قبل از خرید هیوندای ولستر بهتر است بدانید

امروز به سراغ خودرویی رفته ایم که در نگاه اول هم دوست داشتنی است و هم عجیب و غریب؛ هیوندای ولوستر عجیب دوست داشتنی.
طراحی و عرضه یک خودرو همواره کاری با ریسک بالاست. حال اگر آن خودرو با نوآوری و طرحی بدیع همراه باشد این ریسک بالقوه تر می تواند تبدیل به شکستی بزرگ شود و در مقابل نیز می تواند یک موفقیت ماندگار باشد. هیوندای ولوستر خودرویی که امروز به سراغ آن رفتیم از آن دست طرح هایی بود که حتا در بازار بسته و محدود ایران هم توانست به موفقیت نسبی برسد و می توان از آن به عنوان یک پروژه نسبتاً موفق از خودروساز اول کره جنوبی یاد کرد.

هیوندای ولوستر در سال ۲۰۱۱ برای اولین بار در دیترویت معرفی شد. خیلی زود و از اواخر همان سال راهی بازارهای جهانی شد. ولوستر پس از آن که هیوندای کوپه نتوانسته بود آنچنان که باید در سگمنت کوپه های کوچک و ارزان خوش بدرخشد با طراحی جالب و نو به بازار آمد و به نوعی می توان آن را جانشین مدل کوپه دانست. ولوستر اگرچه همواره در زمزمه ها آینده ای در میان محصولات هیوندای ندارد، اما در سال ۲۰۱۸ نسل دوم آن هم معرفی شد.
در این مقاله قصد داریم به نسل اول آن بپردازیم.

نسل اول این خودرو با تأخیر دوساله و از سال ۲۰۱۴ توسط عاملیت مجاز هیوندای وارد کشور شد. همان طور که اشاره شد با خاص بودن طراحی ولوستر حضور آن در ایران همراه با ریسک بالایی بود اما ولوستر علیرغم نو بودن و به نوعی غریب بودن و البته با تمامی معایب و مزایایی که داشت توانست فروش به نسبت خوبی را هم تجربه کند.

مشخصات فنی
با یک هاچ کوپه جذاب روبهرو هستیم که از دور به نظر یک گلوله آتش است و حتا شاید بتواند با گلف پنجه در پنجه بیاندازد، اما زمانی که کاپوت را بالا می زنید کاملاً ناامید می شوید. یک موتور ۴ سیلندر خطی با ۱۶ سوپاپ و حجم ۱۵۹۱ سی سی که می تواند در مدل پاشش سوخت چندنقطه ای قدرتی معادل ۱۲۲ اسب بخار و در مدل قدرتمندتر gdi آن ۱۳۸ اسب بخار خروجی داشته باشد. حداکثر گشتاور آن نیز معادل ۱۶۷ نیوتن متر است در ۴۸۵۰ دور بر دقیقه است. یک گیربکس ۶ دنده اتوماتیک نیز وظیفه انتقال قدرت به محور جلو را دارد. مصرف سوخت هیوندای ولوستر در حدود ۷.۵ لیتر در صد کیلومتر به صورت ترکیبی است تا این قسمت جزو نقاط قوت آن باشد. شاید اگر در کنار مدل تنفس طبیعی نوع پرخوران آن هم به بازار ایران می آمد هم فروش بهتری را تجربه می کرد و هم علاوه بر مشتری مداری و دادن حق انتخاب می توانست عطش دوست داران سرعت و قدرت را در این سگمنت برطرف کند.

امکانات ایمنی و رفاهی
در بحث امکانات ایمنی و رفاهی، هیوندای ولوستر را می توان در مجموع خوب در نظر گرفت، جایی که شاهد مواردی چون:
- ۲ کیسه هوا (۶ کیسه هوا به صورت سفارشی)
- ترمز ضد قفل
- سامانه کنترل پایداری
- سامانه توزیع نیروی ترمز
- سیستم کمکی حرکت در شیب
- سیستم تهویه دستی
- دوربین دنده عقب
- کروز کنترل
- روکش چرم صندلی (سفارشی)
- کیلومترشمار سوپرویژن (سفارشی)
- گرم کن صندلی های جلو (سفارشی)
- سقف پانوراما (سفارشی)
- صفحه نمایش لمسی ۷ اینچی
- آمپلیفایر
فهرست امکانات ولوستر اگرچه بلندبالا نیست و برای سال دهه سوم قرن جدید ابداً هیجان انگیز هم نیست، اما راضی کننده است و در محدوده قیمتی خودش کامل به نظر می رسد.
ولوستر زیبا اما غریب
هیوندای ولوستر را اگه از نمای جلو و در برخورد اول ببینید شاید آن را با نمونه های فیس لیفت کوپه جنسیس اشتباه بگیرید اما خیلی زود از ابعاد بین آن ها تمایز قائل خواهید شد. خودرویی است جسور اما با طرحی که به نظر چندین بار پالایش شده و پختگی نسبتاً خوبی دارد. در نمای جلو فرم دهی قسمت پایین چراغ و سپر کاملاً قابل توجه و به سلیقه نگارنده زیباست. همین حجم کمی محو شده و در ادامه پایین سپر نیز خودنمایی می کند. جلوپنجره کوچک است و به نظر هم می آید در پشت این جلوپنجره هیوندای ولوستر موتور کوچکی را پنهان کرده است. کاپوت ساده طرح ریزی شده و برای کاستن سادگی دو ورودی هوا روی آن تعبیه شده است.

در نمای کناری نکته عجیبی نهفته است. نکته ای که با تبلیغات عجیب و غریب ولوستر هم کلی سر و صدا کرد. در سمتی که فرمان قرار ندارد دو در و در سمت راننده فقط یک در وجود دارد. هیوندای این بدعت خود را قدمی در راستای تحقق اهداف ایمنی بیان می کند. نمای کناری اما حقیقتاً زیباست. گلگیرهای ورم کرده که توسط یک فرم سیال به هم پیوند می خورند به همراه شیب ملایم و جذاب سقف تصویری زیبا را فراهم آورده است. دستگیره بازکننده در سوم نیز جالب طرح شده و کمی شبیه به نیسان جوک است. رینگ های آن نیز جذاب و خاص هستند.

حقیقتاً نمای عقب هیوندای ولوستر حجت را تمام می کند و می توان فهمید چرا علیرغم معایبی که دارد اما خوش فروش بوده است. دو دهانه اگزوز در مرکز سپر با خطوط کرومی در کنارش که امتداد حجم دهی سپر عضلانی عقب است در برخورد اول کاملاً جالب توجه است. درِ صندوق کوچک است و حجم دهی روی پروفیل آن در امتداد چراغ های بزرگ و همشکل بدنه چشمان تان را به سمت برند هیوندای می برد. دسترسی به فضای صندوق چندان زیاد و راحت نیست و شیشه عقب هم کوچک تر از حد تصور است.

کابین ولوستر را می توان به دو بخش تقسیم کرد. بخش جلو کاملاً دلباز و راحت و بخش عقب کاملاً تنگ است و در مواردی عملاً بلااستفاده. شاید اگر درِ سوم وجود نداشت طیف خریداران این خودرو به طور کلی تغییر پیدا می کرد. کلیت داشبورد شبیه به کلیت طراحی نمای خودروست و کلید گردان سیستم تهویه نقش برند هیوندای را بازی می کند و در مرکز ثقل طرح قرار دارد. همین طرح Vشکل را در خطوط تیز روی داشبورد و غربیلک فرمان هم می بینیم. نشانگرها در نسخه سفارشی جالب توجه هستند و کیفیت مواد به کاررفته هم نه خیلی خوب و نه خیلی بد است و در حد معیارها و استانداردهای جهانی است. البته که نسبت به هیوندای کوپه کاملاً در مسیر پیشرفت قرار داشته و کیفیت مواد و مونتاژ نه یک سر و گردن بلکه چند کلاس بالاتر و بهتر است.

ولوستر بخریم یا نه؟
هیوندای ولوستر گرچه فروش نسبتاً خوبی را تجربه کرد، اما با یک گشت و گذار و پرس و جوی کوتاه در بازار متوجه کمبود قطعات یدکی و سخت پیدا شدن قطعات آن خواهید شد. از بخت بد موتور خاصی دارد و قطعات یدکی فنی آن هم کمی سخت پیدا می شوند، ضمن آن که، قیمت هم بستگی به کرم فروشنده دارد. بازار دست دوم چنان خوبی ندارد. موتور قوی و چالاکی هم ندارد و در پرس و جو از مالکان، استهلاک آن هم بالا عنوان شد. اما در مقابل، کیفیت نسبتاً خوبی در بحث مواد مصرفی و مونتاژ دارد و مصرف سوخت کمی هم دارد. فضای سرنشینان در جلو عالی اما در عقب ناکافی است ضمن آن که اگرچه صندوق کوچکی هم دارد اما برای یک مسافرت آخر هفته کافی است. سواری آن برخلاف ظاهرش، تکان های همیشگی کوپه ها را ندارد و به نسبت آرام و سر به زیر است. پایداری خوبی دارد و کم تر شما را به دردسر می اندازد. در شتاب گیری ها کمی کند است و در شیب ها به مشکل برمی خورد، اما اگر کمی صبوری کنید شما را ناراضی نمی گذارد.
رقبای آن در ایران را می توان سراتو کوپه تا حدودی تویوتا ۸۶ هیوندای کوپه با اغماض و یا حتا با کمی چاشنی رنو اسکالا در نظر گرفت. سگمنتی سخت که رسیدن به پیروزی در بازار ایران را کاملاً سخت و گاهی حتا ناممکن می سازد.
نظرات خود را از تجربه رانندگی با یک هیوندای ولوستر با ما در میان بگذارید.
علی عشقان ملک
پایگاه خبری اسب بخار









وجدانأ آشغاله،فقط ظاهرش نسبتأ خوبه. سواری خشک،افتضاح،با ۲۰۶ تیپ ۲ توو اتوبان نابودش کردم،خدا شاهده شتاب اولیه این ماشین در حده پراید ۱۱۱ هست عقبش وحشتناکه،عملأ هیچ کارایی نداره،بنده با قد ۱۸۰بیشتر از ۲ساعت گردنم خم بود تا به مقصد برسیم،فقط فقط ظاهر داره،ریالی حاضر نمیشم پای این ماشین پول بدم چون واقعأ شتاب فوق العاده ضعیف،سواری خشک در حده سردرد و بدن درد شدید،حتی قسمت جلو هم نشستم،وحشتناک بود،عقب که کلأ تعطیل هست،ماشین چون ظاهرش اسپرت هست خیلی ها فکر میکنند خب سرعتی هست و میتونه هیجان آور باشه ولی آبروی هرچی ماشین اسپرت هست رو میبره چون راه نمیره. افرادی که تجربه دارند دقیقأ متوجه میشن چی میگم😉
من یه مدت اینو داشم حس اسپورت نمیده خیلی سخت قطعاتش پیدا میشه پیدا هم میشه قشنگ برای یک سر سیلندر باید نصف ماشین پول بدی منم فروختمش نصف قیمتی که بود خریدن یه ۱۰ میلیونی ضرر کردم اصلا نمیرزه نخرید بدبخت میشین
من یه مدت اینو داشم حس اسپورت نمیده خیلی سخت قطعاتش پیدا میشه
پیدا هم میشه قشنگ برای یک سر سیلندر باید نصف ماشین پول بدی منم فروختمش
نصف قیمتی که بود خریدم یه ۱۰ میلیونی ضرر کردم
اصلا نمیرزه نخرید بدبخت میشین
مدل ۲۰۱۶ که GDI هست و ۱۳۸ اسب بخار قدرت داره به مراتب بهتر هست. طبق تجربه دوستان مشکل فعلی کمبود قظعات مصرفی و تعمیرات هزینه برش هست.
سلام وقت بخیر اگر امکان دارد این ماشین دو مورد بررسی قرار بدید باتشکر