پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

چه کسانی از افزایش قیمت خودروها ناراحت‌اند؟

بالا رفتن قیمت کارخانه محصولات دو خودروساز بزرگ کشور شاید تا آن اندازه که انتظار می رود منجر به خروج زیان سهام‌داران و خودروسازان از زیان نشود، اما همین میزان نیز با واکنش های متفاوتی مواجه شده است، اما چه کسانی از افزایش قیمت خودروها ناراحت‌اند؟

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، قرار است از ابتدای آذر ماه قیمت های جدید اعمال شود؛ به گفته کارشناسان در شرایط رکودی بازار به احتمال زیاد میزان اثرگذاری این مجوز ۵ تا ۱۰ درصد خواهد بود.

با این وجود، این مسئله با واکنش های متفاوتی همراه شده است. افزایش ۳۰ درصدی قیمت محصولات دو خودروساز بزرگ در حالی صورت گرفته است که طی سال های اخیر همواره به بهانه حمایت از مردم و تولید داخلی، هم مردم صدمه دیده اند و هم چرخ تولید لنگ تر از گذشته شده است.

هنوز مشخص نیست که آیا واقعاً عده ای از روی عمد این گونه تصمیم گیری می کنند یا واقعاً قصد بهبود زندگی مردم را دارند، چراکه نتیجه این اقدام‌ها و کارهای آن فقط به شدت آسیب ها اضافه کرده است. به نحوی که می توان آن‌ها را نماینده سیستم رانتی و دلالی دانست نه مردم و تولیدکنندگان.

اگر این شیوه جواب‌گو بود حداقل تا امروز نه تنها تولید افزایش یافته بود، بلکه قیمت ها نیز به سرعت و شیب زیاد نزولی شده بود، اما وضعیت حال حاضر نشان می دهد که نوع تفکر حاکم و اقتصاد دستوری و سرکوب قیمت ها چاره کار نبوده است و نیست.

البته در این شرایط با توجه به وضعیت درآمدی و معیشتی مردم و فشارهای روز افزون بر سفره ها، نگرانی از افزایش قیمت ها و هزینه ها به طور طبیعی با اعتراض همراه خواهد شد.

اما تمام کسانی را که از افزایش قیمت ناراحت شده اند نباید در یک گروه قرار داد. بخشی از این افراد متقاضیان و شهروندانی هستند که در ظاهر تصمیم ها برای بهبود شرایط زندگی آن‌ها اتخاذ می شود، اما با توجه به اشتباه و برداشت های نادرست از اقتصاد و وضعیت کشور، توانایی این گروه برای خرید و در اختیار داشتن خودروی دلخواه کم‌تر از گذشته شده است. پیرو تجربه های قبلی طبیعی است که از افزایش قیمت ها نگران و ناراحت باشند، چراکه مسیر را برای آنان طولانی تر خواهد کرد. این در حالی است که اگر قیمت ها به درستی تعدیل شود، در بدترین حالت اگر هم نتواند تأثیر چندانی بر زیان و بدهی داشته باشد حداقل در کوتاه مدت می توان منجر به بالا رفتن تیراژ تولید شود و بخش بیش‌تری از تقاضاها را پوشش بدهد.

بخش دیگر از افراد نگران و ناراحت را دلال ها و سفته بازها تشکیل می دهند. این افراد با نزدیک شدن قیمت کارخانه و بازار توان فعالیت های خود را از دست می هند و دیگر نمی توانند از این خوان بادآورده بدون زحمت سودهای کلان به جیب بزنند. بنابراین این افراد با ایجاد موج و راه انداختن سر و صدا سعی در فریب افکار عمومی دارند و تلاش می کنند شرایط را برای ادامه دلالی و رانت خواری مهیا نگه دارند.

در این میان به نظر می رسد باید میان این افراد با مصرف کنندگان واقعی تفاوت قائل شد. بخش دلالی همچنان معترض باقی خواهد ماند و بخش دیگر، یعنی تقاضای مصرفی با دیدن اثرات این اقدام مسیر خود را جدا خواهد کرد.