پشت پرده اختلاف کروز و سایپا؛ بازی بزرگتر از صنعت

اختلاف اخیر میان سایپا و کروز، بیش از یک دعوای صنعتی ساده است؛ این یک بازی قدرت و سیاست در قلب صنعت خودرو ایران است. همزمانی این مناقشه با واگذاری بلوک ۴۲ درصدی سهام سایپا و تثبیت کرسیهای مدیریتی نشان میدهد آنچه در ظاهر اختلاف بر سر قطعه و تسویه مالی است، تنها بخشی از ماجراست.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، سایپا و کروز هر کدام پاسخ کوتاهی به ادعاها دادند؛ سایپا کاهش تحویل قطعات و تأثیر آن بر تولید خودروهای ناقص را برجسته کرد و کروز این ادعاها را رد نمود، اما واقعیت اصلی در پشت پردهای بزرگتر از مسائل فنی نهفته است؛ اختلافی که ماهیت اقتصادی و سیاسی دارد.
خودرو، ابزار قدرت
بازار خودرو در ایران ابزاری فراتر از تجارت است. حساسیت اجتماعی بالا و نقش آن در انتظارات تورمی باعث شده است مدیریت این صنعت اهمیت امنیتی و کنترلی پیدا کند. دولتها با سیاستهای قیمتگذاری دستوری و مدیریت عرضه، سالها فشارهای اجتماعی و اقتصادی را کنترل کردهاند. واگذاری واقعی مدیریت خودروسازان بزرگ به بخش خصوصی، به معنای کاهش امکان مداخله مستقیم دولت در قیمت و عرضه است؛ این همان نقطهای است که اختلاف سایپا و کروز شکل سیاسی پیدا میکند.
مقاومت در برابر خصوصیسازی
این مقاومت صرفاً درباره کارآمدی بخش خصوصی نیست، بلکه ناشی از نگرانی برای حفظ اهرمهای کنترلی در صنایع راهبردی است. تغییر آرایش مالکیتی یا تقویت موقعیت یک قطعهساز بزرگ، تهدیدی برای الگوی کنترل دولتی محسوب میشود و واکنشهای سیاسی و امنیتی به همراه دارد.
نزاع بر سر حکمرانی
اختلاف سایپا و کروز بازتاب نزاعی عمیق بر سر مدل حکمرانی اقتصادی ایران است؛ نزاع میان اقتصاد دولتی با ابزارهای کنترلی و حرکت بهسوی خصوصیسازی واقعی. وضعیت فعلی صنعت خودرو، از زیان انباشته تا افت کیفیت، محصول سالها سیاستگذاری دستوری و نگاه امنیتی به یک صنعت رقابتی است. پرسش اصلی همچنان بیپاسخ است: آیا دولت حاضر است کنترل یکی از مهمترین صنایع کشور را واگذار کند یا آن را بهعنوان اهرم سیاستگذاری و ابزار مدیریت اجتماعی حفظ خواهد کرد؟ پاسخ به این پرسش، مسیر آینده صنعت خودرو و مدل حکمرانی اقتصادی کشور را تعیین خواهد کرد.





به زبون ساده بگو مشکل چیه
قضیه چیه اون پشت
خروج دولت از مدیریت و مالکیت دارایی های عمومی با شعارهای زیبا و فریبنده افزایش کارایی و بازدهی انجام می شود اما تجربه گذشته ثابت کرده که در پشت پرده، انفال و دارایی عمومی نظیر نفت، معادن، صنایع فلزی و معدنی و… به الیگارشی واگذار شده نه بخش خصوصی واقعی. یکی از دلایل کمبود ارز و مشکلات معیشتی امروز مردم در عدم بازگشت ارز صادراتی است. تصور کنید خودرو هم واگذار شود در نتیجه قیمت ها به شدت افزایش پیدا میکند و تمایل به مونتاژ خودروهای لوکس و تجملاتی بالا میرود و بر میگردیم به دوران ارباب رعیتی.
همه چی واضحه کروز به سایپا قطعه نمیده تا سایپا زمین بخوره و بگن مدیریت خصوصی از دولتی بهتره.در صورتی که فرق چندانی ندارن مثلا بهمن و کرمان موتور که خصوصی هستن جز مونتاژ چیکار کردن تا حالا؟ چرا وقتی تحریم نبودیم هیچ کدوم به فکر خرید پلتفرم و پیشرانه و انتقال تکنولوژی نبودن؟ جواب واضحه: نون تو مونتاژه! حالا شما هی مقاله بنویس مدیریت خصوصی بهتر از دولتیه. وقتی که با این کثافت کاریا سایپا هم خصوصی شد و به تولید آشغال ادامه داد اون موقع بهتون سلام میکنم
احسنت، حق گفتی.