بنزین سفر را پسانداز کنید؛ توصیه سقاب اصفهانی در روزهای محدودیت سوخت

برای سفر، سهمیه بنزین کنار بگذارید؛ توصیه رئیس سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی به مردم این است که در رفتوآمدهای روزانه کمتر بنزین مصرف کنند تا برای مسافرت سهمیه داشته باشند. اسماعیل سقاب اصفهانی این پیشنهاد را در شرایطی مطرح کرده که از محدودیت جدی تأمین سوخت و آغاز جمعآوری کارتهای جایگاهی در برخی استانهای مرزی خبر داده است.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، سقاب اصفهانی، معاون رئیسجمهور و رئیس سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی، گفته است: «دیگر نمیتوان مانند گذشته روی کارتهای جایگاهی حساب کرد.» او از مردم خواسته پیش از سفر، مسافت و میزان سوخت موردنیاز خود را در نظر بگیرند و با مدیریت مصرف، بخشی از سهمیه را برای مسیر نگه دارند.
راهکار پیشنهادی او، استفاده بیشتر از حملونقل عمومی یا وسایل نقلیه کممصرف در روزهایی است که افراد در شهر محل زندگی خود حضور دارند. به گفته سقاب اصفهانی، سهمیه سوخت تا سه ماه قابلیت ذخیرهسازی دارد و میتوان با کاهش مصرف روزانه، آن را برای سفر حفظ کرد. این توصیه به نگهداشتن سهمیه در کارت سوخت مربوط است.
هشدار درباره تأمین سوخت و کارتهای جایگاهی
سقاب اصفهانی توضیح داده که جمعآوری کارتهای سوخت جایگاهی در برخی استانهای مرزی آغاز شده، هرچند این کارتها هنوز در بعضی استانها در دسترس هستند. بنابراین، صحبت او به معنای اعلام جمعآوری سراسری کارتها نیست؛ اما به رانندگان هشدار میدهد که برای تأمین بنزین سفر، دسترسی همیشگی به کارت جایگاه را قطعی فرض نکنند.
او محدودیت تأمین سوخت را دلیل تغییر شرایط دانسته و هشدار داده است که ادامه شیوه گذشته میتواند به تعطیلی جایگاهها منجر شود. این بخش از اظهارات، مسئله را از یک توصیه معمول برای صرفهجویی فراتر میبرد؛ مقام مسئول از دشواری تأمین سخن میگوید و از مصرفکننده میخواهد برنامه سفرش را با آن هماهنگ کند.
سهمیهای که باید کفاف زندگی روزمره را هم بدهد
کاهش مصرف روزانه زمانی انتخاب عملی است که جایگزینی برای خودرو وجود داشته باشد. برای کسی که مسیر خانه تا محل کارش با اتوبوس و مترو پوشش داده نمیشود یا ساعت کاریاش با خدمات حملونقل عمومی هماهنگ نیست، کنارگذاشتن خودرو تصمیم سادهای نیست. استفاده از وسیله کممصرفتر هم به خودرویی وابسته است که فرد در اختیار دارد.
سهمیه چنین رانندهای پیش از رسیدن تعطیلات، صرف رفتوآمدهای ضروری میشود. توصیه به پسانداز بنزین، بدون درنظرگرفتن این تفاوتها، بخشی از فشار محدودیت تأمین را به برنامه زندگی خانوار منتقل میکند.
مدیریت مصرف لازم است، اما مسافری که سهمیهاش در میانه راه تمام میشود، به پاسخ مشخصتری نیاز دارد: بنزین موردنیاز ادامه مسیر را از کجا و با چه شرایطی تأمین کند؟ همراه توصیه به ذخیره سهمیه، باید تکلیف دسترسی به سوخت در جاده نیز روشن شود.




از خوزستان میخوام برم مشهد.
ذخیره سوخت جوابگو نیست.
یعنی تو راه بمونم؟ بقیش رو با الاغ بیام؟