علی طجوزی
۷ اسفند ۱۴۰۴ | ۱۴:۱۰
اخبار
الگوبرداری از تایوان بهجای چین برای خودروساز شدن
این روزها دوباره بحث الگوبرداری از چین برای خودروساز شدن در ایران مطرح شده است، اما تجربه تایوان نشان میدهد موفقیت صنعتی نه با تقلید کورکورانه، بلکه با شناخت دقیق مزیتهای واقعی و سرمایهگذاری هدفمند حاصل میشود. پرسش اصلی این است: آیا ایران آماده است از جزیرهای کوچک در شرق آسیا درس بگیرد؟ آیا الگوبرداری از تایوان برای خودروساز شدن بهتر نیست؟
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، قطع ارتباط خودروسازی ایران با تولیدکنندگان برتر جهانی و مسائل سیاسی و تحریمی، وابستگی کشور به خودروسازان چینی را افزایش داده و نقش آنها را پررنگ کرده است. اما تجربه همکاری با چین نتیجه ملموسی برای ایران نداشته است. در این سالها، چینیها خساست عجیبی در انتقال تکنولوژی نشان دادهاند و حاصل این خساست، همراه با فقدان قدرت چانهزنی، تنها به مونتاژ پرزرقوبرق خودروها محدود شده است.
با این حال، بخشی از بدنه نظام حکمرانی همچنان معتقد است که برای خودروساز شدن باید از چین الگوبرداری کرد. در حالی که اقتصاد چین به نوعی آزاد است و زیرساختهای دو کشور قابل مقایسه نیست، پرسش این است که چرا ایران بهجای چین از کشورهایی مثل تایوان الگو نمیگیرد؛ جزیرهای کوچک که توانسته است نبض اقتصاد تکنولوژیک بسیاری از کشورها را در دست بگیرد.
وابستگی اقتصاد آمریکا به تایوان
براساس گزارشها، محدودیت یا قطع ارسال تراشههای پیشرفته تایوان (بهویژه توسط شرکت TSMC) نشان میدهد یک جزیره کوچک چگونه میتواند اقتصاد غولآسای آمریکا را تحت تأثیر قرار دهد. بیش از ۷۰ درصد واردات نیمههادیهای پیشرفته آمریکا از تایوان تأمین میشود و کمبود آن میتواند تولید خودرو، گوشیهای هوشمند، تجهیزات شبکه و فناوریهای هوش مصنوعی و نظامی را فلج کند. حتا تلاشهای آمریکا برای انتقال تولید به داخل، با محدودیت مهارتها و تجهیزات ناکام مانده است.
شناخت مزیتهای واقعی
تایوان با جمعیتی کمتر از ۲۵ میلیون نفر و منابع طبیعی محدود، توانسته است به مرکز تراشههای پیشرفته جهان تبدیل شود و اقتصاد آمریکا را به خود وابسته کند. این موفقیت نه از منابع طبیعی، بلکه از شناخت دقیق توانمندیها و سرمایهگذاری هدفمند در حوزه تخصصی حاصل شده است.
در اینجا باید پرسید که چرا ایران سالهاست میلیاردها تومان در خودروسازی هزینه میکند، بدون اینکه دستاورد واقعی حاصل شود؟ چرا بهرغم بیش از ۶۰ سال تجربه در این صنعت، بسیاری از پروژهها بهجای توسعه، به پسرفت منجر شده و وابستگی شدید کشور به چین را تقویت کردهاند؟
تخصصیسازی بهجای گستردهسازی بیحاصل
تایوان با انتخاب حوزهای که میتواند در آن پیشتاز باشد، حتا آمریکا را به خود وابسته کرده است. ایران اما مسیر گستردهسازی بیهدف و تکراری در خودروسازی را طی کرده است و بیشتر به بازتولید خودروهای خارجی میپردازد تا نوآوری واقعی.
پیشبینی بحران زنجیره تأمین
تجربه آمریکا نشان میدهد وابستگی به یک منبع حیاتی میتواند صنایع کلیدی را فلج کند. ایران نیز با اتکا به چین در تأمین فناوری و قطعات خودرو، دیر یا زود با بحرانی مشابه مواجه خواهد شد. کشورهای موفق دیگر مسیر تخصصیسازی و بهرهگیری از مزیتهای بومی را انتخاب کردهاند و بیجهت بر خودروساز شدن اصرار نمیورزند.
برنامهریزی هدفمند، نه تقلید کورکورانه
پیش از آنکه ایران نسخه چین را در خودروسازی اجرا کند، باید از تجربه تایوان درس بگیرد. شناخت دقیق توانمندیها، انتخاب حوزه تخصصی و سرمایهگذاری هدفمند میتواند ایران را به جایگاه واقعی خود برساند، بدون هدررفت منابع و زمان.
تایوان ثابت کرده است که موفقیت صنعتی نه با گستردهسازی بیهدف، بلکه با انتخاب هوشمندانه حوزه تخصصی و مدیریت محدودیتها حاصل میشود. ایران پیش از آنکه بهدنبال خودروسازی شبیه چین باشد، باید مسیر جزیرهای کوچک در شرق آسیا را بهدقت مطالعه و تجربه کند.
بیشتر بخوانید:
درس بیحاصل تحریم خودرو برای محاصره امروز هرمز
تزریق ارز به تولید؛ بازگشت به عصر ممنوعیت واردات خودرو؟
پیامدهای خطرناک افت تولید خودروسازان بخش خصوصی
خودروسازان دیگر فقط خودرو نمیسازند؛ فناوری تولید میکنند
معصومی: مردم تاوان ناکارآمدی خودروسازان را میدهند / چرا قیمت هر روز گران میشود؟
تازه ترین اخبار و ویدیوهای خودرویی را در کانال
تلگرام
و
اینستاگرام
اسب بخار دنبال کنید.
صنعت خودرو صنعت خودرو تایوان صنعت خودرو چین
همه اینا مستلزم اینه که ایرانی باشی.عرب پرست نمیتونه به ایران فکر کنه حتی
خب تایوان مثال قشنگیه، جزو کشورهای انگشت شمار تولید کننده آی سی و دارای تکنولوژی printing بورد الکترونیکی هست. وقتی تو یه چیزی که تولید کننده انگشت شمار داره سرمایه بذاری البته به شرطی که منابع لازم رو داشته باشی (مواد اولیه بومی، نیروی کاری ارزون و…) میتونی خیلی خیلی پولدار شی.
خب ما هم تو یه سری چیزایی جزو کشورای انگشت شماریم ولی اون اودات بر اساس بعضی سیاست ها انتخاب شدن بجای در نظر گرفتن منابع لازم و همینطور بعضی سیاست ها باعث شده تولیدات رو با کسری از قیما واقعی بفروشیم و سو مدیریت منابع مالی حاصل هم باعث هدررفت سرمایه و دزدی شده.
خلاصه به نظر من که یکم داستان گسترده تر از نگاه به یک تک صنعته. ولی انصافا دم تایوان و سنگاپور گرم که ملتشونو تو ۵۰ سال از فقر و بدبختی نجات دادن و الان دیگه توسعه یافته حساب میشن.
بجاش ما داریم میزنیم تو سر خودمون که وقتی سود اول جمعیتی متولدین دهه ۶۰ به پایان رسید چه فاجعه رخ خواهد داد با نیروی کار کم و مستمری بگیر زیاد! اونم بازنشسته ای که سرمایه ای نتونسته ذخیره کنه
سالها دل طلب جام جم از ما میکرد؛ وآنچه خود داشت ز بیگانه تمنا میکرد. برای معرفی الگو نیاز به کشور خارجی نبود. کافی است نگاه وابسته به خارج (غرب و شرق) از ذهن مدیران ما خارج شود. تغییر نگاه مدیریتی در دولت و به ویژه در وزارت صمت میتواند- حتی در شرایط تحریم- خلا فناوری در صنعت خودرو را با اتکا به توانمندیهای داخلی حل نماید. کشوری که توانایی پرتاب ماهواره فضایی دارد و میتواند پهپادهای پیشرفته و موشک بالستیک تولید نماید قطعاً و حتماً میتواند در صنایع پایین دست مانند خودرو حرفی برای گفتن داشته باشد./ مشکل آنجاست که با حل مسأله فناوری در داخل جلوی انحصار داخلی و رانت های وارداتی بسیاری از اشخاص حقیقی و حقوقی گرفته میشود و رقابت بین گروهها برای افزایش منافع شخصی است نه افزایش کیفیت به نفع مردم.
الگوبرداری از مالزی چطور یا سنگاپور یا هند
یا شایدم پاکستان ☠️💀☠️
پس اون موقع کی دزدی کنه
متاسفانه ایران در این صده نتونسته زیرساخت نهادی و شاکله سیاسی منظمی را شکل بده و برای همین عدم وجود بستر سازی نهادی قطع به یقین هیچوقت توسعه میسر نمیشه و امروز که ۸ اسفنده ۱۴۰۴ هستش شاید بدترین دوران تاریخ ایران را شاهدشیم و امیدی هم ندارم این وضعیت رو به بهبود بره در هر حالتی چون زیرساختش را نداریم
خاک بر سر آن خودرو سازی که بعد از ۴۵سال حمایت بی قید وشرط هنوز در فکر پیدا کردن الگوست
مگه تایوان علم و تکنولوژی ساخت چیپ یا میکرو چیپ داشت؟
خوده آمریکا با سیاستهای از پیش تعیین شده که دلیل آن معلوم نیست خط تولید و ساخت میکرو چیپ را به تایوان برد