پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

سازمان استاندارد: کیفیت بنزین محرمانه است؛ فقط مردم نامحرم‌اند؟

سال‌هاست کشور با مسئله کیفیت سوخت درگیر است، اما برخلاف بسیاری از بازارهای جهان، مصرف‌کننده ایرانی هنوز نمی‌داند بنزینی که در باک خودروی خود می‌ریزد چه عدد اکتانی دارد، میزان گوگرد و بنزن آن چقدر است و تا چه اندازه با استاندارد اعلام‌شده مطابقت دارد. حالا رئیس سازمان ملی استاندارد به‌جای انتشار همین اطلاعات، می‌گوید نتایج بررسی کیفیت بنزین محرمانه است و فقط در اختیار دستگاه‌های بالادستی قرار می‌گیرد.

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، فرزانه انصاری، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان ملی استاندارد ایران، اعلام کرده است این سازمان از پالایشگاه‌ها، مخازن ذخیره و نازل جایگاه‌ها نمونه‌برداری می‌کند، اما نتایج گزارش‌ها به‌صورت محرمانه برای نهادهای بالادستی ارسال می‌شود. او گفته است بنزین با متعادل‌سازی و اختلاط در حدی عرضه می‌شود که مشکلی ایجاد نکند.

مسئله دقیقاً از همین‌جا آغاز می‌شود؛ اگر بنزین مشکلی ندارد، چرا نتیجه آزمایش آن منتشر نمی‌شود و اگر بخشی از سوخت عرضه‌شده استاندارد نیست، چرا مردمی که آن را می‌خرند نباید از کیفیتش باخبر شوند؟

بنزین را مردم می‌خرند، گزارش را بالادستی‌ها می‌خوانند

در جایگاه‌های سوخت، بنزین معمولی و گاهی بنزین سوپر بدون اعلام عدد اکتان واقعی عرضه می‌شود. گاهی نیز از توزیع بنزین یورو ۴ سخن گفته می‌شود، اما مردم به گزارشی دسترسی ندارند که نشان دهد چه تعداد نمونه آزمایش شده، چند نمونه خارج از استاندارد بوده و کیفیت بنزین در شهرها و جایگاه‌های مختلف چه تفاوتی دارد.

در ماه‌های گذشته نیز گزارش‌هایی از ناک، افت عملکرد موتور و خرابی خودروها پس از سوخت‌گیری منتشر شده است. بدون آزمایش نمی‌توان تمام این خرابی‌ها را به بنزین نسبت داد، اما وقتی همان نتایج آزمایش محرمانه می‌ماند، مردم چگونه باید بفهمند مشکل از خودرو بوده یا سوختی که دولت به آن‌ها فروخته است؟

مردم باید پول بنزین را بپردازند، هزینه تعمیر خودرو را از جیب بدهند و در نهایت نیز بدون دسترسی به هیچ داده‌ای بپذیرند که سوخت عرضه‌شده «مشکلی ایجاد نمی‌کند». دستگاه‌های بالادستی گزارش را می‌خوانند، اما مصرف‌کننده‌ای که باک خودروی خود را پر کرده، نامحرم باقی می‌ماند.

کیفیت سوخت فقط به موتور خودرو مربوط نیست

پنهان‌کردن نتیجه آزمایش بنزین فقط حق یک راننده برای شناخت کالای خریداری‌شده را نادیده نمی‌گیرد. کیفیت سوخت با آلودگی هوا و سلامت تمام مردم ارتباط دارد. میزان گوگرد، بنزن و ترکیبات آروماتیک بر آلایندگی خروجی خودرو اثر می‌گذارد و دود حاصل از سوخت نامناسب فقط وارد کابین همان خودرو نمی‌شود؛ همه شهر آن را تنفس می‌کنند.

سالانه درباره آلودگی هوا، تعطیلی مدارس و آسیب‌های جسمی آن سخن گفته می‌شود و هم‌زمان از مردم می‌خواهند خودروی معاینه فنی‌دار سوار شوند، کاتالیست سالم داشته باشند و کمتر رانندگی کنند، اما دولت حاضر نیست مشخصات سوختی را که در باک همان خودرو می‌ریزد اعلام کند.

نمی‌شود مسئولیت آلایندگی را به گردن راننده انداخت، اما کیفیت بنزین را پشت عنوان محرمانه پنهان کرد.

این اطلاعات امنیتی نیست

انتشار عدد اکتان، میزان گوگرد و بنزن، درصد نمونه‌های منطبق با استاندارد و تعداد نمونه‌های مردود، افشای اطلاعات امنیتی پالایشگاه‌ها نیست. این‌ها مشخصات کالایی هستند که مردم هر روز برای خرید آن پول می‌پردازند و اثرش را با خرابی خودرو و هوایی که تنفس می‌کنند می‌بینند.

سازمان ملی استاندارد قرار است از حقوق مصرف‌کننده دفاع کند، نه اینکه نتیجه آزمایش یک کالای عمومی را در اختیار همان دستگاه‌هایی بگذارد که مسئول تولید و توزیع آن هستند و مردم را پشت در نگه دارد.

بنزین را مردم می‌خرند، در خودروهای مردم می‌سوزد و دودش وارد ریه مردم می‌شود؛ با این حساب، تنها کسانی که در این پرونده نباید نامحرم باشند، همان مردمی هستند که تمام هزینه آن را می‌پردازند.