امین سرمدی
۲۵ بهمن ۱۴۰۴ | ۱۳:۰۰
کار و تجاری
120 هزار کامیون فرسوده؛ تصمیمات نادرست گریبان گیر رانندگان
وجود ۱۲۰ هزار کامیون فرسوده در کشور، نتیجه سالها بی برنامگی در نوسازی ناوگان حمل و نقل است. این وضعیت بیش از آنکه تقصیر رانندگان باشد، محصول تعلل و تصمیم نگرفتن سیاستگذاران است.
وجود حدود ۱۲۰ هزار دستگاه کامیون فرسوده در ناوگان حمل و نقل جادهای کشور، نه یک اتفاق ناگهانی است و نه نتیجه سهل انگاری رانندگان. این عدد حاصل سالها نبود برنامه منسجم نوسازی، سیاستهای متناقض، وعدههای نیمهکاره و بی توجهی به واقعیتهای معیشتی فعالان حمل و نقل است. واقعیتی که امروز به شکل افزایش مصرف سوخت، فرسایش زیرساختها و رشد هزینههای لجستیک خود را نشان میدهد.
هرچند مسئولان از این آمار بهعنوان «زنگ خطر» یاد میکنند، اما باید پرسید این زنگ سالهاست به صدا درآمده و چه اقدام موثری برای خاموشکردن آن انجام شده است؟
فرسودگی ناوگان؛ تقصیر رانندگان نیست
رانندهای که با کامیون ۳۰ یا ۴۰ ساله در جاده تردد میکند، نه از سر انتخاب بلکه از سر اجبار اقتصادی چنین میکند. قیمت کامیونهای نو، نبود تسهیلات واقعی، نرخ بهره بالا، فرآیندهای پیچیده و ناپایدار واردات و تولید و نبود حمایت مؤثر بیمهای و مالی، عملاً امکان نوسازی را از بخش بزرگی از رانندگان گرفته است.
در چنین شرایطی، نسبت دادن فرسودگی ناوگان به «عدم تمایل رانندگان به نوسازی»، سادهسازی یک مسئله پیچیده و نادیدهگرفتن مسئولیت حاکمیتی است.
سیاستهایی که هرگز به نتیجه نرسیدند
طی سالهای گذشته، بارها از «طرحهای نوسازی ناوگان» سخن گفته شده اما بیشتر این طرحها یا در مرحله شعار باقی ماندهاند یا بهدلیل نبود منابع مالی پایدار، تغییر مداوم مقررات و اجراهای سلیقهای، عملاً به نتیجه نرسیدهاند.
اگر امروز ۱۲۰ هزار کامیون فرسوده در کشور فعال است، باید پرسید:
چرا تسهیلات نوسازی متناسب با درآمد واقعی رانندگان تعریف نشد؟
چرا تولید داخلی کامیونهای اقتصادی و قابل دسترس تقویت نشد؟
چرا سیاست واردات، سالها میان ممنوعیت و آزادسازی سرگردان بود؟
و چرا رانندگان، همواره آخرین حلقهای بودهاند که باید هزینه ناکارآمدی تصمیمها را بپردازند؟
پیامدهای اقتصادی بیعملی
فرسودگی ناوگان فقط یک مسئله صنفی نیست، این وضعیت مستقیماً به افزایش مصرف سوخت، رشد هزینه حمل و نقل، کاهش بهرهوری زنجیره تأمین و در نهایت افزایش قیمت کالاها منجر میشود. هزینهای که در ظاهر پرداخت کننده آن راننده است، اما در واقع کل اقتصاد و مصرف کننده نهایی آن را میپردازد.
در شرایطی که کشور با محدودیت منابع ارزی و فشارهای اقتصادی روبهروست، ادامه این وضعیت بهمعنای اتلاف منابع ملی است. اتلافی که با سیاستگذاری درست میتوانست سالها پیش مهار شود.
توسعه صنعتی بدون اصلاح حملونقل ممکن نیست
تاکید مسئولان بر رشد تولید و صادرات، بدون توجه جدی به وضعیت حمل و نقل جادهای، عملاً ناقص است. صنعتی که قرار است رقابت پذیر باشد، نمیتواند بر ناوگانی متکی باشد که هزینه، مصرف و استهلاک آن چند برابر استانداردهای روز است. نمونههایی از توسعه صنعتی در استانهایی مانند فارس هرچند امیدوارکنندهاند اما بدون حل مسئله بنیادین حمل و نقل، این دستاوردها نیز با سقف محدود رشد مواجه خواهند شد.
جمع بندی؛ وقت انتقال مسئولیت نیست، وقت اقدام است
انباشت ۱۲۰ هزار کامیون فرسوده، نتیجه تصمیم نگرفتن است، نه نتیجه تصمیم اشتباه رانندگان. اگر دولت و نهادهای مسئول واقعاً به کاهش مصرف انرژی، کنترل هزینهها و حمایت از تولید و صادرات باور دارند، نوسازی ناوگان باید از شعار خارج و به یک برنامه عملی، شفاف و قابل اجرا تبدیل شود.
رانندگان بهعنوان ستون فقرات حملونقل کشور، نه مقصر این وضعیتاند و نه باید قربانی آن بمانند. مسئولیت این فرسودگی، پیش از هر چیز، متوجه سیاستگذارانی است که سالها مسئله را دیدهاند، اما بهموقع برای حل آن تصمیم نگرفتهاند.
بیشتر بخوانید:
بازنگری در ساختار حمل و نقل جادهای؛ ضرورت پاسخگویی به مطالبات رانندگان
زنگ خطر کمبود راننده در بخش حمل و نقل
انقلاب در معادن چین؛ نخستین کامیون برقی سدیم یونی جهان وارد عملیات شد
قفل گمرک شکست؛ پایان بلاتکلیفی ۱۰۲ کشنده با فرمان جدید ارزی
چرا کرایه حمل بار باید برای همه کامیون ها عادلانه تر شود
تازه ترین اخبار و ویدیوهای خودرویی را در کانال
تلگرام
و
اینستاگرام
اسب بخار دنبال کنید.
کامیون کامیون فرسوده
با سلام
مشکل کامیون های فرسوده این است که واردات خودرو نباید دست تاجر باشه هر کامیون فرسوده سنده شو باطل میکنه دولت اجازه بده صاحب سند به نام خودش یک ماشین وارد کنه الان بنز ۶۰ سال قبل رو ایران خودرو تولید می کنه اونم با قطعات چینی درجه ۳ چه خبر یک ماشینی ایران خودرو دیزل که هیچ گونه امکانات نداره ۱۰ میلیارد می فروشند آهن کیلویی چنده ۹ تن وزن ده چرخ ۱۰ میلیارد میفروشن مشکل راننده کامیون فرسوده اون موگه حل میشه این شریک های بدون سند عوارض. جاده ها .خرابی جاده ها که کل زیر ماشین رو داغون میکنه . جریمه های هجومی. شهرداری . کمسیون دلال ها . بی توجهی تعزیرات قطعات خودرو ها را هر کی هر جور دوست داره میفروشه الان ۳ ۴ ماه قبل لاستیک ۵۰ ملیون بود الان ۱۰۰ میلیون میگن چه خبر مگه با این شرایط راننده کامیون فرسوده چه کار کنه هر مسئول صبح زود بیدار میشه یک قانون تصویب میکنه که از راننده ها هزینه اضافه کنه پول بگیرد با این شرایط مشکل راننده کامیون وکشور ایران حل نمیشه
کاملا درست است ولی بهترین راهحل باید در ابتدا تخفیف کامل دولت برای واردات به هزینه شماره گذاری گمرک و دیگر هزینه ها باشد و کاهش قیمت ناوگان فرسوده باشد و باتوجه به کاهش سوخت شرکت نفت بعد از به کار گیری ناوگان نو سوپسید کاش سوخت را به مالک پرداخت کند تا باعث تشویق رانندگان و سرمایه گذاران باشد
عوارض کلان میدیم بابت جادهایی که تراکتور رو هستند قطعات درجه۳میخریم به اسم درجه ۱لاستیک گرون میخریم روغن گرون باخرجهای دیگه تا بیایم بجمبیم براعوض کردن ماشین گرون شدنه لاستیک نوبه نو میترکه جلوبندی خراب میشه بیمه تمام شده از کجا بیاریم با این خرج ودخل
خودشون گفتن برای حل مشکل فرسودگی ، کامیون های جدید وارد شه الان چند ماهه همون کامیون ها پشت مرز موندن ولی مجوز نمیدن
مشکل حل نشد هیچ هزینه ی ماشین های پشت مرز هم شد یه مشکل دیگه
رورگار کشور سیاهه کردن همین کامیون داران کامیون های فرسوده کشور نابود کرد مصرف سوخت بالا مصرف هزینه قطعات و تصادفات روغن ریزی این کامیون ها تمام زیر ساخت آسفالت داغون کرده بابا واردات کامیون آزاد کنید هر خاست وارد کنه بره کار کنه محدودیت بردارید قفل باز کنید بیچاره کردید کشور بزار ناوگان نوسازی بشه و هر کی شغل رانندگی دوست داره یه درصد هزینه گمرکی بپردازه یه کامیون برای خودش بیاره قیمت بالای کامیون داره باعث تورم روی بقیه کالاها هم میشه قیمت کامیون بشکنه بقیه جنس ها هم میشکنه حیف که سرماییه کشور پشت مرزها داره خاک میخوره این سرمایه وارد بشه بازار هم میشکنه تورم میشکنه همین محدودیت و قفل کرد شما باعث شده قیمت ها نجومی بشه
بله کاملا درسته. نبود برنامه و تسهیلات مخصوصا شرایط طرح جایگزینی ناوگان سنگین فرسوده مثل خودرو های سواری. چرا برای ناوگان سنگین که شغل خیلی ها مثل من توی بخش کمپرسی هسته دولت با اینکه خودرو ساز داخلی همون ایرانخودرو دیزل هسته شرایط جایگزینی نمیزاره مثل خودروهای سواری با تسهیلات کم بهره و شرایط اقساطی خوب. تا ما که ماشین ۴۰ سال پیش، خریداری کردیم تازه شروع به کار کردیم بتونیم سوار ماشین های جدید حداقل تولید داخل باشیم و چقدر بدبخت هستیم به کیفیت پایین ماشین های تولید داخل راضی شدیم و انصافن با این شرایط سوخت به نفع خود دولت بیشتر میشه تا ما مصرف کننده ها مشکل ما اینه که یک نفر واقعا پشت کار گیر نیسته و اولین سایتی میبینم واسه ناوگان فرسوده سنگین یک مقاله گذاشته داخل سایتشون باید تشکر کنیم و اینکه ازشون بخوایم پشت کار گیر باشن تا شاید به جایی رسید
برباعث وبانیش لعنت