پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

مخالفت با بخور و بخواب، رمز جدید انحصارطلبی است؟

مصطفی میرسلیم، نماینده مجلس، که به عنوان یکی از مخالفان واردات خودرو شناخته می شود، اخیراً این موضوع را مطرح کرده است: «اگر تولید نکنیم باید به جایش چه کاری انجام دهیم؛ بخوریم و بخوابیم؟»؛ اظهاراتی که رنگ و بوی انحصار در آن نهفته است.

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، در سال های گذشته، همیشه به بهانه حمایت از تولید داخل، گروه های زیادی مانع استفاده مردم از تکنولوژی ها و امکانات روز دنیا شده اند، یکی از این گروه‌ها، نمایندگان همین تفکرند، که عدم واردات خودرو را به دلیل جلوگیری از تعطیلی خودروسازان داخلی لازم می دانند.

در این خصوص، مصطفی میرسلیم، نماینده تهران در مجلس، در حاشیه بازید از پنجمین نمایشگاه خودرو تهران در رابطه با واردات خودرو به خبرنگار اسب بخار می گوید: «واردات باید یک یا دو در هزار باشد تا به تولید داخل ضربه نزند. این نماینده مجلس اظهار می کند که اگر تولید نباشد و فقط واردات انجام گیرد، به جایش چه کار باید کنیم، بخوریم و بخوابیم؟»

هم انحصار هم قیمت دستوری؟

وی همچنین از قیمت گذاری دستوری انتقاد کرد و از آن به عنوان عاملی برای ویژه‌خواری یاد کرد. آیا این یک تناقض نیست؟ سال ها به بهانه حمایت از تولید ملی، مردم گروگان خودروهای بی کیفیت شده اند و مسئولان نیز از طرفی ویژه خواری را به باد انتقاد می‌گیرند؛ آیا بازار انحصاری خودرو یک رانت برای خودروسازان به حساب نمی‌آید؟ که به خودی خود مهم ترین عامل ایجاد ویژه‌خواری است.

در یک بازار آزاد باید رقابت وجود داشته باشد و قیمت را عرضه و تقاضا مشخص کند. اکنون با گذشت چندین سال انحصار در خودروسازی، اگر قیمت هم بدون در نظر گرفتن عرضه آزاد از راه های گوناگون آزاد شود، باعث به وجود آمدن رانت ویژه دیگر به خودروسازان نخواهد شد؟

از سویی دیگر، این پرسش مطرح می شود که اگر در چند دهه گذشته، که کفه ترازوی بازار خودرو تنها به سمت خودروسازان پایین آمده است، واردات خودرو بدون محدودیت وجود داشت، تولیدکنندگان و فعالان این صنعت به جای استفاده از رانت و بخور و بخواب، تلاش برای پیشرفت و رقابت برای زنده ماندن در بازار خودرو نمی‌کردند؟

البته باید اشاره کرد که بسیاری از خودروسازان بخش عمومی و خصوصی این محدودیت های به وجودآمده برای واردات خودرو را به ضرر خود می‌دانند و برخی از آن ها واردات خودرو را به‌صرفه‌تر از تولید و مونتاژ در اوضاع کنونی کشور می‌دانند.

چند سال برای پیشرفت کافی است؟

میرسلیم همچنان مدعی می شود که واردات خودرو باید در راستای انتقال تکنولوژی و الگوبرداری تولیدکنندگان داخل باشد، اما باید گفت، خودروسازان چندین سال برای پیشرفت وقت داشته اند، اما هنوز هم نمی‌توانند یک خودروی استاندارد در سطح جهانی تولید کنند و هر چه را که تاکنون انجام داده اند، صرفاً یک کپی کاری ضعیف از نمونه های خارجی است.

ای کاش جناب میرسلیم در نمایشگاه خودرو تهران پای حرف مردم هم می‌نشست تا ببیند مردم از این بازار انحصاری که به تازگی چینی‌زده هم شده است، راضی‌اند یا خیر؟ مگر غیر از این است که نماینده مجلس باید پیگیر درخواست مردم باشد؟ اما منش این نماینده حاکی از آن است که می‌خواهد مردم به خواسته او تن دهند و هر آن‌چه ایشان صلاح می دانند در کشور جاری شود.

چرا از چین یاد نمی‌گیریم؟

میرسلیم در پرسشی دیگر در مورد خودروهایی چینی گفت: «چینی ها پیشرفت خوبی در ۱۵ سال گذشته کرده اند.»

باید دید و پرسید که آیا این نماینده از دلیل پیشرفت چینی ها اطلاع دارد؟ در سال های اخیر، خودروسازان چینی با خرید سهام خودروسازان بزرگ جهان و برقراری ارتباط با دیگر کشورها، صنعت خودروی خود را شکوفا کرده اند، همچنین با ایجاد شرکت های مشترک با خودروسازان مطرح دنیا و انتقال تکنولوژی، زمینه پیشرفت این صنعت را در کشور خود فراهم کرده اند، تا جایی که، بسیاری از خودروهای برندهای معتبر جهانی در چین تولید می‌شود، برای مثال، خودروسازی مانند تویوتا بسیاری از محصولات خود را در چین مونتاژ می‌کند.

در آخر باید یادآور شد که در دنیای امروز، بسیاری از کشورها با همکاری و مشارکت دیگر کشورها به جایگاه صنعتی مطلوب رسیده اند و مسیر خودکفایی را از کپی‌کاری و واردات آغاز کرده اند و در حال حاضر نیز می‌توانند در سطح جهانی با بزرگان به رقابت بپردازند. نمونه چنین روندی را می توان در خودروسازی کشور کره جنوبی یافت، که در سال‌های گذشته از یک واردکننده به صادرکننده ای مطرح تبدیل شده است و اکنون نیز چین با استفاده از همان فرمول، مسیر تصاحب بازارهای اروپایی و آمریکا را در پیش دارد.