پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

ای کاش همیشه برای صنعت خودرو دهه فجر بود!

ای کاش برای صنعت خودرو همیشه دهه فجر بود و یا مسئولان و دست اندرکاران این صنعت این گونه فکر می کردند.

با نگاهی به تعداد پروژه هایی که طی دهه فجر افتتاح شده است، به بهره برداری رسیده و یا در آن به خود کفایی رسیده ایم نشان می دهد که صنعت خودروی کشور (اعم از قطعه سازی و سایر صنایعی که مستقیم و یا غیرمستقیم حیات شان به خودروسازی گره خورده است) از چه پتانسیلی برخوردار است.

با کمی اغراق می توان گفت که تعداد رویدادهای خودرویی کشور در دهه فجر با تمام روزهای گذشته از سال ۹۹ برابری می کند. از یک منظر این امر بسیار خوب و قابل تقدیر است و نشان می هد که به هر تقدیر و با وجود انواع و اقسام مشکلات، چرخ این صنعت می چرخد؛ حال با سرعتی کمتر و بیشتر و یا حتی فاصله ای که با دنیا داریم. در هر حال نشان می دهد که این توانمندی وجود دارد. اما از منظر دیگر روند پر سرعت این افتتاح ها که تلاش می شود با حضور عالی ترین مقام وزارت صمت و معاونان مطرح این وزارتخانه انجام شود، باعث به وجود آمدن پرسش هایی می شود، پرسش هایی که شاید برخی از آن را بتوان جز مشکلات ریشه ای این صنعت دانست.

اینکه در دهه فجر، گرامی‌داشت و بزرگ‌داشت پیروزی انقلاب اسلامی هر چه با شکوه تر برگزار شود، امری بسیار نکو و پسندیده است. اما با این حال چرا بسیاری از مدیران بالادستی صنعت خودرو سعی می کنند که دستاوردها و توانمندی های مجموعه تحت نظر خویش را در این روزها به نمایش بگذارند؟ آیا نمایش دادن در این روزها امتیاز خاصی برای آنان به همراه دارد؟ اگر جواب مثبت است باید ریشه یابی و عارضه یابی شود که چرا باید از اهم فعالیت ها و دستاوردها در این ایام رونمایی شود؟ آیا نمایش توانمندی در این دهه برای مدیران خرد و کلان کارنامه درخشان تری می سازد؟ آیا این گونه جا افتاده است که کارنامه هر کس در دهه فجر پررنگ تر باشد، جایگاه بالاتری به دست می آورد و نشان می دهد مدیرتر است؟ آیا نگاه حکومت این گونه است و رفتارش این مساله را در اذهان مدیریتی شکل داده است؟ آیا قرار است بر اساس دستاوردهای به نمایش گذاشته شده در این دهه، تسهیلات ویژه تری در اختیار مدیران صنایع خودروسازی قرار بگیرد؟ و اگر جواب منفی است باید پرسید ” چرا این سرعت و توانمندی آن هم در شرایط فعلی کشور که واقعا به تولید نیاز دارد، در زمان های دیگر و یا حتی زودتر در دستور کار مدیران قرار نمی گیرد؟ “

چرا هم و غم مدیران و فعالان این صنعت به خصوص آن ها که منتسب به دولت هستند در دیگر ایام سال این گونه نیست؟ آیا واقعا صنعت و مصرف کننده نهایی برای آن ها مهم هستند؟ یا اینکه تنها مدیران بالادستی برای آنان ارزش و اهمیت دارند؟ چرا این دستاورها که در نهایت باید به نفع مردم و این صنعت و در نهایت کشور باشد، حتما و حتما باید با حضور مقام ارشد و مسئول باشد؟ چرا برای بازدید وزیر صنعت از این توانمندی ها به نوعی مسابقه وجود دارد که حتما ایشان باید برای بریدن روبان حضور داشته باشند؟ مگر کارهایی که برای کشور از سوی مسئولان انجام می شود، وظیفه نیست؟ پس چرا در سایر ایام سال از انجام وظیفه کوتاهی می شود؟ مگر نه این است که تمام مسئولان باید در راستای بهتر شدن وضعیت زندگی مردم و رشد اقتصادی کشور تلاش کنند، پس چرا در این ایام حضور همه جانبه آنها بیشتر و پر رنگ تر می شود؟

آیا ایران همیشه ایران نیست؟ آیا برای کشوری که با انواع و اقسام مشکلات اقتصادی رو به رو است، نمی توان در سایر روزهای سال این گونه تلاش کرد و برای رفع موانع اقدام های موثر همانند دستاوردهای دهه فجر گام ها بلند و صحیح برداشت؟

به نظر می رسد که یک جای کار ایراد دارد. ایرادی که باید از سوی مسئولان پیدا و برطرف شود. زیرا ایران امروز نیازمند افراد و مدیران و مسئولانی است که از یک سو کارنامه محور نباشند و نیاز به بزرگ کردن خود در مناسبت ها ندارند و از سوی دیگر فکر کنند که تمام روزهای سال دهه فجر است !

علی طجوزی

پایگاه خبری اسب بخار