جام جهانی فوتبال؛ آینه عقبماندگی خودروسازی ایران

با توجه به تبلیغات محیطی خودروسازان بزرگ دنیا، بهخصوص کره جنوبی، در استادیومهای محل برگزاری بازیهای جام جهانی، بزرگترین رویداد جهان را باید آینه عقبماندگی خودروسازی ایران و همچنین مایه شرمساری حکمرانی اقتصادی به شمار آورد.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، در جام جهانی فوتبال، فقط تیمها با یکدیگر رقابت نمیکنند؛ برندها، صنایع و اقتصادها نیز در بزرگترین آوردگاه رسانهای جهان به میدان میآیند.
تبلیغات محیطی این رقابتها، بهویژه در استادیومهای میزبان، یکی از گرانترین و مؤثرترین ابزارهای معرفی محصولات و نمایش قدرت صنعتی کشورهاست. در جام جهانی ۲۰۲۶ که به میزبانی آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار میشود، نام خودروسازان بزرگ جهان لحظهای از مقابل چشمان میلیونها بیننده کنار نمیرود؛ از شرکتهای ژاپنی و آلمانی گرفته تا برندهای چینی و کرهای. اما آنچه برای صنعت خودروی ایران تلخ و تأملبرانگیز است، حضور پررنگ و مستمر خودروسازان کره جنوبی در این آوردگاه جهانی است؛ شرکتهایی که روزگاری حسرت جایگاه خودروسازی ایران را میخوردند و امروز در صف نخست رقابت جهانی ایستادهاند.
از کنار زمین فوتبال تا فتح بازارهای جهانی
تبلیغات محیطی در جام جهانی صرفاً یک اقدام تبلیغاتی نیست؛ این حضور، اعلام موجودیت در سطح بینالمللی است. شرکتی که ناماش در بزرگترین رویداد فوتبالی جهان بارها و بارها دیده میشود، در واقع به دنیا اعلام میکند که محصول، فناوری، سرمایه و اعتمادبهنفسی در حد رقابت جهانی دارد.
در روزهای برگزاری مسابقات مقدماتی، نام دو خودروساز بزرگ کره جنوبی، کیا و هیوندای، به شکلی مستمر در تابلوهای تبلیغاتی استادیومها دیده میشود. میلیونها بیننده در سراسر جهان بارها این برندها را مشاهده میکنند؛ حضوری که اتفاقی نیست و پشت آن دههها سرمایهگذاری، توسعه فناوری، صادرات و برنامهریزی قرار دارد.
ممکن است برخی بپرسند این تبلیغات تا چه اندازه مستقیماً به فروش خودرو منجر میشود؟ پاسخ شاید محل بحث باشد، اما اصل ماجرا جای دیگری است. مسئله این نیست که یک بیننده پس از دیدن نام هیوندای یا کیا بلافاصله خودرو خریداری میکند؛ مسئله این است که این شرکتها آنقدر بزرگ شدهاند که خود را در قامت بازیگران اصلی اقتصاد جهانی میبینند.
کرهایها چگونه از حسرت به برتری رسیدند؟
چند دهه پیش، صنعت خودروسازی کره جنوبی نهتنها برتری محسوسی نسبت به ایران نداشت، بلکه در بسیاری از شاخصها فاصله زیادی با ایران داشت و در حسرت روزی شبیه ایران شدن میسوخت، اما آنها یک مسیر را انتخاب کردند؛ توسعه، صادرات، رقابت و یادگیری مستمر.
نتیجه اینکه امروز محصولات کیا و هیوندای در بازارهای آمریکا، اروپا، استرالیا و آسیا حضور دارند. این شرکتها خودروهای برقی، هیبریدی، لوکس و فناورانه تولید میکنند و در کنار بزرگترین برندهای جهان رقابت میکنند.
در مقابل، خودروسازی ایران همچنان درگیر ابتداییترین مسائل مدیریتی، سیاستگذاریهای متناقض، قیمتگذاری دستوری، زیان انباشته و بحران کیفیت است.
فاصلهای که هر روز بیشتر میشود
تماشای تابلوهای تبلیغاتی جام جهانی فقط دیدن نام یک شرکت نیست؛ مشاهده فاصلهای است که سال به سال عمیقتر شده است.
وقتی نام هیوندای و کیا بارها در برابر چشم مخاطبان جهانی قرار میگیرد، این پیام مخابره میشود که این شرکتها محصولی برای عرضه به جهان دارند. اما پرسش تلخ اینجاست؛ خودروسازی ایران امروز چه محصولی برای عرضه در بازارهای جهانی دارد؟
چند کشور حاضرند خودروهای ایرانی را در مقیاس گسترده وارد کنند؟ چند محصول ایرانی توان رقابت با استانداردهای روز دنیا را دارند؟ چند برند ایرانی میتوانند هزینه حضور در چنین رویدادهایی را پرداخت کنند و از نظر بازگشت سرمایه، آن را منطقی بدانند؟
پاسخ این پرسشها چندان امیدوارکننده نیست.
جام جهانی فقط فوتبال نیست
برخی ممکن است این مقایسه را اغراقآمیز بدانند، اما واقعیت آن است که جام جهانی تنها یک رویداد ورزشی نیست؛ نمایشگاه قدرت اقتصادی، صنعتی و برندینگ کشورهاست. در چنین صحنهای، برندهایی حضور پیدا میکنند که توانستهاند از مرزهای ملی عبور کنند و به بازیگران جهانی تبدیل شوند.
امروز کره جنوبی با افتخار نام خودروسازاناش را در بزرگترین ویترین رسانهای جهان به نمایش میگذارد؛ در حالیکه، صنعت خودروی ایران حتا در بازار داخلی نیز با چالش اعتماد مصرفکننده مواجه است.
آینهای که نباید از آن فرار کرد
حضور پررنگ خودروسازان کرهای در جام جهانی بیش از آنکه یک موفقیت تبلیغاتی باشد، یک زنگ هشدار برای خودروسازی ایران است. زنگ هشداری که یادآوری میکند رقبایی که روزگاری در حسرت جایگاه ایران بودند، امروز به جایی رسیدهاند که در بزرگترین رویداد ورزشی جهان برای دیده شدن با غولهای آلمانی، ژاپنی، آمریکایی و چینی رقابت میکنند.
شاید تماشای نام هیوندای و کیا در کنار زمین فوتبال برای بسیاری از بینندگان عادی باشد، اما برای صنعت خودروی ایران باید شبیه نگاه کردن به یک آینه باشد؛ آینهای که تصویری تلخ از فرصتهای از دسترفته، سالهای هدررفته و عقبماندگی انکارناپذیر را نشان میدهد. تصویری که اگر دیده نشود، فاصله امروز به شکافی تبدیل خواهد شد که فردا دیگر قابل جبران نیست.



اینجا سایت ورزشی نیست و ادامه کامنتم شاید اصلا با فضای سایت همخونی نداشته باشه ولی برای حسرت در جام جهانی نیاز نیست رو تبلیغاتشون زوم کرد
در همین فوتبال یک زمانی میرفتیم المپیک سه بار پشت سر هم قهرمان آسیا شدیم در جام جهانی که کلا یک نماینده از آسیا داشت حاضر بودیم اما الان هنوز بعد چهار دهه حسرت المپیک دارن تو آسیا بعد از آخرین قهرمانی، حتی یک بار هم نرفتن فینال که اونم همین بازه پنج دهه رو شامل میشه و در جام جهانی هم تیم ها افزایشی بود و اوج دستاورد حذف در گروهی با ۴ امتیاز در حالی که کره سال ۲۰۰۲ چهارم شد (حتی با خرید داور یا هرچی عرضه داشتن وگرنه چرا قطر میزبان ۲۰۲۲ تو گروهی حذف شد) مراکش ۲۰۲۲ چهارم شد و خیلی هم پر مدعا هستن این بازیکنان خصوصا نسل فعلی
خودرو سازان مقصر نیستن…. مقصر اصلی حکمرانی غلط کشور هستش که دوست نداره تغییر ایجاد کنه در صنایع کشور…. به عبارتی وقتی انحصار طلبی در صنایع براش منفعت داره و کیفیت و رضایت مندی مردم بداش مهم نیست نتیجه میشه همین وضعیت که ما مردم توش گیر کردیم و به نظرم درست بشو نیست خیالتون راحت
ما فقط بلدیم از دروغ و کذب به خودمون بقبولونیم که ما از چیزی عقب نموندیم، با لجاجت و اصرار های احمقانه و تو خالی، چشم روی حقیقتها بستیم و فقط ادعا ی پوچ
مثل کسی که نهایت زورش رو زده و یک پراید خریده و نمیتونه قبول کنه که پراید در مقایسه با بنز و تویوتا و… اصلا ماشین حساب نمیشه
چین تا ۱۵ سال پیش خودرو های آشغال می ساخت
ایران هم آشغال می ساخت
الان طوری شده که چین خودرو هاش داره با اروپا مقایسه میشه ولی ایران همون آشغال رو داره تولید می کنه
با قسمت آشغالش موافقم ولی قسمت مقایسه با اروپا دقیقا خود جوکه
نگو عزیزم
به مسلمان نماهای چند آتبشه
به مدیران انتصابی بیسواد
به رانت خواران با چپیه
به اختلاس کننده های انگشتر به دست و پبشانی سوخته
به آقازاده های بی هویت و بی وطن
بر میخورد هااااآ
این محتوا فقط محدود به خودروسازی نیست …..
عقب ماندگی خودرو سازی که هیچ
تبلیغات جام جهانی نشان میدهد مردم ایران چقدر از دنیا پرت و غافلند
شرکتهای برزگ چندملیتی که حتی ما مردم ایران اسمشان را نشنیدهایم
چه رسد به این که بدانیم مال کدام کشوره وچی تولید میکنه
اولین دلیل عقب ماندگی صنعت خودرو ایران سیاست کثیف کمپانیها وسپس آشغال خری ملت عجول ایران ودر رتبه آخر مسئولین ناکارأمد محافظ کار.
حاج رسول اینکه تو نشنیدی مشکل خودته
مردم ایران اکثرا اطلاعات بالایی دارند و همین آگاهی هست که باعث میشه این عقب ماندگی ناشی از حکمرانی فاسد بیشتر به چشم مردم بیاد
لطفاً همه مردم رو مثل خودت فرض نکن
فکر کردید مدیران خودروساز ناراحت این عقب ماندگی هستن ،مدیرانی که فقط چند ماه روی صندلی لرزان مدیریت تکیه می زنند پزش را می دهند دستورات و برنامه های کذای می دهند که دیده شوند و بعد هیچ هیچ
در واقع مدیریت در بین اساتید از بین نمی رود از شرکتی به شرکتی دگر جابجا می شوند
ما هم نیسان آبی را در جام جهانی تبلیغ کنیم