علی طجوزی
۷ خرداد ۱۴۰۵ | ۱۰:۰۰
سیاست و اقتصاد
وضعیت تراژیک خودروسازی ایران در برابر دگرگونی جهانی
فاصله شدید ایران با بازارهای جهانی و نداشتن سهم از بازار ۱۸۰ میلیارد دلاری سیستمهای انتقال قدرت نشانهای واضح از وضعیت تراژیک خودروسازی ایران در برابر دگرگونی جهانی است. جایی که ایران نه تنها با توسعه و پیشرفت همراه نشده است، بلکه خودروهایی میسازد که در داخل هم با ترس مصرف میشوند.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، صنعت خودروسازی جهان در آستانه یک دگرگونی بنیادین و بیسابقه قرار دارد. دادههای آماری نشان میدهند که بازار سیستمهای انتقال قدرت خودروهای برقی از ۱۳.۸ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ به ۱۷۸.۸ میلیارد دلار در سال ۲۰۳۵ خواهد رسید. این رشد سالانهای معادل ۲۹.۲ درصد، دیگر تنها یک تغییر تکنولوژیک تدریجی نیست، بلکه بیانگر وقوع یک انقلاب صنعتی تمامعیار است که در آن عصر احتراق داخلی با سرعتی سرسامآور در حال پایان یافتن است. در این عرصه جدید، تمرکز جهانی بر روی گیربکسهای تکسرعته و سیستمهای پیشرفتهی الکتروموبیلیتی (E-Drive) متمرکز شده است، درحالی که، تعاریف سنتی قدرت و رانندگی در حال بازنویسی هستند.
در میان این تغییرات ساختاری، نقش بازیگران کلیدی جهانی پررنگتر از پیش شده است. غولهایی چون ZF ،Continental ،BorgWarner و Schaeffler با چابکی فراوان فاز تولید خود را تغییر داده و از خودروساز صرف به تکنولوژیسازان استراتژیک تبدیل شدهاند. این شرکتها اکنون بر پنج ویژگی کلیدی در نسل جدید خودروها تمرکز کردهاند: کارایی ارتقایافته، طراحی فشرده و سبک، افزایش برد پیمایش، قابلیت اطمینان بالا و تعهد به آیندهای پایدار. این پنج رکن، استانداردهای جدیدی را دیکته میکنند که هر کشور برای حضور در زنجیره ارزش جهانی باید به آنها پایبند باشد.
اما در نقطه مقابل این پیشرفتهای خیرهکننده جهانی، وضعیت صنعت خودروی ایران تراژیکتر از گذشته نمایان میشود. ایران بهجای همراهی با این موج تاریخی، درگیر تکرار تکنولوژیهای منسوخ دهه گذشته است. تلاش برای بومیسازی گیربکسهای ۶ سرعته و اتوماتیکهای قدیمی، در عمل سرمایهگذاری بر روی مسیری است که تا ده سال آینده به حاشیه بازار رانده خواهد شد. خودروهای تولیدی داخلی با مصرف سوخت بالا، وزن سنگین ناشی از پلتفرمهای فرسوده و هزینههای نگهداری گزاف، دقیقاً در نقطه مقابل کارایی، سبکسازی و دوام جهانی قرار دارند.
انحصار دولتی و سیاستهای بستهگرایانه، ایران را از مشارکت استراتژیک با شرکتهای پیشرو جهانی محروم کرده است. اگر ایران در درهای اقتصادش را بهروی سرمایه و دانش فنی جهانی باز میکرد، امروز میتوانست قطعهساز معتبری در زنجیره تأمین شرکتهایی مانند BorgWarner یا Eaton باشد. بهجای این پتانسیل طلایی، ما با درهای بسته، خود را از بازار ۱۷۸ میلیارد دلاری آینده حذف کردهایم.
تضاد بین بازار رو به رشد ۲۹ درصدی در دنیا و بازار درجا زده و بدهکار ایران، تأیید میکند که استراتژی جایگزین بلکه یک ضرورت برای بقاست. ما بهجای سوار شدن بر موج الکتریکی همچنان در حال پارو زدن در مرداب تکنولوژیهای منسوخ احتراقی هستیم.
بیشتر بخوانید:
درس بیحاصل تحریم خودرو برای محاصره امروز هرمز
تزریق ارز به تولید؛ بازگشت به عصر ممنوعیت واردات خودرو؟
پیامدهای خطرناک افت تولید خودروسازان بخش خصوصی
وقتی خودروساز هم از مردم پول میگیرد، هم از دولت؛ بدهیها از کجا میآیند؟
خودروسازان دیگر فقط خودرو نمیسازند؛ فناوری تولید میکنند
تازه ترین اخبار و ویدیوهای خودرویی را در کانال
تلگرام
و
اینستاگرام
اسب بخار دنبال کنید.
خودروسازان صنعت خودرو
کجا جای پیشرفت هست ۲ سال منتظر شاهین هستیم هنوز تکمیل وج نکردیم نمیدونیم قوه قضاییه داره چیکار میکنه ! آقای پزشکیان که چیزی نمیدونه نمیدونیم به کی بگیم رسیدگی کنه
از نظر من صنعت خودذوسازی یک صنعت هزار ضلعی و پیچیدست و نیازمند بستر اقتصادی بسیار پویا و قوانین ضد انحصاریه که ما باهاش خیلی فاصله داریم.
شاید در گذشته میشد این صنعت را از طریق جوینت ونچر سازی با برند های مطرح اروپایی حلش کرد ولی امروز دیگه اون پنجره هم نیست و به احتمال زیاد در سال های پیش رو باید شاهد اتمام تولید با سهم داخلی سازی بالا باشیم و قطعا این خودروسازان هم سراغ مونتاژ محصولات چینی با داخلی سازی ۲۰ تا ۴۰ درصد میرن.