پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

رد پای مظفرالدین شاه در رونمایی از خودروهای برقی

تولید و استفاده از خودروهای برقی به یک ضرورت و اجبار بدل شده است، اما با توجه به زیرساخت هایی که در ایران وجود دارد، رد پای مظفرالدین شاه در رونمایی از خودروهای برقی کاملاً به وضوح دیده می شود و به نظر، هنوز تغییر در سطح تفکر صنعتی کشور دیده نمی شود.

گزارش پایگاه خبری اسب بخار، به رغم آغاز عرضه خودروهای وارداتی و ادعای ارزان سازی، هنوز هیچ یک از گفته های وزارت صمت در خصوص بازار خودرو محقق نشده است، اما در عین حال، تأکید فراوانی به تولید و عرضه خودروهای برقی وجود دارد. روز گذشته نیز (۸ آبان ۱۴۰۲) اولین خودروی برقی شاسی بلند کشور رونمایی شد. این خبر و دستاورد می تواند به عنوان نقطه عطفی در این صنعت به شمار آید.

اما در شرایط فعلی، از هر زاویه ای که به این نوع رونمایی ها نگاه می شود، رفته رفته خوشحالی و شادمانی جای خود را به اندوه و نگرانی می دهد. رونمایی از خودروی برقی در شرایط فعلی، بیش تر شبیه یک بازی دوست داشتنی برای متولیان صنعت به شمار می آید، یا حتا می توان این موضوع را برای پررنگ نشان دادن کارنامه وزیر صمت نیز به شمار آورد.

عباس علی آبادی با خودروهای برقی توانست گوی سبقت را ببرد؛ شور و شعف رئیس الوزا در دیدار از نمایشگاه مپنا، چون و چرایی برای این امر باقی نمی گذارد، به خصوص این که، وی تازه از سفر پکن بازگشته بود و هوای پاک و پاکیزه شهری که تا سال های گذشته جزء آلوده ترین ها بود، برای وی ایجاد سؤال کرده بود، به همین دلیل، وی استقبال ویژه ای از خودروهای برقی به عمل آورد. بعد از رأی اعتماد مجلس به علی آبادی، به بهانه های مختلف همیشه از خودروهای برقی و مزایا و خوبی های آن صحبت کرده است؛‌ حتا برای سال آینده خودروسازان اختصاص  ۵۰ درصد از تولید به خودروهای برقی را نیز تکلیف کرده است.

این موضوع یعنی حرکت به سمت تولید و ترویج استفاده از خودروهای برقی امری بسیار پسندیده به شمار می آید. گذشته از اثرات مثبتی که در کاهش مصرف سوخت و جلوگیری از اتلاف منابع دارد، از نظر کاهش آلودگی هوا و همچنین نزدیک شدن به جریان روز جهانی نیز تأثیر بسیاری بالایی دارد.

اما مسئله این است که تا امروز، تنها شاهد رونمایی و معرفی برخی محصولات برقی بوده ایم. این نوع رونمایی ها و معرفی ها آیا واقعاً با وارد کردن خودرو توسط مظفرالدین شاه قاجار تفاوتی دارد؟ شاهِ همیشه بیمار قجر نیز در زمانی اقدام به واردات خودرو به ایران کرد که هیچ زیرساختی موجود نبود، نه جاده ای در کار بود و نه پمپ بنزین و نه حتا راننده ای و تعمیرکاری. چشم شاه قاجار در سفر فرنگی اش دیده بود و دلش خواسته بود، اما مانند همیشه بدون توجه و درک وضعیت روز جامعه، با نگاهی از بالا به پایین آن چه خواسته را انجام داده بود.

نگاهی به وضعیت امروز بازار خودرو، آینده مبهم واردات، مشکلات پابرجای تولید و افزایش روزبه‌روز فاصله با سطح اول خودروسازی دنیا و سبقت عجیب و غریب رقبای منطقه ای همگی نشان می دهند به شدت از قافله عقب افتاده ایم. در این شرایط، آغاز حرکت های جدید و نزدیک به سطح اول تولید جهان بسیار خوب است به شرطی که سایر عوامل نیز فراهم باشد. این عوامل خود به خود و با عصای جادویی درست نمی شود، بلکه یک عزم ملی و تفکری مبتنی بر منافع ملی با چاشنی آینده نگری مقدمات کار را فراهم می کند.

در حال حاضر، بسیاری از کشورهای دنیا از خودروهای برقی استفاده می کنند، خودروهایی که مزایای زیادی ایجاد می کنند؛ اما در این کشورها پیش از آغاز تولید و عرضه، ابتدا و همزمان با هم فرهنگ سازی و زیرساخت ها را فراهم کرده اند، سهم و نقش هر یک از سازمان ها و نهادهای مرتبط مشخص شده است، در این کشورها جزیره ای عمل نمی شود، همه برای کشور خدمت می کنند. این گونه نیست که وزارت صمت به خودروساز برای ساخت خودروی برقی تأکید و توصیه کند، خودروساز با قطعات وارداتی اقدام به مونتاژ کند و بعد از آن، وزارت نیرویش نتواند خدمات لازم را ارائه کند.

این نوع توسعه و پیشرفت در زمینه خودروهایی که از سوخت غیر فسیلی استفاده می کنند، در جای دیگری هم دیده می شود؟ آیا می توان اول قطار را ساخت و بعد متر به متر ریل سازی کرد؟ آیا دلیل خاصی دارد که وزیر صمت به شدت به دنبال پر کردن کارنامه اش با خودروهای برقی است؟ آیا خود وی از مشکلات زیرساختی خبر ندارد؟ آیا امکان فراهم کردن پیش نیازها، قبل از معرفی ها و رونمایی ها ممکن نبود؟ آیا این حجم از خبرسازی علت خاصی دارد؟