واردات بدون اثر؛ چرا خودروهای خارجی هم بازار را تکان نمیدهند؟

بازار خودرو این روزها همچنان با رکود دستوپنجه نرم میکند. تصور میشد با ورود خودروهای وارداتی و ادعاهای تیراژی از سوی متولیان، خریداران بتوانند پس از سالها طعم شیرین یک خرید مناسب را تجربه کنند. اما واردات نیز بیاثر ماند و این پرسش مطرح است که چرا خودروهای خارجی هم بازار را تکان نمیدهند؟
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، واردات خودرو که زمانی بهعنوان کلیدی برای شکستن زنجیر رکود بازار معرفی میشد، در عمل نتوانسته تحولی ایجاد کند. این سیاست بیش از آنکه ابزاری مؤثر برای تنظیم بازار باشد، به نمایشی تبلیغاتی شبیه شده که تأثیر واقعی بر تقاضا و قیمتها نداشته است. آمارهای رسمی نشاندهنده این واقعیت تلخ هستند: واردات خودرو نهتنها نتوانسته بازار را از رکود خارج کند، بلکه به نمادی از ناکارآمدی سیاستهای اقتصادی دولت تبدیل شده است.
بر اساس آخرین آمار، ۳۹ هزار و ۱۰۰ دستگاه خودرو وارد کشور شده است. این رقم بخشی از سفارشهای حدود ۱۰۰ هزار دستگاهی است که برای واردات ثبت شده و ارزش کل واردات خودرو در سال ۱۴۰۴ به بیش از ۵۰۰ میلیون دلار رسیده و رشدی حدود ۵۰ درصدی نسبت به سال قبل داشته است. با این حال، بازار خودرو همچنان در رکود عمیقی فرو رفته و فروش کلی تنها ۱.۶ درصد رشد داشته که عمدتاً ناشی از افزایش تولید داخلی، یعنی ۱.۳۲ میلیون دستگاه در سال ۱۴۰۴، بوده و نه واردات. ارزش بازار خودرو ایران در سال ۱۴۰۴ حدود ۴۱.۵۷ میلیارد دلار تخمین زده میشود و پیشبینی میشود در سال ۱۴۰۵ به ۴۳.۸۶ میلیارد دلار برسد، اما این رشد بیشتر ناشی از تورم و افزایش قیمتهاست، نه تقاضای واقعی.
اگر آمار را دقیقتر بررسی کنیم، در ششماهه نخست سال ۱۴۰۴ بیش از ۲۵ هزار دستگاه خودرو وارد شده که نسبت به مدت مشابه سال قبل حدود ۳۷ درصد افزایش نشان میدهد و ارزش آن نیز نزدیک به ۵۰ درصد رشد کرده است. با وجود این ارقام بهظاهر مثبت، بازار هیچ تحرکی نشان نداده و قیمت خودروهای داخلی مانند محصولات ایرانخودرو و سایپا در بازه مارس ۱۴۰۴ تا فوریه ۱۴۰۵ حدود ۵۰ درصد افزایش یافته که این امر رکود را تشدید کرده است.
سؤال کلیدی این است: چرا با وجود رشد واردات، بازار همچنان راکد مانده است؟ پاسخ در سه عامل اصلی نهفته است:
۱- تعرفههای گمرکی، مانع رقابت واقعی. علیرغم تلاشها برای کاهش تعرفهها، حقوق ورودی برای خودروهای معمولی همچنان نزدیک به ۱۰۰ درصد است. برای خودروهای برقی ۴ درصد، هیبریدی ۱۵ درصد و بنزینی تا ۱۵۰۰ سیسی ۲۰ درصد تعیین شده، اما برای مدلهای بالاتر تا ۱۵۵ درصد میرسد. این سیاست خودروهای خارجی را به کالایی لوکس تبدیل کرده و مصرفکننده را از دسترسی آسان محروم میکند.
۲- تأخیرهای طولانی در ترخیص. طبق آمار، بین ۱۰ هزار تا ۱۳ هزار دستگاه خودرو همچنان در بنادر شهید رجایی و باهنر منتظر ترخیص هستند. این صفهای بلاتکلیف، ناشی از ناهماهنگیهای اداری و نوسانات ارزی است و بازار را در وضعیت بیثباتی نگه میدارد.
۳- عدم تأثیر بر قیمت و تقاضای مصرفکننده. حتی با این حجم واردات، قیمتها کاهش نیافته و فاصله قیمتی میان خودروهای وارداتی و داخلی یا مونتاژی آنقدر زیاد است که خریداران به سمت گزینههای خارجی نمیروند. واردات بیشتر بهعنوان ابزاری نمادین عمل کرده و نتوانسته رقابت سالم ایجاد کند.
علاوه بر این، واردات نتوانسته اعتماد مصرفکننده را جلب کند. بازاری که به سیاستهای رسمی بیاعتماد است، واردات را نه فرصتی برای بهبود، بلکه نمادی از بیثباتی میداند؛ آینده تعرفهها نامشخص است، فرآیند ترخیص زمانبر بوده و خدمات پس از فروش نیز با ابهام همراه است. این وضعیت نهتنها رکود واردات را نشان میدهد، بلکه بیاعتمادی عمیق به کل سیستم را برجسته میکند.
برای نجات صنعت خودرو، واردات باید با اصلاحات ساختاری همراه باشد؛ کاهش واقعی تعرفهها، تقویت رقابت و بهبود حکمرانی اقتصادی. اما وقتی واردات بیاثر میماند، یعنی یکی از آخرین ابزارهای تنظیم بازار نیز کارایی خود را از دست داده است. بازاری که حتی به واردات بیاعتنا شده، پیامی روشن میدهد: سیاستهای بدون چشمانداز، رکود را درمان نمیکنند، بلکه آن را عمیقتر میکنند.





البته. مردم ایران توفیق اجباری!!! هم نصیبشون نشده!!! هیچی ندارن حتی پول تعمیر ماشین فرسودشون. معلوم نیس نفتشون رو کی میبره که هیچی از پولش رو نمیبینن. کلا ۱ تومن کالابرگ میگیرن که صدبرابر اونو با گرون کردن همه چی مثل ماشین، گوشت، پنیر و…. دوباره از جیبشون برمیدارن!!!
چون دست دلاله و خودرو هم از نظر دولت سرمایه ای هستش و هم از نظر مردم …و باید خودرو ب وسیله مصرفی تبدیل بشه و این فقط با قیمت بنزینه که بابد ب جهانی برسه امکان پذیره و راه دیگری ما نداریم و گرنه این بازی ادامه داره
الان دیگه صحبت از واردات اشتباهه
ارز دارو و غذا هم کم شده و اولویت دیگر خودرو نیست ، حتی برای ورود فقط همین چند دستگاه هم واردات اشتباهه.
واردات فقط باید با ارز منشا خارج منتها با تسهیل شرایط و فروانی مجوز برای کاهش سوداگری باشد.
تیراژ خودروهایی مثل تارا ریرا و شاهین پلاس را افزایش دهیم و با شرایط اقساط بسیار بلند مدت و کم سود در اختیار مصرف کنندگان واقعی بزاریم
واقعا خسته نباشید. تا وقتی امثال شماها تو این کشور هستید مردم باید همین لگن ها رو سوار بشن.
علت رانتی هست که دولت برای مافیای وارد کننده خودرو درست کرده و پول مردم رو میگیرن که ۶ ماه بعد ماشین بدن . شرکتهای جدید که زیر مجموعه شرکتهای قبلی هستن بدون آورده مالی با پول مردم ثروت اندوزی میکنن و اگر دوست داشتن ۶ ماه بعد ماشین مردمو میدن و تا وقتی تحویل خودرو اینگونه باشه .همین آش و همین کاسه هست .دولت اگه میخواد قیمت بیاد پایین .باید اجازه وارد کردن به همه بده والا این فرمول ۴۰ ساله شکست خورده ولی کسی توجه نمیکنه. و فساد سرتا سر تمام وزارتخانه ها رو گرفته .
چون انقدر با قیمت بالا و گرون به دست مصرف کننده میرسه که مردم تون خریدشو ندارن
سال ۸۵ تا ۹۰ مردم قشر متوسط هم میتونستن ماکسیما و سوناتا و آزرا بخرن سوار شن الان ی سری از ماشینهای ایرانی رو هم نمیتونن بخرن ماشین چینی شده رویا
همین الان تو عراق ماشین چینی پیدا نمیکنی تو کوره دهات های عراق ماشین های روز دنیا رو سوار میشن باهاش بار میبرن مسافر کشی میکنن
اینجا خون مردمو میمکن
البته. مردم عراق توفیق اجباری !!! نصیبشون شده !!! هیچی ندارن حتی جاده مناسب. ولی آمریکا نفتشونو میبره ثلث پولشو هم نمیده. اونی هم که میده کالاست اونم ماشین امریکایی و ژاپنی !!!!
البته. مردم ایران توفیق اجباری!!! هم نصیبشون نشده!!! هیچی ندارن حتی پول تعمیر ماشین فرسودشون. معلوم نیس نفتشون رو کی میبره که هیچی از پولش رو نمیبینن. کلا ۱ تومن کالابرگ میگیرن که صدبرابر اونو با گرون کردن همه چی مثل ماشین، گوشت، پنیر و…. دوباره از جیبشون برمیدارن!!!
ماهم نفت رو ۴ برابر قیمت به چین میفروشیم. تازه ماشینای خودمونم تولید میکنیم و خیلیم خووود کفا هستیم.
تصمیم گیران قیمت خودرو داخلی یه مشت آدم ضد مردم هستند ،وقتی یه لکنته ورق یک میل حلبی دنا و تارا را کردند در بازار ،۲تا ۲و خرده ای میلیارد بعدش میان ۱۷۰۰پیش فروش میکنند و یه عده خدا زده فلک زده بی خبر هم میزند ثبت نام میکنند اینا ظلم به قشر ضعیف جامعه هست
در حال حاضر رقابت شدیدی در بازار حاکم است؛ رقابت بین مونتاژکاران و واردکنندگان برای افزایش سقف قیمتها. در عین این رقابت، وفاق عجیبی بین آنها برقرار است به طوری که واردکنندگان به دنبال واردات خودروهای لوکس تر و گران قیمت تر و سود بیشتر هستند و عملاً کمبود عرضه خودروهای اقتصادی، فضا را برای تاخت و تاز مونتاژکاران باز میکند.