پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

سرانجام وعده های خودرویی مستأجر جدید پاستور؟

 آزمون ورود به پاستور جمعه (۸ تیر ۱۴۰۳) برگزار و ساکن استیجاری ساختمان ریاست جمهوری مشخص می شود. تا به امروز پنج نفر برای برای تصاحب صندلی چهارساله خیز برداشته و وعده های بسیاری داده اند. خودرو یکی از شاخص های آن بود، اما پرسش اصلی این است که سرانجام وعده های خودرویی مستأجر جدید پاستور چه خواهد شد؟

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، انتخابات چهاردهمین دوره ریاست جمهوری فردا (جمعه ۸ تیر1403 ) یک روز پس از برگزاری چهلمین روز شهادت سیزدهمین رئیس جمهور کشور، ابراهیم رئیسی، در سراسر ایران برگزار می شود.

رئیسی و همراهان وی در آخرین روز اردیبهشت در پی سانحه سقوط بالگرد به شهادت رسیدند و طبق قانون فردا انتخابات باید برگزار شود. به همین علت ۶ نفر تا پیش از انصراف قاضی زاده هاشمی، عزم خود را برای در دست گرفتن سکان اجرایی کشور جزم و برای جلب رأی و نظر مردم، بازار وعده ها و تبلیغات را داغ کردند.

خودرو نیز در خیل وعده های پرشمار این دوره از تبلیغات نامزدهای ریاست جمهوری قرار داشت. اهمیت این موضوع البته برای برخی از نامزدها بیش‌تر از سایر موضوعات بود. در این دوره وعده های زیادی به مردم داده شد که به عنوان مثال و به طور خلاصه می توان به این موارد اشاره کرد: «حذف ارز چند نرخی، کنترل تورم و ایجاد رشد اقتصادی، افزایش حقوق به اندازه تورم، تحویل کالای اساسی مانند گوشت قرمز در منزل مردم، یارانه ۲۰ میلیون تومانی، ریشه‌کن کردن فقر، برگشت قیمت بنزین به ۱۵۰۰ تومان، حل مشکل بورس، حل مشکل اجاره بها و قیمت مسکن، منزل رایگان برای جوانان در ۳ سال اول ازدواج و اهدای ۲۰۰ متر زمین رایگان به هر خانواده های بدون مسکن، مدیریت بازار ارز، رشد اقتصادی ۸ درصدی، دادن سهمیه انرژی به مردم به اندازه اروپا، ورود به اقتصاد جهانی حل مشکل بورس در یک سال.»

 خصوصی سازی بنگاه های دولتی از جمله خودروسازی در کنار آزادسازی واردات خودروهای صفر و کارکرده نیز در کنار موارد فوق در محور برنامه های تبلیغاتی برخی کاندیداها قرار داشت. وسعت تبلیغات، تشکیل ستاد و نشست های خودرویی نشان می دهد که بعضی از کاندیداها به اهمیت موضوع خودرو واقف هستند و تلاش کردند که از این مسیر نیز برای خود رأی جمع کنند.

با این حال از یک سو، در هیچ کدام از نشست ها، راهکار خاصی برای برون‌رفت از وضعیت فعلی صنعت خودروسازی کشور ارائه نشد و از سوی دیگر، فقط به تشریح وضعیت فعلی پرداخته و به خروج دولت از این صنعت تأکید شد.

این تشریح و تأکید نه حرف تازه ای به شمار می آید و نه برای بسیاری از مردم جذابیت دارد. سال های سال است که این وعده ها از دولتی به دولتی دیگر منتقل می شود. در این مدت به رغم شعارها، بنگاه های دولتی از جمله خودروسازی فربه تر شده اند. آن ها نیز که به بهانه خصوصی سازی، خصولتی شده اند خود به عنوان یک مانع در مسیر غیردولتی شدن عمل می کنند.

در همین حال، وضعیت اقتصادی و روابط سیاسی – بین المللی کشور اجازه فعالیت آزاد اقتصادی را نمی دهد. اصلاً به همین علت است که هم کشور در مضیقه ارزی قرار دارد و هم هزینه تولید افزایش یافته است. بنابراین باید دید شخصی که سکان اجرای قانون اساسی را در دست خواهد گرفت با چه ابزاری می خواهد اقدام به خصوصی سازی کند؛ آیا می توان واقعاً با مافیای خودرو مقابله کند؟ البته پیش از آن باید ثابت کند که مافیایی وجود دارد و موجودی خیالی نیست. آیا میل، اراده و عزمی جزم در حاکمیت برای این کار وجود دارد؟ آیا حکمرانی اقتصادی کشور می تواند از مدیریت شیرین بر خودروساز کشور آن هم بدون پاسخ‌گویی بگذرد؟  آیا می تواند برای واردات خودرو مسیر جدیدی ایجاد و فضای یکه تازی واردات چینی ها را حداقل کمی کوچک تر کند؟ آیا اصلاً جنس خصوصی سازی را می شناسد و برای دست یابی به آن ابزارهای لازم را در اختیار دارد؟ یا این که برای تصدی کرسی ریاست جمهوری و داغ بودن تنور تبلیغات چیزی چسبانده اند تا شاید بگیرد.

آن ها نیز می دانند که در عین اعتماد و باور مردم بسیاری از وعده های خودرویی و غیر خودرویی دولت های گذشته هم عملی نشده و هیچ اتفاق خاصی هم برای صاحبان وعده ها رخ نداده است. بنابراین اگر براساس توانمندی ها وعده بهتر شدن شرایط زندگی را به مردم داده اند که واقعاً باید به آنان دست مریزاد و خدا قوت گفت، اما اگر با تکیه بر حرف های پوچ و توخالی برای رئیس جمهور شدن خیز برداشته و تنها برای جمع آوری رأی وعده های محال و دروغ داده اند واقعاً هیچ فرقی با دشمنان ملت ایران ندارند، چراکه به دلیل شرایط نامساعد اقتصادی خرید خودرو هم مانند خانه دار شدن به یک آرزوی دور و دراز و برای بسیاری به محال بدل شده است. در این میان، اگر فرد یا افرادی با استفاده از این حساسیت و برای کسب قدرت مردم را فریب بدهند، واقعاً نه تنها لیاقت رئیس جمهور شدن را ندارند، بلکه حتا باید در انسانیت، وجدان و شرف آن ها نیز شک کرد. البته اگر با معنی این کلمات آشنایی و انس داشته باشند.