مرزهای شرقی ایران در آستانه انفجار قاچاق سوخت

با جهش قیمت سوخت در پاکستان و اختلاف ۳۰۰ هزار تومانی بار دیگر مرزهای شرقی ایران در آستانه انفجار قاچاق سوخت قرار گرفتهاند. این در حالی است که ایران با بحران ناترازی دستوپنجه نرم میکند، اما اختلاف قیمت ۵۰۰ برابری گازوییل، یارانههای دولتی را به جای سفره مردم، آن سوی مرزها هدایت میکند.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، در حالیکه، معادلات ژئوپلیتیک در تنگه هرمز هر روز پیچیدهتر شده و نگاه ها را به خود خیره کرده است، بهنظر میرسد بهزودی مرزهای شرقی کشور با شوکی جدید از قاچاق سوخت مواجه شوند. با توجه به آمارهای جدید از بازار انرژی پاکستان، قیمت هر لیتر بنزین در این کشور با افزایش ۱۴.۹ روپیه به ۴۱۴ روپیه (حدود ۳۰۰ هزار تومان) رسیده است. قیمت گازوییل نیز با افزایش ۱۵روپیهای به ۴۱۴ روپیه در هر لیتر افزایش یافته است.
اما قیمت هر لیتر گازوییل یارانهای درایران ۳۰۰ تومان و غیریارانه ای ۶۰۰ تومان است.
وسوسه ۳۰۰ هزار تومانی
دراین شرایط، اختلاف قیمت ۳۰۰ هزار تومانی در هر لیتر، دیگر صرفاً یک عدد نیست، بلکه یک وسوسه میلیاردی و برای بسیاری، تنها راه زنده ماندن است. آن هم در وضعیت فعلی معیشتی که تورم و رکود بر کسبوکارها سایه انداخته است. بنابراین وقتی سود حاصل از قاچاق چند گالن سوخت با حقوق چند ماه یک کارگر برابری میکند، ساختارهای نظارتی و امنیتی با چالشی روبهرو میشوند، که با زور و انسداد مرزی به تنهایی قابل حل نیست. با افزایش قیمت سوخت در پاکستان، موج جدید و سهمگینتری از قاچاق در راه است که میتواند نیروهای انسانی و منابع محلی را به جای تولید، به سمت چرخه مخرب سوختبری بکشاند.
تاراج منابع در اوج بحران
نکته هولناک اینجاست که این خونریزی اقتصادی در زمانی رخ میدهد که ایران خود با بحران بیسابقه کسری سوخت دستوپنجه نرم میکند. تراز بنزین و گازوییل در داخل کشور منفی شده و دولت مجبور است برای جبران کمبود، مبالغ هنگفتی ارزبری داشته باشد تا سوخت وارد کند. در واقع، سناریوی فعلی این است: دولت با دشواری فراوان سوخت را تولید یا وارد میکند، یارانه سنگینی روی آن میگذارد تا به دست مصرفکننده داخلی برسد، اما بخش بزرگی از این ثروت ملی از مرزها خارج شده و در باک خودروهای پاکستانی تخلیه میشود. این یعنی ایران ناخواسته در حال پرداخت یارانه سوخت به اقتصاد پاکستان است، در حالیکه، ناترازی انرژی در داخل، نیروگاهها و صنایع را به مرز تعطیلی کشانده است.
اثرات دومینویی؛ از تورم تا زوال زیرساخت
تداوم این وضعیت، اثرات مخربی بر پیکره اقتصاد ایران دارد که فراتر از قاچاق ساده است:
تشدید کسری بودجه: هزینه جبران سوخت قاچاق شده، فشار مستقیمی بر بودجه عمومی وارد میکند که نتیجهای جز تورم و کاهش قدرت خرید مردم ندارد.
نابودی فرصتهای شغلی پایدار: وقتی قاچاق سودآورترین فعالیت منطقه باشد، هیچ سرمایهگذاری به سمت ایجاد کارخانه یا توسعه کشاورزی نمیرود.
بحران لجستیک: کمبود گازوییل در داخل به دلیل انحراف به شبکه قاچاق، حملونقل کالا و قیمت تمامشده محصولات را تحت تأثیر قرار داده و سفره مردم را کوچکتر میکند.
بنبست سیاستهای قیمتی
واقعیت تلخ این است که تا زمانی که این شکاف قیمتی نجومی وجود دارد، حتا بتنریزی در مرزها هم مانع خروج سوخت نخواهد شد. ایران در یک دوراهی سخت گرفتار شده است؛ از یک سو، اصلاح قیمتها در وضعیت فعلی معیشتی، ریسکهای اجتماعی بالایی دارد و از سوی دیگر، ادامه روند فعلی به معنای خودکشی اقتصادی و تاراج منابع ملی در اوج بحران انرژی است. اگر راهکاری هوشمندانه برای مدیریت مصرف و معیشت مرزنشینان تدوین نشود، بنزین ۳۰۰ هزار تومانی پاکستان، تیر خلاصی بر تراز انرژی ایران خواهد بود. در حال حاضر، شاهرگهای حملونقل و انرژی نه فقط در تنگه هرمز، که در جادههای خاکی شرق نیزدر حال سوختن هستند.





درسته که کارشون اشتباست .ولی هرچقدر هم که قاچاق سوخت با نیسان انجام بشه یا با ماشین های سواری قاچان بشه رقمش به بیست میلیون لیتر در روز هنوز خیلی مونده که برسه برین سراغ اون آدمایی که سوخت رو از دم پالایشگاه با تانکر سوخت یجا میدزدند رو بگیرین .دولت میاد میگه تانکر حمل سوخت توراه گم میشه مگه همچین چیزی امکان داره که بدون هماهنگی از بالا تانکر بین راه گم بشه و بعد دوباره بیاد پر بشه وهیچ کس هم ازش نپرسه که کجا رفته .بابا یه کم برای خودتون شعور قاعل بشین مردم میفهمن . این رقم از قاچاق کار یه فرد عادی نیست .جلویه اونو بگیرین احتیاج به واردات همندارین .
در پاسخ به مرزنشین عزیز، سود کم منظورتون چقدر هست؟ امسال دولت برای تامین معیشت مرزنشینان و توسعه زیر ساختهای استان شما مبلغ ۳۴ هزار میلیارد تومان اعتبار گذاشته این مبلغ علاوه بر کل اعتبارات اون استان هست، ولی چرا شما حاضر نیستید از سود به اظهار خودتون کم بگذرید و این پول رو بگیرید و قاچاق نکنید؟
قاچاق سوختی که شما میگین اینطوری نیست تا این سوخت برسه به مقصد ده ها نفر این ور مرز ده ها نفر اون ور پاکستان با چندین ماشین کار حمل نقل انجام میدن که به دلیل صعبالعبور بودن منطقه و خراب بودن جاده ها جان میدن برای نان و سود کمی بهشون میرسه این یه اجبار برای زنده موندن یه باقی موندن در منطقه مرزی و حفاظت از خاک هستش این فرآیند تحت نظارت سپاه می باشد
والله هیچ اراده ای برای جلو گیری از قاچاق وجود نداره،یارو جلوی پاسگاه رد میشه میره کسی بهش چیزی نمیگه،چرا.
به اسم منطقه محروم درآمدهای تریلیون تومانی از راه قاچاق سوخت و از اینطرف فریاد نبود بودجه برای تامین سوخت کشور اینقدر حماقت و بی نظارتی را چگونه توجیح میکنند آقایان مثلا مسوول
مردم ده ساله دارن میگند حقوق کارگر رو با دلار بده دقیقا مثل ترکیه که هشتصد دلار به کارگر حقوق میده و بنزینش رو لیتری یک و نیم دلار میده.. هر وقت حقوق هارو به دلار دادی اونوقت قیمت هارو هم دلاری کن که دیگه قاچاق صرفه اقتصادی نداشته باشه. البته اینجوری دیگه دولت از منبع مفت چاپ پول بی بهره میشه، ولی اقتصاد دان ها از قدیم میگند که چاپ پول بدون پشتوانه مثل قرض کردن از آینده است و در آینده از دماغت میاد بیرون و الان داریم تاوان سی سال چاپ پول بدون پشتوانه رو میدیم.
مرز صاحب نداره؟ بعد میگن امنیت. خب وقتی بنزین و گازوئیل اینطوری میره،ازونطرف هم جاسوس و اسلحه میاد،و اگه فکر کنیم اینا سهمیه کارت های سوخت رو جمع کردن بعد دبه کردن و دارن میبرن،واقعا جوکی بیشتر نیست ،هر وانت سه هزار لیتر حداقل سوخت میبره، حالا ببین کدوم پالایشگاه و جایگاه، داره از آب گل آلود ماهی میگیره.. خیلی راحت میشه تریلی های مخزن دار رو رصد کرد،اما خب، رلنت یعنی همین.. بعد فلان نجاست دزد داره میبره و میفروشه،یه عده هم نون میبرن، ولی دودش میره تو چشم یه ملت.. دقیقا مثل ایران خودرو که میگفتن اگه تعطیل بشه کارگران چکار کنن؟حالا همون مردم دارن اعتراض می کنن که چرا انقدر کیفیت بده و چرا انقدر گرونه و… میگن دولت الکترونیک، ولی موبایل میخری سه ساله جریمه های سه صاحب قبلی خط برای تو میاد، یعنی این سیستم حداقل سه ماه یکبار نباید آپدیت بشه؟ اینجاها باگه و مشخص نیست چرا این باگ ها این مرزها،این رانت ها بسته نمیشه
دولت باید یک فکر اساسی کند
سیاست غیر قیمتی یعنی پاک کردن صورت مسئله است و فقط مردم را به دردسر بیشتری می اندازد و عایدی هم برای دولت نخواهد داشت . کارتل های قاچاق سوخت اینقدر بزرگ شده اند که یک شهر و بیشتر را کنترل می کنند. باید شجاعت تصمیم های سخت را داشت وگرنه هرچه بگذرد هزینه تصمیم گیری سخت تر می شود. الان در مناطق مرزی نه کسی کار اقتصادی می کند و نه درس میخواند . فرهنگ مناطق مرزی داره از بین می رود و ثروت ملی که باید صرف زیرساخت و آینده این کشور شود به جیب یک مشت دزد قاچاقچی وارد می شود. خجالت آور است اگر این درست باشد که دولت سوخت را به قیمت لیتری ۱۰۰ هزار تومن وارد می کند و لیتری ۳۰۰ تک تومن یا ۳۰۰۰ تومان توزیع می کند . مضحک است.
بدترین درد عالم بی عقلیه ، یه عده ابله با توهم همه چیز دانی و همه چیز فهمی یا به عبارت عامیانه با توهم بچه زرنگی بلایی سر مملکت اوردن که قابل جبران نیست و هنوز هم ادامه میدن ، البتع این جماعت نفهم فکر منافع شخصی خودشون هستن و ایران براشون مهم نبوده و نیست ولی دست روزگار تو موقعیتی قرارشون داده که نه راه پس دارن و نه راه پیش و تنها راه باقیمانده براشون نابودیه ، تاریخ بزرگترین معلمه هرچند ادمهای ابله هرگز تخواهند فهمید 😔
پرسش درست اینه که ، چرا کشوری مثل پاکستان چهارصدو چهارده روپیه ، واحد پولش وقتیکه تبدیل میشه به پول ما ، سه میلیون ، ریال یا خوشبینانه سیصدهزار ، تومان ، میشه ، برید ببینید اونا چه منابعی داره کشورشون و جغرافیای ایران چه منابعی داره ، برید پول رو قوی کنید و از دست کردن تو جیب مردم دست بردارید !
اونا دزد ندارن،تمام
من خجالت می کشم وقتی ارزش پول مملکتم را می بینم. مدیرانی که ارزش یک کالا رامثل بنزین و سوخت را با کشوری دیگر از نظر ریالی مقایسه می کنند و ادعای ارزان فروشی منابع ملت را به ملت دارند.فراموش نکنید سطح سواد مردم بالاست و معنای ارزش پول ملی را می فهمند. ارزش ریال ، وضعیت درامد و معیشت مردم،تورم،در امد دولت …
صبر و تحمل تا کی.زمان در حال گذر است و عمر یک روز پایان می یابد.تا کی باید با این مشکلات زندگی کرد،….تا کی؟