پزشکیان در بن بست بنزین؛ افزایش قیمت یا ادامه یارانه؟ + ویدیو

رییسجمهوری با انتقاد از شیوه کنونی تخصیص یارانه سوخت، تأکید کرد یارانه بنزین نباید برای پرمصرفها و کممصرفها یکسان باشد. با هزینه سالانه ۴ میلیارد دلار برای یارانه بنزین، دولت در دوراهی دشواری گیر کرده است؛ واقعیسازی قیمت سوخت با خطر تنشهای سیاسی و اقتصادی، یا ادامه پرداخت یارانههایی که دیگر توان مالی آن را ندارد.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، مسعود پزشکیان، رییسجمهوری در اظهارات اخیر خود با انتقاد شدید از شیوه فعلی تخصیص یارانه سوخت، اعلام کرد: «من نمیخواهم بنزین را برای محرومان گران کنم، اما کسی که چهار برابر مصرف میکند نباید یارانه یکسان بگیرد.»
وی با اشاره به هزینه سالانه ۴ میلیارد دلاری یارانه بنزین، تأکید کرد با مدیریت صحیح این منابع، میتوان معیشت نیازمندان را بهبود بخشید.
این اظهارات بار دیگر نشاندهنده بنبست دولت در مدیریت یارانههای انرژی است. از یک سو، واقعیسازی قیمت سوخت به دلیل نگرانی از تبعات سیاسی و اجتماعی دشوار است و از سوی دیگر، تداوم پرداخت یارانههای سنگین با توجه به محدودیتهای مالی دولت، عملاً غیرممکن شده است.
نه راه پیش، نه راه پس
سیاستهای نادرست در مدیریت یارانههای انرژی طی دهههای گذشته، ایران را به یکی از بزرگترین پرداختکنندگان یارانه سوخت در جهان تبدیل کرده است. طبق آمار وزارت نفت، مصرف روزانه بنزین در ایران در سال ۱۴۰۴ به بیش از ۱۲۰ میلیون لیتر رسیده است که بخش عمده آن به دلیل قیمت پایین و یارانههای سنگین، به مصرف غیرضروری یا قاچاق سوخت منجر میشود. هزینه ۴ میلیارد دلاری یارانه بنزین، که رییسجمهوری به آن اشاره کرد، تنها بخشی از بار مالی یارانههای انرژی است که سالانه دهها میلیارد دلار از بودجه کشور را میبلعد.
به گفته کارشناسان اقتصادی، شیوه کنونی تخصیص یارانه سوخت، که بهصورت یکسان به همه اقشار پرداخت میشود، ناعادلانه است. یک خانوار کمدرآمد با یک خودروی اقتصادی، یارانهای مشابه با فردی دریافت میکند که از چند خودروی پرمصرف استفاده میکند. این نابرابری باعث شده است بخش عمده یارانهها به جای حمایت از اقشار محروم، به جیب پرمصرفها و قاچاقچیان سوخت سرازیر شود. رییسجمهوری با اشاره به این موضوع، خواستار اصلاح نظام یارانهای شد تا منابع به سمت نیازمندان هدایت شود، اما این اصلاحات با چالشهای بزرگی مواجه است.
چالشهای واقعیسازی قیمت سوخت
دولتهای مختلف در ایران طی سالهای گذشته بارها تلاش کردهاند تا قیمت سوخت را به سطح واقعی نزدیک کنند، اما هر بار با موانع سیاسی و اجتماعی مواجه شدهاند. افزایش قیمت بنزین در آبان ۱۳۹۸، نمونهای بارز از حساسیت این موضوع است. به گفته برخی از تحلیلگران اقتصادی، «واقعیسازی قیمت سوخت در ایران نهتنها به دلیل تأثیر مستقیم بر هزینههای زندگی مردم دشوار است، بلکه به دلیل نبود زیرساختهای حمایتی کافی برای جبران فشار بر اقشار کمدرآمد، معمولاً با مقاومت اجتماعی روبهرو میشود.»
علاوه بر این، واقعیسازی قیمت سوخت میتواند تورم را افزایش دهد و بر قیمت کالاها و خدمات اثر بگذارد. طبق برآوردهای مرکز پژوهشهای مجلس، افزایش ۵۰ درصدی قیمت بنزین میتواند تورم را تا ۵ درصد در کوتاهمدت افزایش دهد، که این موضوع در شرایط اقتصادی کنونی ایران، با نرخ تورم بالای ۴۰ درصد، میتواند تبعات سنگینی داشته باشد.
ناتوانی مالی در ادامه مسیر کنونی
از سوی دیگر، ادامه پرداخت یارانههای سنگین سوخت نیز برای دولت غیرممکن شده است. کسری بودجه مزمن، کاهش درآمدهای نفتی به دلیل تحریمها و افزایش هزینههای عمومی، توانایی دولت برای تأمین مالی یارانههای انرژی را به شدت محدود کرده است. طبق گزارش سازمان برنامه و بودجه، یارانههای پنهان انرژی در ایران در سال ۱۴۰۳ بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار برآورد شده که بخش قابلتوجهی از آن به بنزین اختصاص دارد. این در حالی است که دولت برای تأمین منابع مالی جهت پروژههای زیرساختی، آموزش، و بهداشت با مشکلات جدی مواجه است.
به عبارتی دیگر دولت در شرایطی قرار دارد که نه میتواند یارانههای سوخت را حذف کند؛ زیرا خطر ناآرامیهای اجتماعی وجود دارد و نه میتواند این سطح از هزینه را ادامه دهد؛ زیرا منابع مالی کافی در اختیار ندارد. این بنبست، نتیجه سالها سیاستگذاری نادرست در حوزه انرژی است که به جای مدیریت تقاضا و بهینهسازی مصرف، بر ارائه یارانههای غیرهدفمند متمرکز بوده است.





اگه سالیانه حقوق رئسا و کارکنان و نمایندگان و وزرا افزایش ندید یارانه بنزین و یارانه نقدی و کالابرگ و یارانه آب و برق و گاز و گازوئیل و یارانه آرد دولتی نانوایان دهک ۴تا۱۰ قطع و حذف کنید و قیمت بنزین ۱۵۰۰ و آزاد را افزایش دهید می توانید یارانه نقدی و کالابرگ دهک ۱تا۳ را با افزایش ماهیانه واریز کنید اگه هزار هزار هزار هزار هزار هزار هزار هزار هزار میلیارد تومان پول در بورس و سازمان خصوصی سازی بورس بزارید هم می توانید میلیارد میلیارد ترلیارد پول به حساب مردم بریزید مثل فوتبالی ها که سهام پرسپولیس و استقلال را توسط شرکت های خصوصی سودهای میلیاردی به حساب فوتبالی ها میریزند و برای ما دهک ۱تا۳ پول در شرکت های خصوصی مثل فوتبالی ها بزارید تا هر نفر سود هایمیلیاردی به حسابمان بنشیند و واریز شود نه سود ۳۰۰ یا ۷۰۰هزار تومانی
ظمنا تازه سه سال هست این وانت ها را دارم استفاده میکنم همه مدل بالا هستند چرا پول تامین بنزین برای بیست سال را یکجا گرفتید و الان میگویید بنزین را قطع میکنم پس تکلیف پولی که دادم چی میشه اصلا کجای دنیا کسی که سه وانت داره و سه نفر سر کار کرده دارند رانندگی میکنند رو جز دهک ده جامعه قرار میدن خدا جواب تان را بدهد که ملت را بدبخت کردید با تصمیمات غلط مگه من حقی در منابع طبیعی کشور ندارم چرا مال من رو برمیدارید بدون رضایت من به کس دیگه میدید کی به شما چنین حقی داده
خب من سه وانت زامیاد دارم که با اونها دارم بار جابه جا میکنم میشه بهم بگید که چرا پول تامین بیست سال بنزین خودروها را ازم گرفتید و من روی قیمت ماشین پرداخت کردم الان میگویید سوخت نمیدم بس نیست که یارانه من و خانواده ام را قطع کردید به خاطر این سه ماشین و دهک بندی من رو بالا زدید من را با بابک زنجانی یکی کردید حالا من چطور کار کنم خدا از شما نگذرد انشاالله کی خسارت من رو میده مالیات را از همین سه دهک میگیرید مگه ما حقی در منابع کشور نداریم چرا من سهمم را به دهک یک بدم آقا من نمیدم زوره این خودش بی عدالتی هست چطور تو عدالت برقرار میکنی در حالی که حق من را به زور آزمون میگیرید میدید به فقرا خودم بیشتر احتیاج داررررررررم
یارانه نقدی بنزین دهک ۸تا۱۰ را حذف و به دهک ۱تا۳ نقدی نه اعتباری و به غیر از بنزین یارانه نقدی آب برق گاز گازوئیل و یارانه نقدی نان به دهک ۱تا۳ داده شود تا مردم فقیر و یتیمان ثروتمند شوند هیچ فقیری دست خالی به خانه نرود و شرمنده خانواده نشود و گرسنه و تشنه نخوابند و هدفمندی یارانه ها به طور کامل و ۱۰۰ درصد از مرداد ۱۴۰۴ اجرا شود
یارانه نقدی رو نفری ۱میلیون تومن بده بعد بنزین گرون کن من با یه تیبا مدل ۹۹ و ۴۰میلیون پول توی حساب شدم دهک نهم بعد یکی دیگه با ماشین خارجی و حساب میلیاردی میشه دهک پنجم!!
چرا اونایی که ماشین و موتور ندارن نباید یارانه سوخت بگیرن.اونوقت اونی که وسیله داره یارانه سوخت بگیره و حال کنه.به دهک های یک تا پنج یارانه سوخت و کالا بدن و تمام.
اونی که درآمد داره نیازی به این یارانه های مختصر نداره اگرم حرص میزنه الکیه چون درآمد داره.
کشوری که روی منبع نفتی و گازی و معدنی دنیا خابیده الان طوری شده آب قطعه، برق قطعه، گاز نداره و مازوت میسوزونه و بنزین هم سهمیه بندیه و خودرو هم با قرعه کشی میدن. واقعا دارید چیکار میکنید? هر چهار سال یه نفر میاد شعار میده و میشه رئیس جمهور و بدون کوچکترین راه حلی برای بهبود شرایط فقط میاد از شرایط گله میکنه و میره و باز نفر بعدی شعار و… کلا بود و نبودشون برای مردم هیچ فرقی نداره. بابا لاقل استعفا بدید که مردم نگن لابد واسه خودشون نون داره که هیچ رقمه نمیرن و استعفا نمیدن. شاید خود این استعفا دادن یه شک به بدنه اقتصاد نابود ما بزنه. گلایه که نشد حرف. راه حلتون چیه که میز گرفتید?
با بخش بندی کردن مردم راحت تر میشه به اونا جفا کرد ، اب ، برق ، بنزین ، گاز ، حالام بنزین ، دهکهای پایینم دارن از بنزین ارزون سود میبرن ، ادرس رو درست بده و مردم رو هالو فرض نکن !
روزی که میخواست رییسجمهور بشه و کارشناس کارشناس میکرد باید فکر این روزها رو هم میکرد. حالا که سوار اسب مراد شده کارشناسها کجا هستند؟! کارشناسها فقط گران کردن بلد هستند؟خب تو که اینکاره نبودی و میدونستی نمیتونی چرا اومدی؟!
هر نفر ایرانی با کدملی روزی یک لیتر به نرخ فعلی بدهید میشه ۸۵ میلیون لیتر در روز، یک سهمیه محدود هم در حد ماهی شصت لیتر برای وانت و تاکسی بدهید که بتوانند با بنزین و گاز کار کنند. میشه روزی کمتر از صد میلیون لیتر. مابقی مصارف به نرخ آزاد وارداتی
از جناب حسن فریدون و وزرای با کفایتشون که بگذریم، مشکل امروز آب و برق مملکت که یا این قطعه یا اون یا هر دو، بخاطر همین یارانه های بدون پشتوانه و توجیه اقتصادیه که هیچ دولتی جسارت اصلاح اساسی اون رو نداره. هر چقدر هم این قضیه به تاخیر بیافته ساعات قطع آب و برق و … سال به سال بیشتر میشه و تورم هر سال بیشتر
حالا هی بگید درآمدمون دلاری نیست، ببینید یک سال دیگه و پنج سال دیگه و ۱۰ سال دیگه وضعتون بهتر میشه یا بدتر.