مذاکرات پاکستان؛ سه سناریو پیش روی بازار خودرو

بازار خودرو در ماههای منتهی به سال ۱۴۰۵ با فاجعهای سنگین به نام رکود مواجه بود. جنگ رمضان این رکود را تشدید کرد. اکنون در آستانه مذاکرات پاکستان سه سناریو پیش روی بازار خودرو قرار دارد؛ بهبود، تثبیت رکود و خاموشی.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، بازار خودرو ایران در آستانه سال ۱۴۰۵ در رکودی بیسابقه غوطهور بود، به نحوی که، برخی معتقد بودند این وضعیت منجر به فروپاشی کامل این صنعت خواهد شد؛ تولیدکنندگان با کوهی از زیان انباشته دستوپنجه نرم کرده و مصرفکنندگان با قیمتهای نجومی و عدم تناسب با کیفیت و چشمانتظاری سرانجامِ واردات آنها را مجبور به عقبنشینی کرده بود. سیاستگذاریها هم که بیشتر چوب لای چرخ بود تا تسهیلکننده امور. در این شرایط با تهاجم آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشور بازار خودرو با شوک سنگینتر همراه شد و به رکود کامل فرو رفت.
در این شرایط صفهای خرید و فروش خودروهای داخلی، مونتاژی و وارداتی نیز نه تنها محو شدهاند، بلکه بازار به گورستانی از معاملات راکد تبدیل شده است. تقاضای واقعی بهشدت سقوط کرده، طرحهای فروش فوری، وامهای خرید و سیاستهای کوتاهمدت هم چندان فایدهای نداشته است. در واقع پیش از آغاز جنگ رمضان بازار در نتیجه سیاستهای غلط حکمرانی اقتصادی با رکود همراه شده بود، حالا این رکود عمق بیشتری پیدا کرده و گَرد ابهام بر آینده پاشیده است.
در این شرایط، آتشبس دو هفتهای و آغاز مذاکرات از امروز (شنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۵) در اسلامآباد مرکز پاکستان سه سناریو پیش روی بازار خودرو قرار داده است:
در اولین سناریو طرفهای مذاکراه به توافق دست پیدا میکنند؛ با دریافت پیام مثبت مبنی بر پایدار بودن و کاهش درگیریها و تنشها و همچنین بهتر شدن شرایط اقتصادی میتوان تصور کرد بازار رفتهرفته از حالت یخزدگی خارج خواهد شد. با این حال نمی توان انتظار داشت یکباره حجم دادوستدها پرتعداد شود، همچنین بهنظر میرسد قیمتها نیز افت چندانی نخواهد کرد.
سناریوی دوم به عدم پیشرفت مذاکرات و ادامه آتشبس مرتبط میشود؛ در این حالت بازار خودرو با تدوام شرایط فعلی همراه و منجر به تثبیت و ادامه رکود خواهد شد. در واقع روند فعلی تغییر نخواهد داشت و بیشتر تحرکات کاغذی خواهند شد.
سناریو سوم اما به زمانی مربوط می شود که مذاکرات نه تنها بدون نتیجه بلکه منجر به افزایش تنشها شده باشد؛ در این شرایط زنجیره تأمین، تولید و بازار خودرو با توقف کامل همراه شده و تمام ارکان با اختلال مواجه می شوند. در این شرایط نه تنها تأمین مواد اولیه داخلی سختتر از گذشته می شود، بلکه واردات قطعات و مواد اولیه خارجی را هم باید تقریباً غیرممکن یا با صرف هزینههای بسیار زیاد دانست.



اگر توافق هم بشه و تحریم ها هم رفع بشه، با درنظر گرفتن اینکه کشور ما با توجه به پارامتر های فعلی یک کشور تورم زا هست، قطعا در کوتاه مدت یک اصلاح قیمتی یا تنفس خواهیم داشت ولی متاسفانه مجدد قیمت ها با شیب ملایم صعودی خواهد شد مگر اینکه اصلاحات اساسی در اقتصاد رخ بده