پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

پیام تلخ غایبان هفتمین نمایشگاه شهر آفتاب

هفتمین نمایشگاه خودرو شهر آفتاب در حالی به پایان رسید که در میان زرق‌وبرق غرفه‌ها و تلاش شرکت‌ها برای نمایش محصولات و برنامه‌های تازه، یک خلأ جدی به چشم می‌آمد؛ غیبت شماری از شرکت‌های شناخته‌شده، معتبر و باسابقه‌ای که سال‌ها پای ثابت نمایشگاه‌های خودرویی کشور بودند.

این رویداد که نخستین نمایشگاه خودرویی سال ۱۴۰۵ بود، به‌جای آنکه تصویری فراگیر از صنعت خودرو ارائه دهد، ناخواسته بخشی از مشکلات همین صنعت را به نمایش گذاشت.

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، غیبت این شرکت‌ها فقط چند فضای خالی در نقشه نمایشگاه نبود. وقتی نام‌هایی که سال‌ها در بازار خودرو حضور داشته‌اند، در یکی از مهم‌ترین رویدادهای این صنعت دیده نمی‌شوند، طبیعی است که درباره دلیل این غیبت پرسش‌هایی جدی مطرح شود.

نمی‌توان بدون شواهد، نبود این شرکت‌ها را صرفاً به کاهش هزینه‌های تبلیغاتی یا نداشتن محصول تازه نسبت داد. نمایشگاه خودرو برای بسیاری از شرکت‌ها فقط محل رونمایی از محصول نیست؛ فرصتی برای ارتباط مستقیم با مشتری، شبکه فروش، رسانه‌ها و فعالان صنعت است. به همین دلیل، غیبت بازیگران باسابقه را نمی‌توان به‌سادگی نادیده گرفت.

غیبتی که از مشکلات بزرگ‌تری خبر می‌دهد

بازار و صنعت خودرو ایران در ماه‌های اخیر با مجموعه‌ای از محدودیت‌ها روبه‌رو بوده است؛ از مشکلات تأمین ارز و تغییر مداوم مقررات گرفته تا دشواری ثبت سفارش، قیمت‌گذاری و محدودیت‌های تولید و واردات.

در چنین فضایی، طبیعی است که توان برنامه‌ریزی شرکت‌ها نیز کاهش پیدا کند. شرکتی که درباره تأمین ارز، تولید، واردات یا حتی سیاست‌های چند ماه آینده خود اطمینان کافی ندارد، برای حضور پرهزینه در نمایشگاه نیز با احتیاط بیشتری تصمیم می‌گیرد.

از همین زاویه، غیبت برخی نام‌های قدیمی می‌تواند فراتر از یک تصمیم نمایشگاهی دیده شود. نمایشگاه فقط ویترین صنعت است و وقتی بخشی از بازیگران اصلی در این ویترین حضور ندارند، شاید مسئله را باید پشت ویترین جست‌وجو کرد.

سیاست‌گذاری به جای تسهیل‌گری

دولت و نهادهای تصمیم‌گیر در بخش بزرگی از زنجیره خودرو نقش مستقیم دارند؛ از سیاست‌های ارزی و تعرفه‌ای گرفته تا قیمت‌گذاری، واردات و مقررات تولید. چنین سطحی از مداخله، زمانی می‌تواند به صنعت کمک کند که نتیجه آن ثبات، پیش‌بینی‌پذیری و تسهیل فعالیت بنگاه‌ها باشد.

اما اگر مقررات مدام تغییر کند و شرکت‌ها نتوانند حتی افق چندماهه فعالیت خود را پیش‌بینی کنند، همین ساختار می‌تواند به مانعی برای سرمایه‌گذاری و توسعه تبدیل شود.

غیبت شرکت‌ها در یک نمایشگاه به‌تنهایی برای اثبات بحران صنعت کافی نیست، اما وقتی کنار مشکلات تولید، واردات، تأمین ارز و افت توان برنامه‌ریزی بنگاه‌ها قرار می‌گیرد، دیگر نمی‌توان آن را صرفاً یک اتفاق نمایشگاهی دانست.

ویترینی که جای خالی‌ها را هم نشان داد

هفتمین نمایشگاه خودرو شهر آفتاب تلاش کرد تصویری تازه از بازار خودرو ارائه دهد؛ خودروهای جدید معرفی شدند، برندهای تازه حضور پیدا کردند و برخی شرکت‌ها با محصولات متعدد به نمایشگاه آمدند. با این حال، جای خالی بعضی از بازیگران قدیمی نیز بخشی از همین تصویر بود.

نمایشگاه فقط آنچه در غرفه‌ها قرار گرفته را نشان نمی‌دهد؛ گاهی آنچه حضور ندارد، حرف بیشتری برای گفتن دارد.

پیام این غیبت‌ها را نمی‌توان با قطعیت به یک عامل خاص نسبت داد، اما یک پرسش جدی باقی می‌ماند؛ اگر شرایط فعالیت در صنعت خودرو باثبات‌تر و قابل پیش‌بینی‌تر نشود، آیا در نمایشگاه‌های بعدی شاهد بازگشت این شرکت‌ها خواهیم بود یا فهرست غایبان طولانی‌تر خواهد شد؟