توقع خودرویی مردم از رئیس جمهور آینده

توقع خودرویی از رئیس جمهور آینده
توقع خودرویی از رئیس جمهور آینده

با آغاز ثبت نام نامزدهای چهاردهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، گذشته از این که چه کسی سکان هدایت قوه مجریه را در دست خواهد گرفت باید دید توقع خودرویی مردم از رئیس جمهور آینده چیست.

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، سیزدهمین رئیس جمهور ایران، سید ابراهیم رئیسی، ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ در سانحه سقوط بالگرد به شهادت رسید. براساس اصل ۱۳۱ قانون اساسی، معاون اول او محمد مخبر از فردای همان روز و به مدت ۵۰ روز به عنوان مسئول ادارهٔ دولت آغاز به کار کرد. طبق همین اصل، شورایی سه‌نفره متشکل از معاون اول رئیس‌جمهور، رئیس قوه قضاییه (غلامحسین محسنی اژه‌ای) و رئیس مجلس شورای اسلامی (محمدباقر قالیباف)، موظف شدند ترتیبی دهند که حداکثر ظرف ۵۰ روز، رئیس‌جمهور جدید انتخاب شود.

مطابق تصویب جلسهٔ سران قوا انتخابات دور چهاردهم ریاست جمهوری، روز جمعه ۸ تیر ۱۴۰۳ برگزار خواهد شد و نامزد پیروز، دولت چهاردهم را تشکیل خواهد داد. ثبت‌نام نامزدها ۱۰ تا ۱۴ خرداد انجام می‌گیرد و نامزدهای تأییدشده از سوی شورای نگهبان، از ۲۳ خرداد تا ۷ تیر برای کارزار انتخاباتی خود فرصت خواهند داشت.

هنوز برآوردی از این که این انتخابات در دور اول به نتیجه خواهد رسید یا به دور دوم کشیده خواهد شد، وجود ندارد. تکلیف علی آبادی هم روشن نیست و کسی نمی داند که آیا وی در کابینه بعدی جایی خواهد داشت یا خیر؟
اما به طور مسلم بسیاری از خواسته های خودرویی مردم که رئیس جمهور فقید نیز بر بخشی از آن تأکید داشت روی زمین مانده است. حتا برخی فرامین وی که در اسفند ۱۴۰۰ صادر شده در ظاهر اجرایی شده است. با این حال، در این مدت هر دو وزیر صمت کابینه ابراهیم رئیسی موفق به برآوردن انتظارات مردم نشدند، به نحوی که، اولین وزیر صمت دولت وی، فاطمی امین از سوی مجلس عزل شد و تکلیف دومین سکان‌دار صمت هم نامشخص است و به انتخابات پیشِ رو بستگی دارد.

با این وجود برخی خواسته ها هستند که به نظر می رسد رئیس جمهور آینده باید به شدت آن ها را در نظر بگیرد و برای به سرانجام رسیدن و روشن شدن تکلیف راهکار و تدبیر ویژه ای داشته باشد. اصلی ترین خواسته خودرویی مردم را می توان در مسئله کیفیت، قیمت، تنوع و بالا رفتن میزان قدرت انتخاب، شناسایی و کوتاه کردن دست مافیا و همچنین خصوصی سازی خلاصه کرد. البته شاید برای بسیاری از مردم و مصرف کنندگان با توجه به جایگاهی که غول های جاده مخصوص در افکار عمومی دارند، خصوصی سازی چندان اهمیتی نداشته باشد، اما برای بسیاری از افرادی که به هر نوعی با این موضوع سروکار دارند، غیر دولتی شدن صنعت خودروسازی کشور از نان شب نیز واجب تر است. این مسئله برای تمامی گروه ها که مستقیم و غیرمستقیم یا ذی نفع‌اند و یا به واسطه موضوع درگیر هستند، اهمیت ویژه ای دارد. 

به بیان ساده تر، خصوصی سازی برای خودروسازان یک معنا و برای قطعه ساز یک معنای دیگر دارد. این موضوع برای سیستم بانکی و فروشندگان مواد اولیه به گونه ای دیگر تفسیر می شود و رسانه های خودرویی نیز به فراخور حال از زاویه دید خود به خصوصی سازی نگاه و بر اهمیت آن ارزش گذاری می کنند. البته مافیا و نقشی که در این صنعت برایش تعریف شده هم از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این سال ها مرتب نام مافیا به گوش می خورد، اما کسی نه آن را دیده و لمس کرده است. در هر صورت به نظرمی رسد آن ها از ضریب نفوذ بالایی برخوردار هستند و شرایط را به نفع خود تغییر می دهند.

با این حال شاید این مسئله هم مثل خصوصی سازی برای بسیاری از مردم نسبت به کاهش قیمت، افزایش کیفیت و تنوع از اهمیت کم تری برخوردار باشد. بنابراین وزیر صمت کابینه آینده، که از سوی رئیس جمهور چهاردهم انتخاب می شود، باید بداند که با چه پدیده، مسائل و خواسته ای روبه‌رو است؛ باید بداند که فرمان خصوصی سازی رئیسی هنوز اجرایی نشده است؛ باید بداند واردات فقط در حد حرف بوده و آن‌چنان که باید پیش رفتی نداشته است؛ باید بداند که خودروسازان بزرگ موفق به افزایش ۵۰ درصد تولید خود نشده اند؛ باید بداند قرعه کشی هنوز حذف نشده است و با نام دیگری همچنان پرقدرت ادامه دارد؛ باید بداند خرید خودرو برای بسیاری از مردم به آرزویی دور بدل شده است؛ باید بداند خودرو به یکی از شاخص های مهم زندگی مردم بدل شده است. بنابراین رئیس جمهور آینده در کنار مسائل خرد و کلانی که با آن روبه‌رو خواهد شد، باید بداند که به مبحث خودرو باید با دیدی متفاوت ورود کند.

تازه ترین اخبار و ویدیوهای خودرویی را در کانال تلگرام و اینستاگرام اسب بخار دنبال کنید.