینی» هنوز یادآور محصولی اقتصادی است که در بازاری بسته، چند برابر قیمت واقعی فروخته میشود. این ذهنیت کاملاً بیدلیل نیست؛ بخشی از خودروهایی که به ایران رسیدهاند، نماینده بهترین تولیدات چین نبودهاند. مشکل اینجاست که ما چین امروز را با محصولاتی قضاوت میکنیم که به نسلهای قبلی صنعت آن تعلق دارند.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، چین روزی دستگاه کپی صنعت خودرو بود. طراحی دیگران را تقلید میکرد، پلتفرم میخرید، موتور و گیربکس وارد میکرد و با کمک شرکتهای خارجی خط تولید میساخت. با این حال، مونتاژ را مقصد ندید. کارخانه را به مدرسهای برای یادگیری تولید، مدیریت، طراحی و توسعه محصول تبدیل کرد.
شرکتهای چینی در جوینتونچر با خودروسازان خارجی کار کردند، سهام برندهای جهانی را خریدند، مهندسان خود را آموزش دادند و شبکهای بزرگ از قطعهسازان، شرکتهای نرمافزاری و تولیدکنندگان باتری ساختند. همزمان، بازار داخلی وسیع و رقابت شدید میان دهها برند، شرکتها را وادار کرد محصول تازه را سریعتر و ارزانتر توسعه دهند.
نتیجه فقط افزایش تیراژ نبود. چین در سال ۲۰۲۵ بیش از ۷ میلیون خودرو صادر کرد و نزدیک به سهچهارم خودروهای برقی جهان را ساخت. این کشور اکنون فقط خودرو نمیفروشد؛ باتری، پلتفرم برقی، معماری الکترونیکی، نرمافزار و سامانههای کمکراننده صادر میکند.
وارونگی بزرگ همینجا رخ داده است. فولکسواگن که زمانی دانش خودروسازی را به چین میبرد، اکنون برای معماری الکترونیکی و نرمافزار با اکسپنگ همکاری میکند. آئودی برای کوتاهکردن زمان توسعه خودرو برقی از فناوری سایک کمک گرفته و خودروسازان دیگری نیز برای باتری، قوای محرکه برقی و سامانههای هوشمند به سراغ شرکای چینی رفتهاند. چین از خریدار فناوری به یکی از فروشندگان آن تبدیل شده است.
این به معنای پایان آلمان، ژاپن یا آمریکا نیست. خودروسازان قدیمی هنوز در مهندسی شاسی، کیفیت تولید، ایمنی، برند و شبکه فروش جهانی قدرت دارند. جهان هم نایستاده تا پیشرفت چین را تماشا کند. جنگ تعرفهای، محدودیتهای تجاری و سرمایهگذاریهای تازه نشان میدهد رقابت سختتر شده است.
صنعت چین نیز بینقص نیست. یارانههای سنگین، ظرفیت مازاد، جنگ قیمت، سود پایین و حذف برندهای ضعیف، هزینه این جهش بودهاند. با وجود این، نمیتوان اصل اتفاق را انکار کرد. کشوری که روزی به تقلید محصولات خارجی متهم میشد، اکنون در فناوریهایی که آینده خودرو را میسازند به یکی از بازیگران اصلی تبدیل شده است.
چین چرخ را از ابتدا اختراع نکرد. فناوری خرید، کپی کرد، شریک شد، آموخت و سپس نسخه خودش را توسعه داد. در رقابت صنعتی، همکاری با رقیب نشانه ضعف نیست؛ ابزاری برای سریعتر رسیدن به هدف است. چینیها این قاعده را جدی گرفتند و اکنون همان شرکتهایی که روزی استادشان بودند، برای عقبنماندن با آنها پای یک میز مینشینند.
حقیقتی که شاید دوست نداشته باشیم همین است؛ چین دیگر شاگرد صنعت خودروی جهان نیست. کشوری که روزی خودروهای دیگران را کپی میکرد، اکنون بزرگترین تولیدکننده و صادرکننده خودرو است و در فناوریهای تعیینکننده آینده، از باتری و قوای محرکه برقی تا نرمافزار و معماری الکترونیکی، به یکی از مراجع صنعت تبدیل شده است. میتوان کیفیت بعضی محصولات چینی را نقد کرد یا درباره دوام این رشد تردید داشت، اما دیگر نمیتوان چین را مونتاژکاری دانست که پشت سر آلمان و ژاپن حرکت میکند؛ چین اکنون در صف نخست ایستاده است.
بیشتر بخوانید:
چین چگونه از خودروهای بنزینی عبور کرد؟
اتحاد غولهای خودرو علیه چین؛ تویوتا، فولکس و فورد خواستار ممنوعیت چینیها شدند
دلبستگی حاکمیت به چین با چاشنی وابستگی؛ مسیر یکطرفه خودرو به سمت شرق
چرا خودروی چینی دوست نداریم؟ آزادی انتخاب در برابر قفس انحصار
جنگ قیمت در چین، گرانی در ایران؛ تخفیف خودروهای چینی کجا گم میشود؟
تازه ترین اخبار و ویدیوهای خودرویی را در کانال
تلگرام
و
اینستاگرام
اسب بخار دنبال کنید.
چین خودرو چینی صنعت خودرو چین
محصول یه کشور بسته به ادمها طرز تفکر اون کشور دارد که بعدش حس اصالت بهت میده
شما خیالت راحته که یه ژاپنی یا المانی کم نمیزاره برا فتح بازارها هر کاری نمیکنه
سایقه مردم ما مشخص است الان تو انحصار مجبورن اینارو بخرن اگه واردات زیاد تعرفه درست بود حق انتخاب داشتند لحظه ای در خرید ژاپنی المانی امریکایی درنگ نمیکردند
شاید مردم بریتانیا لوکانو ام جی بخرن ولی مردم ما تمایل ذاتی به برندهای قدیمی دارند
چرا دوست نداشته باشیم اتفاقاً من به شخصه علاقه زیادی دارم به سلطه چین! کیفیت خوب ، آپشن زیاد ، قیمت مناسب! زمانی که موبایل دست غربی ها بود ، آرزوی خیلی ها بود ، وقتی چین تولید کرد همه موبایل دار شدند حتی کشورهای آفریقایی ، نگاه به ملت بدبخت ایران نکن که باید با ارز ۲۳۰ تومن گوشی مدل پایین بخره اونم دست دوم و اقساطی!
ماشین ام زمانی ارزو بود برا خیلی ها تا اینکه چین اومد!
کشوری بی حاشیه و دور از جنگ و به فکر پیشرفت و توسعه، آدم دیوونه فقط از همچین کشوری بدش میاد! امیدوارم که زودتر دنیا به دست چین بیوفته! ۲۰۳۵ سال خوبیه برای چین….
ما چرا خوشمون نیاد چین پیشرفت کرده است
مشکل از جایی است که چین برا رقابت از یکسری اصول میگذرد
شما خودروسازز ژاپنی المانی که میبینی علاوه بر سود رضایت مشتری و دوام خودرو براش مهم است گرچه اینها مجبور شدن از قطعات ارزانتر در کارخانه چبنشون استفاده کنند
ولی اجناس چینی با بهترین کیفیت هم عامدانه برا پنج سال ساخته شده اند خیلی از برندهای چینی محو شدند
کلا استراتژی اینها دادن مدلهای زیاد برا گیج کردن مشتری است یه برند که چندین زیر شاخه دار حتی در موبایل ردمی و می و پوکو میبینی
از سوار شدن ماشین یه حسی میگیری و حسی که از چینی میگیری اون حس خوب نیست
اینکه تو باطری هم سرامد شدن خوب ذخایر لیتیوم چین بسیار زیاد است
چرا دوست نداشته باشیم؟ هر چقدر رقابت بیشتر بهتر
مشکل ما از جایی هست که برخی برندهای درجه سوم بی نام نشان چین رو وارد بازار میکنند و تمام تلاش رو هم میکنن تا رقیب دیگری حتی درجه یک چینی وارد نشود
گویا برای نویسنده محترم، جهان فقط به اروپا و آمریکا خلاصه میشود و بس! جنگ تعرفهای، محدودیتهای تجاری و … غرب ناشی از رذالت آنهاست. کره جنوبی برای شرکتهای آمریکایی تعرفه گذاشت کار به تهدید توسط سناتورها و مقامات آمریکا رسید. مصر و عربستان به فکر تولید گندم افتادند دولت آمریکا مانع شد. بعضی کشورها بهخاطر تهدید آمریکا دست از خرید تجهیزات روسی برداشتند در حالیکه نیازشان بود.
گیرم که چینی بود فاضل * از فضل چینی تو را چه حاصل. نویسندگان محترم کمتر از این حرفها بزنید که چین ارباب شده و از این حرفها. ۲۰ ساله دارید میگید چین داره پیشرفت میکنه و تعریف و تمجید چین. برندهای چینی اصالت و امنیت مرسدس بنز و بی ام و رو چجور میخواهند بدست بیارن؟! اعتمادپذیری تویوتا و هوندا رو چجور؟ پرستیژ بنتلی و رولز رویس رو چجور ؟ البته ناگفته نماند که به لطف این شرکتهای چینی و مونتاژکاران ما، خیابانهای ایران کمی از حالت مستراح درآمده و تنوعی میبینیم گرچه ماشینهای رنگی نمیبینیم و همه سیاه سفید اند. این نکتهی مثبت لگنسازان چینی هست و ما طبق معمول راضی هستیم.
اولاً که مشکل رنگ خودروها یکی به مونتاژ کار بستگی دارد و یکی هم خواست خریداری که نگران افت قیمت خودرو به سبب تصادفات جزئی و … است. بعد هم خریدار غیر ایرانی دغدغه دلار ۲۳۰ هزار تومانی، محدودیت عرضه و … ندارد که امنیت خود را فدا کند. حتماً چیزی هست که اقبال عمومی خریداران شرکتهای غربی و شرقی نظیر خودروسازان ژاپنی را نگران کرده است. باید به احترام چینیها برخاست ولی دست زدن برای آنها منوط به همکاری با ایران است و بس.