واردات خودرو در آستانه خواب سنگین زمستانی

آمارهای جدید از رشد واردات خودرو خبر میدهند، اما پشت این اعداد، نشانههایی از سرد شدن بازاری دیده میشود که زیر فشار تحریم، نااطمینانی، نوسان ارز، تورم و رکود قرار دارد. واردات خودرو شاید هنوز در مسیر رشد باشد، اما شواهد نشان میدهد موتور آن به سمت یک خواب زمستانی سنگین حرکت میکند.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، رشد آمار واردات خودرو را نباید و نمیتوان نادیده گرفت، اما هر رشدی الزاماً به معنای رونق پایدار نیست. برای سنجش آینده این بازار، باید به جای تمرکز صرف بر خودروهای واردشده، به سراغ موتور اصلی واردات رفت؛ یعنی ثبتسفارشهای جدید و میزان تمایل و توان واردکنندگان به ادامه این مسیر. جایی که مسیر واردات تنگ و تنگتر شده است.
واردکننده امروز با مجموعهای از ریسکهای همزمان روبهروست؛ تحریم و محدودیتهای نقلوانتقال پول، ابهام در مسیرهای تجاری و حملونقل، افزایش هزینههای لجستیکی و مهمتر از همه، آیندهای که پیشبینی آن هر روز دشوارتر میشود. در چنین شرایطی، واردات یک خودرو فقط تصمیمی تجاری نیست؛ نوعی سرمایهگذاری روی آیندهای مبهم است.
در داخل نیز شرایط چندان مساعد نیست. نوسان شدید ارز، تورم بالا، کاهش قدرت خرید و رکود سنگین بازار خودرو، معادله واردات را دشوارتر کرده است. واردکننده باید خودرو را با هزینهای بالا وارد کند، اما نمیتواند مطمئن باشد که چند ماه بعد بازار توان جذب قیمت تمامشده آن را خواهد داشت. به بیان سادهتر، هزینه واردات بالا رفته، اما ظرفیت بازار برای پذیرش این هزینه کاهش یافته است.
در همین شرایط، حالا بحث واگذاری ثبتسفارش خودرو از طریق بورس کالا و مزایده نیز مطرح شده است. اگر این سازوکار اجرایی شود، دسترسی به ثبتسفارش میتواند خود به یک هزینه جدید برای واردکننده تبدیل شود. یعنی واردکننده پیش از آنکه خودرو را بخرد، حمل کند، ارز تهیه کند و هزینههای گمرکی و لجستیکی را بپردازد، باید برای ورود به بازی واردات نیز هزینه و ریسک بیشتری تحمل کند.
این در حالی است که بازار خودرو به اندازه کافی با ابهام مواجه است. تغییرات مکرر قوانین و دستورالعملها، ضوابط ارزی، تعرفهها، فرآیند ثبتسفارش، استانداردها و مقررات گمرکی، پیشبینیپذیری را از یکی از پرریسکترین فعالیتهای تجاری کشور گرفته است.
از سوی دیگر، شرایط منطقه نیز اجازه نمیدهد واردکننده با خیال راحت برای ماههای آینده برنامهریزی کند. تحریم، محدودیتهای تجاری، نااطمینانی درباره مسیرهای حملونقل و افزایش ریسک تأمین، هزینه و زمان واردات را تحت تأثیر قرار دادهاند. در چنین فضایی، حتی اگر مجوز واردات وجود داشته باشد، سؤال اصلی این است که آیا واردکننده حاضر است ریسک استفاده از آن را بپذیرد؟
به همین دلیل، ممکن است آمار واردات همچنان صعودی باشد، اما این صعود الزاماً به معنای گرم بودن موتور واردات نیست. خودروهای امروز ممکن است حاصل تصمیمهای گذشته باشند؛ اما واردات فردا به تصمیمهایی نیاز دارد که در شرایط فعلی، هر روز پرریسکتر میشوند.
مسئله دقیقاً همینجاست؛ واردات خودرو لزوماً با یک تصمیم رسمی متوقف نمیشود. ممکن است مجوزها برقرار باشند، ثبتسفارش انجام شود و حتی آمار واردات برای مدتی رشد کند، اما اگر ریسک بالا برود و پیشبینیپذیری پایین بیاید، انگیزه واردکننده بهتدریج کاهش پیدا میکند.
واردات خودرو هنوز متوقف نشده، اما نشانههای سرد شدن آن کم نیست. اگر تحریم، نااطمینانی منطقهای، نوسان ارز، تورم، رکود بازار و مقررات متغیر همزمان ادامه پیدا کنند، زمستان واردات میتواند پیش از آنکه در آمارها دیده شود، در تصمیمهای واردکنندگان آغاز شده باشد.
خودروهای امروز شاید هنوز در راه باشند؛ پرسش اصلی اما این است که آیا برای خودروهای فردا هم سفارشی وجود خواهد داشت؟





دیدگاه ها