آقای پزشکیان! مردم بدهکار بنزین نیستند، حاکمیت بدهکار مردم است

مسعود پزشکیان در واکنش به انتقادها درباره قیمت بنزین، پرسیده است: «چه کسی گفته دولت باید بنزین ۱۳۰ هزار تومانی بخرد و ۱۵۰۰ تومان بفروشد؟» او همزمان از محدودیتهای مالی دولت، افزایش اعتبار کالابرگ، مطالبات گندمکاران، بیمهها و مشکلات معیشتی کارگران، بازنشستگان و کارمندان سخن گفته است. این در حالی است که واقعاً مردم بدهکار بنزین نیستند؛ حاکمیت بدهکار است.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، پزشکیان برای چندمین بار این پرسش را مطرح و برای بهتر جلوه دادن ماجرا سریع آن را به مشکلات معیشتی گره زده است.
اما آقای رئیسجمهور! پرسش اصلی مردم چیز دیگری است؛ چه کسی گفته مردم باید هزینه ناکارآمدی اقتصادی، تصمیمهای غلط و سیاستهای شکستخورده را از جیب خود بپردازند؟
تورم ۶۶ درصدی
مرکز آمار ایران نرخ تورم تیرماه را اعلام کرده است؛ شاخص قیمت مصرفکننده خانوارهای کشور به ۶۷۶.۹ رسیده، تورم ماهانه ۳.۱ درصد، تورم نقطهبهنقطه ۸۷.۹ درصد و تورم سالانه ۶۶ درصد ثبت شده است. این دیگر صرفاً گرانی نیست؛ این یعنی فرسایش بیوقفه قدرت خرید و کوچکتر شدن سفره میلیونها ایرانی.
چه کسی گفته در اقتصادی با تورم ۶۶ درصدی، مردم باید زجر بکشند؟ چه کسی گفته شهروندی که حقوقاش با تورم بالا نمیرود باید هزینه کسری بودجه، ناترازی انرژی، سیاستهای ارزی و سوءمدیریت اقتصادی را بپردازد؟ و چه کسی گفته مردمی که خود قربانی این وضعیتاند، باید بابت دریافت یارانه احساس شرمندگی کنند؟
اداره اقتصاد با رانت و انحصار
آقای پزشکیان! مردم تصمیم نگرفتهاند اقتصاد کشور به این نقطه برسد. مردم سیاست خارجی را طراحی نکردهاند، تحریمها را به کشور تحمیل نکردهاند، اقتصاد را با دهها نرخ و رانت و انحصار اداره نکردهاند و درباره نحوه مصرف منابع کشور تصمیم نگرفتهاند. پس چرا هر وقت پای هزینهها و اصلاحات به میان میآید، انگار مردم باید پاسخگوی وضع موجود باشند؟
بنزین ۱۳۰ هزار تومان
اگر بنزین واقعاً برای دولت ۱۳۰ هزار تومان تمام میشود، پرسش نیز واقعاً روشن است: چه کسی کشور را به جایی رساند که بنزین باید با چنین قیمتی تأمین شود؟
چه کسانی کشور را در مسیر تحریمهای سنگین قرار دادند؟ چه کسانی از اقتصاد تحریمی، رانت، انحصار، ارز چندنرخی و تجارت غیرشفاف سود بردند؟ چه کسانی در سالهای سختی مردم، میلیاردها دلار منفعت بردند؟ بانیان وضع امروز کجا هستند؟
مصونیت مخربان اقتصاد ایران
آیا دستگاههای قضایی و امنیتی سراغ کسانی رفتهاند که با تصمیمهای خود خسارتهای سنگین به اقتصاد و زندگی مردم وارد کردهاند؟ آیا کسی بابت این همه خطای اقتصادی و سیاسی پاسخگو شده است؟ یا قرار است باز هم سادهترین راه انتخاب شود: فشار بر مردم، افزایش قیمتها، توصیه به صرفهجویی و در نهایت طلبکار شدن از مردمی که سالهاست تاوان تصمیمهای دیگران را میدهند؟
عدالت فقط افزایش قیمت بنزین نیست
اصلاح یارانه بنزین میتواند ضروری باشد. عادلانه نیست فردی که چند خودرو یا مصرف بالایی دارد، چند برابر یک خانواده کمدرآمد از یارانه سوخت استفاده کند. اما عدالت فقط افزایش قیمت بنزین نیست. عدالت یعنی ابتدا سراغ ریشه بحران بروید؛ بگویید چرا اقتصاد کشور به این نقطه رسیده است، چه کسانی مسئول این وضعیت بودهاند و چرا هزینه اصلاحات باید عمدتاً بر دوش طبقات متوسط و ضعیف جامعه گذاشته شود؟
دولت نباید از مردم طلبکار باشد
اگر دولت پول ندارد، باید صادقانه بگوید چرا ندارد، اما نباید جای پاسخگو و طلبکار عوض شود.
مردم سالهاست هزینه تورم، تحریم، سوءمدیریت، فساد، ناکارآمدی و تصمیمهای پرهزینه را میپردازند. حالا قرار نیست بنزین گرانتر هم به فهرست هزینههای آنان اضافه شود و در همان حال، بانیان وضع موجود پشت دیوار مصونیت پنهان بمانند. مردم بدهکار بنزین نیستند؛ این حاکمیت است که به خاطر نجابت، تحمل و انسانیتی که به خرج داده و میدهند، به مردم بدهکار است.
پیش از آنکه از مردم بخواهید بیشتر تحمل کنند، یکبار هم از خودتان بپرسید: چه کسانی این کشور را به این نقطه رساندهاند و چرا هنوز پاسخگوی مردم نیستند؟





چه کسی گفته تولید کمتر از مصرف باشد؟