علی طجوزی
۲ خرداد ۱۴۰۵ | ۱۰:۰۰
اخبار
پیامدهای دور زدن تنگه هرمز برای خودروسازی ایران
با احداث خطوط لوله جدید توسط رقبای منطقهای، درآیندهای نهچندان دور، تنگه هرمز اعتبار خود را از دست می دهد. جایی که محاصره دریایی و انزوای ترانزیتی میتواند تولید ملی و زنجیره تأمین قطعات خودرو را مختل کند. در واقع، این روند از یک سو، مانع واردات به ایران میشود و از سوی دیگر، اهرم فشار انرژی خنثا خواهد شد.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، تنگه هرمز برای دههها بهعنوان شاهرگ حیاتی انرژی جهان و قدرتمندترین ابزار چانهزنی ایران در معادلات بینالمللی شناخته شده است، اما واقعیتهای جدید ژئوپلیتیک نشان میدهد که این اهرم فشار، در حال تبدیل شدن به یک محرک بزرگ برای رقبای منطقهای است تا نقشه ترانزیت انرژی جهان را بازنویسی کنند؛ فرآیندی که در بلندمدت با دور زدن (Bypass) این آبراهه، کارکرد راهبردی آن را تضعیف کرده و فشارهای اقتصادی بر ایران را دوچندان میکند.
استراتژی دور زدن تنگه هرمز
حس ناامنی در منطقه، کشورهای حاشیه خلیجفارس را به سمت سرمایهگذاریهای کلان در مسیرهای جایگزین سوق داده است. عربستان سعودی با توسعه خط لوله شرق به غرب (پترولاین) و امارات با خط لوله «حبشان-فجیره»، عملاً در حال بیاثر کردن کارت هرمز هستند.
در دوران پساهرمز، با افزایش ظرفیت این خطوط لوله، اهمیت استراتژیک این تنگه کاهش مییابد. در چنین شرایطی، اگر ایران همچنان بر محاصره دریایی یا تهدیدهای مشابه تأکید کند، با جهانی روبهرو خواهد شد که دیگر بهاندازه گذشته از این تهدید آسیب نمیبیند، اما خود ایران در محاصرهای خودساخته گرفتار میشود. این وضعیت هزینههای بیمه دریایی، لجستیک و حملونقل کالا را برای کشور به ارقام نجومی میرساند.
صنعت خودرو در خط مقدم آسیب
صنعت خودروسازی ایران که بهشدت به زنجیره تأمین جهانی و واردات قطعات از شرق آسیا وابسته است، بیشترین آسیب را از این تغییر نقشه ترانزیتی میبیند. از جمله پیامدهای آن می تواند به موارد زیراشاره کرد:
اختلال در لجستیک و توقف خطوط تولید: بخش بزرگی از قطعات خودروهای داخلی و مونتاژی از طریق مسیرهای دریایی وارد بنادر جنوبی میشوند. هرگونه تنش در تنگه هرمز یعنی افزایش ریسک کشتیرانی و نرخ کرایه حمل. در صورت تشدید محاصره دریایی، مسیرهای زمینی جایگزین نه تنها گرانتر هستند، بلکه ظرفیت جابهجایی حجم انبوه قطعات مورد نیاز برای تولید سالانه را ندارند که نتیجه آن، سکته تولید خواهد بود.
جهش قیمت تمامشده و رکود تورمی: تنشهای ژئوپلیتیک همواره با نوسانهای نرخ ارز همراه است. افزایش هزینه لجستیک در کنار رشد قیمت دلار، قیمت خودرو را به سطحی میرساند که از توان خرید طبقه متوسط خارج است. این وضعیت، صنعت خودرو را دچار رکود تورمی میکند؛ قیمتی که بالا میرود و مشتری که دیگر وجود ندارد.
انزوای تکنولوژیک و خروج شرکا: در شرایطی که تنگه هرمز به جای صلح، نماد تنش باشد، حتا شرکای چینی نیز از سرمایهگذاری بلندمدت عقبنشینی میکنند. محاصره دریایی مانع ورود ماشینآلات و فناوریهای نوین مانند خودروهای برقی شده و صنعت خودرو را در پیلهای از فناوریهای قدیمی محبوس میکند.
اگرچه تنگه هرمز یک ابزار دفاعی است، اما نباید از واقعیت دوران پساهرمز غافل شد. اصرار بر تنش در این منطقه، در حالیکه رقبا مسیرهای جایگزین را ساختهاند، میتواند به قیمت فلج شدن صنایع داخلی تمام شود. برای حفظ حیات صنعت خودرو، دیپلماسی انرژی و تضمین امنیت پایدار، ضرورتی غیرقابلانکار برای عبور از بنبست فعلی است.
بیشتر بخوانید:
وقتی تنگه هرمز از جاده مخصوص عبور میکند
نجفیمنش: انحصاری در قطعهسازی نیست؛ ریشه بحران در سیاستگذاری است
بازگشت هراسِ نه جنگ نه صلح در جاده مخصوص
اقتصاد انتظار؛ بزرگترین بحران این روزهای بازار خودرو
حاکمیت برای نجات بازار خودرو چه گزینههایی روی میز دارد؟
تازه ترین اخبار و ویدیوهای خودرویی را در کانال
تلگرام
و
اینستاگرام
اسب بخار دنبال کنید.
تنگه هرمز جنگ ایران و آمریکا خودروسازان صنعت خودرو
به مرور اگه این خطوط انتقال انرژی زیاد بشن و بتونن کل تولید انرژی کشورهای عربی خلیج فارس را منتقل کنند قطعا روزگار تاریکی در انتظارمونه. ای کاش یک کارشناس روی این موضوع تحلیل جامعی میکرد که ایران چطور میتونه این برگ برنده را احیا کنه و آیا اصلا احیا شدنیه? کلا ما تاریخ سیاهی داشتیم از ترکمنچای و گلستان بگیرید و بیاید جلو و همیشه کشور بشکلی تحت نفوذ غرب یا شرق بوده. حاکمیت فعلی با اشراف به این موضوع کاملا تمام توانش را گذاشته برای جلوگیری از این موضوع و واقعا قابل تقدیره این تلاش ولی مسئله بزرگتری هم در جریانه و اونم اینه آیا این مقاومت دستاورد میتونه داشته باشه یا فقط مقاومته? واقعا باید روراست باشیم و ببینیم بعد از جنگ چی از دست میدیم و چی بدست میاریم. قطعا قوه عاقله ای در حکومت وجود داره که کاملا اشراف داره به این موضوع حیاتی فقط ای کاش برای مردم عادی مثل من هم شفاف سازی میشد که برنامه چیه. مقاومت کورکورانه که قطعا هدف نمیتونه باشه و در پسش قطعا تدبیری باید وجود داشته باشه از جنس گشایش اقتصادی و خروج از انزوای اقتصادی. میدونم هست ولی نمیتونم بفهمم چجوری و دقیصا با چه ابزاری قراره بهش برسیم.
الان روسیه هم تو شرایط ماست با این تفاوت که یا چین روابط محکمتری داره و اصلا هم قابل اعتماد نیست. خود چین هم الان در تنگناست و روی اون هم نمیشه حساب خاصی باز کرد آخه. واقعا باید یکی بگه برنامه چیه
متاسفانه سران کشور ما در تبدیل کردن فرصت به تهدید مهارت خاصی دارند
خیلی دوست دارم بدونم جناب طجوزی این تحلیل های عجیب و غریب رو از کجا میاره؟ و جالبیش اینه در همه موضوعات کاملا متفاوت نظر هم میده و کلا هم نتیجه ای که دلش میخواد رو میگیره…
بنظرم جالبه داره که نظرات متفاوت از نظر خودت رو هم بشنوی و گوش بدی …
حرف کلی اینه که میشه از کارت تنگه هرمز استفاده کرد ولی نه دائمی ، چون جهانی که دائما احساس خطر کنه مسلما میره سمت راه های جایگزین ( اگر کوتاه مدت نشه ، بلند مدت ) …
.
.
بنظرم همچین هم حرفش عجیب و غریب نبود راستش
تنگه هرمز که فقط برای نفت نیست که بتوانند با خط لوله نفتی آن را دور بزنند. هزارتا چیز از این تنگه عبور می کنه. هیچ جایگزینی برای تنگه هرمز وجود نداره و نخواهد داشت.
مگه احداث خط لوله نفتی مثل عوض کردن رینگ و لاستیک ماشینه؟ حداقل ۵ سال زمان میبره که کشورهای خلیج فارس بتونن به میزان صادرات قبل از مسدودی تنگه برسن. تو این فاصله هم کلی اتفاق می افته
دقیقا درسته. البته که فعلا هم خطوطی که تنگه هرمز رو دور بزنه در اختیار دارن.