علی طجوزی
۱۹ بهمن ۱۴۰۴ | ۱۳:۰۰
اخبار
خرید خودروهای گرانقیمت وارداتی؛ رفاه یا بیاعتمادی عمیق به خودروی داخلی؟
بهتازگی برخی شرکتهای وارداتی قیمت جدید محصولات خود را بهروز کردهاند؛ قیمتهایی که به دلیل اعمال انواع و اقسام عوارض، مالیات و تعرفهها، چند برابر قیمت جهانی تمام میشود. اما چرا مردم همچنان خریدار این خودروها هستند؟ خرید خودروهای وارداتی گران نشانه رفاه است یا بیاعتمادی عمیق به خودروی داخلی؟
به گزارش پایگاه خبری اسببخار، وقتی مصرفکننده ایرانی حاضر است خودروهای وارداتی را چند برابر قیمت واقعی آنها بخرد، آیا این مسأله را باید در قالب پولدار و دررفته بودن تلقی کرد؟ چرا مردم حاضرند اینهمه هزینه بدهند تا خودروی وارداتی بخرند؟ آیا صرفاً برای تفاخر یا سرمایهگذاری است یا میتوان آن را نشانهای از بیاعتمادی به خودروهای داخلی و اجبار برای انتخاب در سالهای اخیر دانست؟
به نظر میرسد این رفتار نه از سر پولداری، بلکه نتیجه بیاعتمادی عمیق به تولید داخلی و اعتراض مستقیم به سالها سیاستگذاری غلط در بازار خودروست.
تحریف واقعیت بازار خودرو
نسبت دادن خرید گران خودروهای وارداتی به افزایش قدرت خرید مردم، سادهسازی یا تحریف واقعیت بازار است. مصرفکننده ایرانی دنبال تفاخر نیست؛ دنبال آرامش است، دنبال کیفیت قابل پیشبینی است، دنبال خودرویی است که هر روز با خرابی، افت قیمت یا نگرانی ایمنی او را غافلگیر نکند. پول اضافهای که پرداخت میشود، هزینه بیاعتمادی است؛ بیاعتمادیای که خودروسازی داخلی با عملکرد خودش ساخته است. عملکردی که باید مستقیم آن را به نحوه سیاستگذاری و نوع مدیریت دولتی این صنعت ارتباط داد.
فرار از سبد پرریسک خودروهای داخلی
در واقع مسئله اصلی، علاقه صرف به برند خارجی نیست؛ مسئله، فرار از ریسک داخلی است. ریسک کیفیت ناپایدار، ریسک ایمنی نامطمئن، ریسک خدمات پس از فروشی که بیشتر شبیه وعده است تا تعهد. در چنین شرایطی، وارداتی انتخاب لوکس نیست؛ انتخابی عقلانی است، هرچند پرهزینه.
خودروسازی گلخانهای
مشکل اصلی، تولید داخلی بهمعنای واقعی کلمه نیست؛ مشکل، خودروسازی انحصاری و گلخانهای است. صنعتی که سالها پشت ممنوعیت واردات، تعرفههای سنگین، قیمتگذاری دستوری و حمایتهای بیقید و شرط پنهان شده است. وقتی بازار تضمینشده باشد، چرا باید کیفیت ارتقا پیدا کند؟ چرا باید قیمت منطقی شود؟ چرا باید رضایت مشتری مهم باشد؟
نتیجه این سیاستگذاری قابل انکار نیست؛ خودروهایی با فناوری عقبمانده، کیفیتی ناپایدار، ایمنی محل تردید و قیمتهایی که هیچ تناسبی با ارزش واقعی محصول و سطح درآمد خانوار ندارند. در این فضا، مصرفکننده دیگر «انتخاب» نمیکند؛ واکنش نشان میدهد.
رأی عدم اعتماد به خودروی داخلی
استقبال از خودروهای وارداتی دقیقاً همین واکنش است؛ یک رأی منفی، رأی عدم اعتماد به صنعتی که هزینه ناکارآمدی، زیان انباشته و سوءمدیریت خود را مستقیم از جیب مردم جبران میکند. این رأی زمانی معنادارتر میشود که بدانیم واردات خودرو در ایران نه آسان است و نه ارزان. با این حال، مردم ترجیح میدهند گران بخرند، اما گرفتار نشوند.
شفافترین گزارش عملکرد خودروسازان داخلی
این رفتار، شفافترین گزارش عملکرد خودروسازی داخلی است؛ گزارشی که نه با آمارسازی نوشته شده و نه با تبلیغات پرهزینه. گزارش بازار است؛ صریح، بیرحم و غیرقابل انکار.
اگر سیاستگذار واقعاً به توان تولید داخلی باور دارد، راه آزمون روشن است: بازار رقابتی. نه شعار، نه وعده. حذف ممنوعیتها، کاهش تعرفهها و پایان حمایتهای بیپاسخ. در چنین بازاری، همهچیز مشخص میشود؛ معلوم میشود کدام خودروساز توان ایستادن روی پای خود را دارد و کدامیک فقط با انحصار زنده مانده است.
خرید خودروهای گران وارداتی نشانه رفاه نیست؛ نشانه بحران اعتماد است. پیامی روشن از سوی مصرفکنندهای که دیگر حاضر نیست تاوان سیاستگذاری معیوب را بپردازد. تا زمانی که این پیام شنیده نشود، این اعتراض ادامه دارد؛ پرهزینه، خاموش و هر روز بلندتر.
بیشتر بخوانید:
جاده مخصوص به انتهای جیب مردم رسید
آقای حاجیبابایی! اختاپوس صنعت خودرو را خودتان ساختید
۲۰ سال سیاستگذاری پرهزینه در بازار خودرو
اعلام شرایط فروش خودروهای وارداتی ویژه شهریور 1405 در سامانه یکپارچه + جزئیات
اعلام شرایط فروش تویوتا کرولا هیبرید با چهره جدید توسط هماتلکام – مرداد 1405
تازه ترین اخبار و ویدیوهای خودرویی را در کانال
تلگرام
و
اینستاگرام
اسب بخار دنبال کنید.
بازار خودرو خودروهای وارداتی قیمت خودرو واردات خودرو
خداوند تمام عوامل آشکار و پنهان حمایتگر خود رو سازی را که علی رغم فرصت بیش از ۳۰ سال انحصاری و راندی به آن نتوانسته خودرو را در کلاس جهانی با کیفیت و انبوه و ارزان تولید نماید و با این انحصار و راند و نقل مافیایی کثیف و خون آشام به مردم ظلم و ستم می کند و همچنین با عواملش مانع واردات خودروهای کم مصرف ،ایمن و پر قدرت می گردد روح سیاه ،خوار وذلیل و نابود نماید .
رییس ایرانخودرو و سایپا و…..
ماشین ایرانی سوار نمیشن چون میدونن ارابه مرگه خودرو نیست که
هرکسی هم سوار میشه از روی اجباره وگرنه هیچکسی حاظر نیست سوار بشه
خودروهای وارداتی هم چینی بی کیفیت هستن که فقط از اسم برندهای معروف سوئ استفاده می کنندوشرکتها هم با وعده های دروغی و گرفتن پولهای اضافه و بدقولی عدم سرویس و قطعه و با عدم جبران خسارت تاخیر تحویل ملت را سرکار گذاشتن و وزارت صمت و بازرسی و تعزیرات و حمایت از مصرف کننده همه تماشاچی و به نوعی در بیچاره کردن مردم شریک هستن…
چی میگی تو ۲۰۷شده دوملیارد تومان خودرو ساز داخلی بجای اینکه به فکر مردم باشند تیغ کشیدن رو مردم چون واردات ماشین انجام نمیشه زیاد
خودروهای بی کیفیت رو قالب میکنن به مردم با رقم نجومی
اینجا مقصر دولته باید گمرکی ماشین صفر کنه تا مردم بتونن بهترین ماشین با بهترین کیفیت و قیمت خریداری کنند
بی اعتمادی اعتمادی اعتمادی. اعتمادی. اعتمادی. اعتمادی..
من چطور یه بچه دارم او را در داخل بی کیفیت ترین ماشین جابه جا کنم و می دانم با کوچک ترین تصادف جانش در خطر است . فهم مسئولین بسته شده
وقتی دولت در خدمت اقلیت ثروتمندان است همین است خودرو گران قیمت برای تحقیر اکثریت قشر متوسط وارد میکند .والا خودرو ارزان هم وارد میکرد
انشاالله آمریکا میزنه تموم میشه.
در این مقاله نکات حقیقی به وضوح آمده و از نویسنده آن متشکرم. اما متأسفانه بسیاری از مردم خصوصا جوانان توان خرید حتی خودروهای داخلی بی کیفیت را ندارند.
موافقم که واقعا اگر حتی یک روزنه برای هر ایرانی باز شود که بتواند روی به خرید خودروهای وارداتی ولو مدل ۲۰ سال پیش بیاورد شک نکنید که اقدام خواهد نمود.
اما با اختلاف فاحشی میان درآمد و قیمت کالا مواجه هستیم.
در حالی که قیمت خودروها روزا چند ده میلیون افزایشی می شود، اما برای استخدام و کار در یک شرکت، اداره یا کارخانه میبینیم که ارقام دستمزد همان حقوق های ثابت ۱۰ و ۲۰ میلیونی است و نهایت تغییر آن ۱ تا ۲ میلیون بیشتر باشد.
حال آنکه بسیاری از جاها حتی اینگونه هم نیست و به مراتب دستمزد ها پایین تر است.
از طرفی هزینه رفت و آمد با حمل و نقل عمومی مانند اسنپ و … خصوصا در شهرهایی که از مترو و اتوبوس و … بی بهره اند، به شدت بالاست و به نوعی بخش عظیمی از درآمد شخص صرف حمل و نقل عمومی برای رسیدن به سرکار و بازگشت از آن می شود.
اما حمل و نقل تازه بخش کوچکی از زندگی یک شخص است. هزینه خوراک، پوشاک، اجاره، اینترنت و آب و برق و … را که مهمتر هستند نیز باید در نظر بگیرید.
از طرفی متأسفانه بانک ها وام کافی برای خرید خودرو و … نمی دهند و عملا دست جوانان برای دریافت تسهیلات کوتاه است.
همچنین مسئولان کشوری هم جز وعده های بدون عمل، افت کیفیت، مونتاژ کاری و گرانسازی هیچ خروجی محسوس دیگری نتوانستند از خود بر جای بگذارند.
و این ها باعث می شود جوان ایرانی روی به بازار آزاد برای کار بیاورد و حتی دست به کارهایی بزند که مطابق علاقه و توانمندی او نیست و حتی بازدهی این بازار ها هم شاید نتواند او را به آن نتیجه پایه برساند، مگر اینکه خود شخص خلاق باشد. اما مگر چند شخص هستند اینگونه باشند؟
با این احتساب به نظر شما جوان ایرانی جز گله و شکایت محضر خداوند چه کار دیگری می توانند بکنند؟
آیا می توانند ازدواج کنند، آیا می توانند فرزندپروری کنند، آیا می توانند ادامه تحصیل دهند و …؟
ممکن است عده محدودی بخاطر کیفیت یا اعتراض به وضع موجود (مواردی که ذکر کردید) به سراغ خودروهای وارداتی بروند اما عمده تقاضا کاذب بوده و برای واسطه گری یا حفظ سرمایه است. دلیل واضح اینکه خودروهای وارداتی را بیشتر در آگهی ها میبینیم تا در خیابان ها
من با بدبختی و مشقت فراوان طلا فروختم مول قرض کردم یا وانت پراید پیش فروش ۹۰ روزه از سایپا بخرم کار کنم زمانیکه اعلام کردساعت ۱۰ صبح روز یکشنبه ۱۹ بهمن شروع میشود اصلا پرایدوانتی در سامانه فروش نبود همه گفتند همون دقایق اول تمام کرده بازار ازاد هم وحشتناک گران شد بطوریکه پول من امید من همه پودر و نابود شد چطور ۲۲ بهمن یا موارد مثل این روز از من میخواهید برای حمایت شرکت کنم ولی وقتی سرمایه ام با گرانی های بی منطق اتان پودر و نابود میشود هیچکس جوابگو نیست