چالشهای خودروسازان در آستانه جنگ رمضان

در حالیکه، اکنون تنشهای منطقهای، تهدیدها، درگیریها وابهام آینده بازار خودرو را درگیر و حتا زمینگیر کرده است، بازخوانی چالشهای خودروسازی در آستانه جنگ رمضان نشان میدهد این صنعت بدون حادث شدن این اتفاقها نیز نمیتوانست حال و روز خوبی را تجربه کند.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، دومین ماه سال ۱۴۰۵ در حالی به روزهای پایانی خود نزدیک میشود که بهنظر میرسد هر آنچه امروز صنعت خودروسازی به آن دچار شده، حاصل جنگ رمضان و شدت گرفتن تنشهای منطقهای است.
توفان پیش از جنگ رمضان
اما مرور ماههای منتهی به این حوادث تصویری از یک توفان پیش از جنگ رمضان را ترسیم میکند. این تصویر نشان میدهد خودروسازی ایران پیش از آنکه با پیامدهای مستقیم جنگ روبهرو شود، در محاصرهای از ناترازیهای داخلی و فشارهای ساختاری قرار داشت که برای به کما رفتن این صنعت بدون اثرات تنشهای نظامی نیز کفایت میکرد.
ناترازی انرژی
نخستین و ملموسترین ضربه از ناحیه ناترازی انرژی وارد شد. در حالیکه تصور میشد صنایع سنگین اولویت اول امنیت انرژی باشند، قطعیهای مکرر برق و محدودیت در سهمیه سوخت، خطوط تولید را به تعطیلیهای ناخواسته کشاند. این ناترازی نه تنها ظرفیت تولید را به شدت کاهش داد، بلکه با قطع و وصلهای ناگهانی، خسارات سنگینی به تجهیزات حساس و استراتژیک وارد کرد. خودروسازی که باید نماد تحرک باشد، خود در تله سکون انرژی گرفتار شده بود.
گرداب مالی
چالش دیگر گرداب مالی بود که گریبان تولیدکنندگان را گرفت. کمبود شدید نقدینگی، افزایش میزان بدهی، افت سرمایه زنجیره تأمین و ناتوانی از تأمین بهاندازه و بهموقع خطوط تولید همگی از اثرات گرفتار شدن در گرداب مالی بود. آنگونه که گفته میشود و ادعا میشد نه جریمه دیر کردی بخشیده شد و نه نقدینگیای که قول داده بودند تزریق شد.
کابوس ارزی
در همین شرایط بیثباتی نرخ ارز را باید کابوس این صنعت بهشمار آورد که پیش از جنگ رمضان نفسها را به شماره انداخته بود. نوسانهای لحظهای و بوروکراسی سنگین در تخصیص ارز، تأمین مواد اولیه را به یک قمار بزرگ تبدیل کرد. تأخیرهای طولانی در ترخیص گمرکی و هزینههای سرسامآور آن، زنجیره تأمین را فلج کرد. در چنین شرایطی، قیمتگذاری خودرو به یک معمای بیپاسخ تبدیل شد که نتیجهای جز کاهش اعتماد مشتریان و بلاتکلیفی بازار نداشت.
تیر خلاص رکود بازار
از سوی دیگر، رکود بازار تیر خلاصی بر پیکره تولید بود. با کاهش قدرت خرید خانوارها، خودرو از یک کالای مورد نیاز به یک آرزوی دستنیافتنی تبدیل شد. وقتی مشتری توان خرید ندارد، خط تولید نیز دلیلی برای حرکت نمیبیند. این رکود درونی با ریسکهای غیراقتصادی و سایه سنگین تحریمها گره خورده بود. نگرانی از فعال شدن مکانیزم ماشه، فضای سرمایهگذاری را چنان مهآلود کرده بود که هیچ برنامه بلندمدتی امکان تدوین نمییافت.
چالش نیروی انسانی
چالش نیروی انسانی نیز نشان داد که بحران تنها در ماشینآلات نیست. مهاجرت یا خروج نیروهای ماهر به دلیل مشکلات معیشتی و ضعف در نظام مدیریتی، توان رقابتی صنعت را از درون تهی کرد. موضوع نیروی کار به حدی بغرنج شده بود که برخی تولیدکنندگان به دنبال مجوزهای لازم برای استفاده از اتباع در کارخانههای خود بودند.
جنگ فرسایشی اقتصادی
بازخوانی این هفتخان نشان میدهد صنعت خودروسازی پیش از آغاز رسمی درگیریها، در یک جنگ فرسایشی اقتصادی نیمی از توان خود را از دست داده بود. توأم شدن این مشکلات با چالشهای بهوجودآمده از جنگ رمضان در کنار افزایش شدید ریسکها و نوسانهای نرخ ارز حالا راه نفس تولید را مسدود کرده است. در این شرایط اگر اصراری بر اجرای سیاستهای غلط و مدیریت سلیقهای وجود نداشت شاید پیش از این حادثه، خودروسازان توان بیشتری برای عبور از وضعیت جنگی داشتند.



دیدگاه ها