ضیافتی برای تقسیم یارانه خودرو

حسن کریمی سنجری، کارشناس خودرو: روز گذشته و از طریق تصاویر زنده ویدئویی شاهد توضیحات مدیرعامل یک شرکت خودروساز داخلی کشور درخصوص نحوه اعلام اسامی برندگان بختآزمایی خودرو بودم.
بی اختیار یاد صحبتهای ایلان ماسک مالک کمپانی تسلا بزرگترین خودروساز برقی دنیا افتادم که در زمان پرتاب تسلا رودستر (Tesla Roadster) شخصی خود همراه موشک فالکن هِوی به فضا که از قضا تصاویر زنده آن از زوایای مختلف و با کیفیت بالا در یوتیوب پخش شد، افتادم.
آنجا که وی اعلام کرد این خودرو را بهدلیل آنکه مهمترین خاطره زندگی من در آن اتفاق افتاده به فضا میفرستم تا این خاطره همیشه در جهان هستی زنده بماند. نه خاطره ایلان ماسک آنچنان اهمیتی داشت و نه خودرویی که به فضا فرستاده شد، اما آنچه اهمیت داشت این بود که کل فرآیند پرتاب بهصورت زنده در سراسر دنیا پخش شد و از طریق این برنامه تبلیغاتی کمپانی اسپیس ایکس (SpaceX) و برنامههای بلندپروازانهاش دوباره بر سر زبانها افتاد ضمن آنکه کمپانی تسلا مدعی شد سریعترین اتومبیل موجود در فضا متعلق به این شرکت است. علاوه بر آن، هیاهوی رسانهای به تسلا کمک کرد که اذهان عمومی را از تاخیرهای ارائه اتومبیل تسلا مدل ۳ منحرف کند.
اینبار اما در یک برنامه تلویزیونی داخلی یک مدیرعامل به خبرنگاران در مورد نحوه قرعهکشی تحویل خودروهای تولید شده شرکتش به قیمتی زیر بهای تمام شده توضیح میدهد. توجه کنید توضیح در مورد قرعه کشی، نه در مورد یک رویداد علمی یا یک تحول قابل توجه در صنعت خودرو. این موضوع که چرا باید در دولت تدبیر و امید برای فروش خودرو آن هم در شرایط تحریم صنعت خودرو یارانه بدهیم واقعا ابهام بزرگی است آن هم با روشی که نه تنها کفه تقاضا را متعادل نمیسازد بلکه باعث تحریک و ابراز تقاضاهای غیر واقعی زیادی هم میشود. برای اثبات این موضوع کافی است به شرایط فروش خودروسازان داخلی در سال ۹۶ که سالی بدون تحریم و آرام برای صنعت خودروی کشور بود نگاهی بیندازیم. در این سال شرکتهای خودروساز حدود یک میلیون و ۴۰۰ هزار دستگاه خودرو تولید کردند و از آنجایی که این تعداد تولید بیش از ظرفیت آن زمان بازار خودروی کشور بود شرکتهای سازنده برای فروش خودرو به سیستمهای تشویقی از جمله اعطای وام بانکی متوسل شدند، حالا چطور ممکن است در سالی که قدرت مالی خریداران بهدلیل تورم بهشدت کاهش یافته ۸ میلیون متقاضی برای خرید خودرو وجود داشته باشد؟ جز اینکه دلیل این مشارکت محک شانس برای بهره مندی از یارانه تعلق گرفته به خودرو به قیمت کارخانهای است.
اینکه چرا باید به خودرو یارانه تعلق بگیرد یا اینکه مگر خودرو تا این حد جزو ضرورتهای زندگی مردم شده یا مگر ترتیب کالاهای اساسی در هرم مازلو جابهجا شده که خودرو را هم در رده خوراک و پوشاک و مسکن، جزئی از نیازمندی های اساسی مردم تعریف کردهاند و به آن یارانه میدهند هم اگرچه ابهامات بزرگی هستند اما هیچ یک از این موضوعها آنقدر اهمیت ندارد در مقابل این موضوع که برای حراج سودآوری یک شرکت ضیافتی برگزار شود که طی آن قرار است چندین هزار دستگاه خودروی تولیدی را به زیر قیمت تمام شده (دقت کنید زیر قیمت تمام شده) بین مردم توزیع کنند. واقعا چرا باید مدیرعامل یک خودروسازی در برنامهای شرکت کند که با اهداف سودآوری شرکت وی در تضاد است و از قضا نتیجه آن باعث میشود که زیان انباشته این شرکت متورمتر از گذشته شود؟ شاید بتوان دلایل روانی این موضوع را در تفاوت ماهوی شرکتهای دولتی و خصوصی توجیه کرد اما بنده تفاوت اصلی را در دلسوزی افراد نسبت به منافع سازمانی میدانم. درست است که ایلان ماسک یک مدیر غربی است که سودآوری سازمان برایش از هر چیز مهمتر است اما نباید از ویژگیهای شخصیتی یک مدیر تاثیرگذار در سازمان جدا از ماهیت دولتی یا خصوصی آن به سادگی عبور کرد. سازمان، سازمان است و مدیر، مدیر. ربطی ندارد که مدیر یک سازمان دولتی باشی یا خصوصی، در هر صورت باید نسبت به سودآوری سازمان تحت مدیریت خود حساس بود.
دنیای اقتصاد





جمله اخرمو اصلاح میکنم هزینه واردات خودرو از این همه خسارتی که صنعت خودرو مستقیم و غیر مستقیم به کشور وارد میکند کمتر است
اقا اگر قیمت خودرو به صرفه نیست صنعت خودرو را تعطیل کنید
تا ما هم مثل کشورهای منطقه بتونیم خودروی دست دوم اما برند سوار بشیم
خبر دارید در امارت با هفتاد الی هشتاد میلیون چه خودروی دست دومی سوار میشوند؟
ایا میدانید با تولید خودروی ناایمن و الاینده سالانه چند هزار میلیارد به کشور مستقیم و غیر مستقیم اسیب وارد میکند؟
ایا میدانید هزینه پرورش یک دکتر متخصص ، مهندس و …. که در تصادفات رانندگی بخاطر ماشینهای ناایمن شما از بین میروند چقدر است؟
ایا میدانید بخاطر تولید ماشین ناایمن سالانه چند میلیون دلار به صنعت بیمه کشور خسارت زده میشه؟؟؟
ایا میدانید بخاطر تولید ماشینهای الاینده سالانه چه تعداد مرگ و میر به خاطر مشکلات تنفسی ایجاد میکنید؟
ایا میدانید تمام این خسارتها از هزینه واردات سالانه خودرو کمتر است؟
ها دولت بیاد از خودروسازها خصوصی مونتاژکار دوزاری حمایت کنه
از صحبت کردنش مشخصه برای کرمان خودرو و زیر مجموعه هاش کار می کنه.
جناب آقای سنجری عزیز، هزاران بار گفته ایم، این بار هم تکرار می کنیم! اگر ساخت و فروش خودرو با این قیمت صرفه ندارد، خوب بسیار ساده است، این صنعت را تعطیل فرمایید. هر موقع تحریم ها برطرف شد، مصرف خودروی داخلی وارد می شود. تا آنموقع هم خودرو نداشته باشیم هیچ اتفاقی برایمان نمی افتد! مصرف بنزین کمتر، هوا پاکیزه تر و سلامت مردم بیشتر!
حرف ما بسیار ساده است! در سایر کشورها، یک خودروی معمولی معادل حقوق ۵ تا ۶ ماه یک کارمند ساده است. حقوق کارمند ما ۲٫۵ میلیون تومان، پس قیمت خودروی معمولی در کشور ما باید ۱۵ میلیون باشد! بیشتر هم که باشد یعنی کلاهبرداری است! شما هم هر موقع توانستید با این قیمت خودرو تولید کنید تشریف بیاورید و مشغول کار شوید! تا الان هم روی دوش مردم سوار بوده اید که اگر مردم فقط ۱ سال دست از خرید برداشته بودند الان شرایط طور دیگری بود!