پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

آمار تولید پیکاپ، ون، مینی‌بوس و اتوبوس در دو ماه اول 1405+ جدول

 ۱۴۰۵ نشان می دهد که تیراژ تولید در بخش خودروهای کار و تجاری سبک و مسافری با افت و کاهش مواجه شده است. براساس این گزارش، تولید پیکاپ با ۴۵، ون ۹۴.۱ و اتوبوس ۲۸ درصد کاهش یافته است. در این میان تنها تولید مینی بوس ۱۲ درصد رشد داشته و به ۸۳ دستگاه رسیده است.

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، آمارهای منتشرشده از تیتراژ خودروهای کار و تجاری مسافری و سبک در دو ماه نخست سال ۱۴۰۵، تصویری نامطلوب از وضعیت تولید این نوع خودرو را ترسیم می‌کند. درحالی‌که در سال‌های گذشته، بخش خودروهای تجاری به دلیل کاربرد بالا در زنجیره تأمین کالا و جابه‌جایی مسافر، پایداری نسبی داشت، اما داده‌های جدید نشان می‌دهد این صنعت اکنون با یک سقوط آزاد در اکثر بخش‌های خود روبه‌رو است.

افت ۴۵ درصد تولید وانت (پیکاپ)

آمارهای سال‌های اخیر نشان می دهد بعد از سواری، وانت و پیکاپ، به دلیل نقش حیاتی در توزیع کالا در سطح شهرها، همواره تیراژ تولید بالایی داشته‌اند، اما آمارهای دو ماهه نخست سال ۱۴۰۵ نشان می‌دهد این بخش با کاهش خیره‌کننده ۴۵ درصدی مواجه شده است. مجموع تولید در این بخش از ۱۴.۴۹۳ دستگاه در سال گذشته به ۷.۹۸۸ دستگاه رسیده است.

نگاهی به جزییات این افت نشان می‌دهد سایپا بیش‌ترین کاهش را ثبت کرده است. تولید این نوع محصول توسط نارنجی‌پوشان جاده مخصوص با کاهش ۵۱ درصدی از ۱۱.۷۱۳ به ۵.۷۴۹ دستگاه تقلیل یافته است. ایران‌خودرو نیز با کاهش ۱۱ درصدی، روند نزولی را دنبال کرده است. تولید این نوع خودرو توسط آبی‌پوشان جاده مخصوص از ۲.۳۸۶ به ۲.۱۱۶ دستگاه رسیده است.

کرمان موتور نیز از ۳۰۶ به ۷۵ دستگاه رسیده و ۷۵ درصد افت را ثبت کرده است.

تولید در صنایع خودروسازی یزد با توقف کامل تولید همراه بوده و از ۶۸ به صفر دستگاه رسیده است. در این فضا، تنها شتابران خودرو پرشیا توانسته است با رشد ۱۴۰ درصدی از ۲۰ به ۴۸ دستگاه برسد. هرچند حجم تولید این شرکت در مقایسه با کل بازار، تأثیری در تغییر روند کلی صنعت ندارد.

تولید اتوبوس کم‌تر از ۱۰۰ دستگاه

در بخش اتوبوس نیز وضعیت مساعد نیست. تولید کل این بخش با کاهش ۲۸ درصدی، از ۱۲۸ دستگاه به ۹۲ دستگاه رسیده است. نکته قابل تأمل این است که بیش از ۶۰ درصد از کل تولید اتوبوس کشور در دستان یک شرکت است. عقاب‌افشان با تولید ۵۶ دستگاه، همچنان بزرگ‌ترین تولیدکننده است، اما این غول صنعتی نیز از افت ۱۰ درصدی در امان نبوده است.

آمار تولید اتوبوس در دو ماه نخست سال ۱۴۰۵

در مقابل، شرکت اسنا با رشد ۵۸ درصدی از ۱۲ به ۱۹ دستگاه، تنها شرکت در حال رشد در این بخش است. با این حال، این رشد در مقابل توقف کامل تولید در شرکت‌های ایران‌خودرو دیزل، استاجین خودرو و آکیادوویچ، که همگی افت ۱۰۰ درصدی را ثبت کرده‌اند، بسیار ناچیز است. همچنین سروش دیزل مبنا از ۳۳ به ۱۷ دستگاه و با افت ۴۸ درصدی، یکی از عوامل اصلی کاهش کلی تولید اتوبوس در کشور بوده است.

تراژدی تولید ون

اگرچه بخش ون به دلیل تنوع کم، هرگز تیراژ بالایی نداشت، اما آمارهای سال جاری نشان‌دهنده یک فاجعه تولیدی در این بخش است. در دو ماه نخست سال ۱۴۰۴، مجموع تولید ون توسط سه شرکت بهمن موتور، ایران‌خودرو دیزل و سروش دیزل مبنا ۶۹۹ دستگاه بود، اما در مدت مشابه سال ۱۴۰۵، این رقم به طرز باورنکردنی به تنها ۴۱ دستگاه رسیده است.

این بدان معناست که تولید ون در ایران با افت ۹۴.۱ درصدی روبه‌رو شده است. نکته تکان‌دهنده این است که در حال حاضر، تنها سروش دیزل مبنا فعال است و بهمن موتور و ایران‌خودرو دیزل تولید خود را در این بخش کاملاً متوقف کرده‌اند. این حجم از کاهش تولید، عملاً به معنای خروج این خودروها از چرخه تولید فعال در کشور است.

آمار تولید وانت (پیکاپ) در دو ماه ابتدایی سال ۱۴۰۵

مینی‌بوس و میدل‌باس؛ تنها نقطه مثبت

در میان تمام این آمارهای منفی، بخش مینی‌بوس و میدل‌باس تنها بخشی است که نه تنها سقوط نکرده، بلکه رشد اندکی را تجربه کرده است. تولید این بخش با ۱۲ درصد افزایش، به ۸۳ دستگاه در دو ماه نخست سال رسیده است.

البته این رشد نتیجه استراتژی صنعتی نیست، بلکه نتیجه تکیه یک شرکت بر تولید یک مدل خاص است. در واقع، ۸۰ دستگاه از مجموع ۸۳ دستگاه تولیدشده، سهم سروش دیزل مبنا با مدل هیوندای H350 است. سهم سایر شرکت‌ها مانند بهمن دیزل (پگاسوس)، استانجین و آکیادوویچ در حد یک دستگاه در هر شرکت است که نشان می‌دهد تولید مینی‌بوس در کشور عملاً به یک مدل و یک شرکت محدود شده است.

ابهام در آینده حمل‌ونقل بار و مسافر

داده‌های دو ماهه نخست سال ۱۴۰۵ نشان می‌دهد که صنعت خودروهای تجاری ایران در یک وضعیت نامساعد قرار دارد.

این وضعیت نشان‌دهنده یک عقب‌گرد جدی در زیرساخت‌های تولیدی است. توقف تولید در چندین شرکت پیشرو و افت تولید غول‌های جاده مخصوص زنگ خطری برای بخش حمل‌ونقل کالا و مسافر در کشور است. اگر این روند نزولی متوقف نشود، کشور نه تنها با کمبود خودروهای تجاری روبه‌رو خواهد شد، بلکه شاهد نابودی تدریجی زنجیره تأمین و خدمات پس از فروش در این بخش‌های حیاتی خواهد بود.