پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

هارلی دیویدسون نایتستر؛ ارزان‌ترین مدل هارلی چه چیزهایی کم دارد؟

هارلی دیویدسون نایتستر شاید ساده‌ترین راه برای ورود به دنیای هارلی باشد؛ موتورسیکلتی که تلاش می‌کند میان اصالت آمریکایی این برند و خواسته‌های نسل جدید موتورسواران تعادل برقرار کند. اما رسیدن به یک هارلی زیر ۱۰ هزار دلار، ظاهراً بدون کنارگذاشتن بخشی از سنت‌های این برند ممکن نبوده است.

هارلی دیویدسون سال‌ها با موتورسیکلت‌های سنگین، موتورهای V-Twin بزرگ و البته قیمت‌های بالا شناخته شده است. بخش مهمی از جذابیت این برند نیز به همین هویت سنتی و سبک زندگی آمریکایی آن برمی‌گردد. بااین‌حال، با بالا رفتن میانگین سنی بخش قابل‌توجهی از مشتریان این شرکت، جذب نسل جدید به یک ضرورت تبدیل شده است. هارلی برای این کار، خانواده جدید اسپورتستر را با رویکردی متفاوت توسعه داده؛ موتورسیکلت‌هایی سبک‌تر، مدرن‌تر و قابل‌کنترل‌تر که همچنان هویت کلی برند را حفظ می‌کنند.

نایتستر یکی از مهم‌ترین محصولات این تغییر مسیر است و به‌نوعی جانشین مدرن مدل‌هایی مانند Iron ۸۸۳ محسوب می‌شود. مهم‌تر از آن، نایتستر در پایین‌ترین نقطه سبد محصولات هارلی قرار گرفته تا بتواند مشتریانی را جذب کند که پیش‌ازاین توان یا تمایل خرید یک هارلی گران‌قیمت را نداشتند.

نایتستر؛ ارزان‌ترین راه ورود به دنیای هارلی

اگر نایتستر را کنار بگذاریم، محصولات هارلی با مدل‌هایی مانند Sportster S و Street Bob آغاز می‌شوند و در ادامه به مدل‌هایی مانند Heritage Classic، Low Rider S، Fat Boy و Breakout می‌رسند. Pan America ۱۲۵۰ نیز باوجود مشخصات قابل‌توجه، موتورسیکلتی نسبتاً سنگین و گران‌قیمت است و خانواده Touring هم اساساً در رده محصولات لوکس قرار می‌گیرد.

در نتیجه، نایتستر فقط یک هارلی ارزان‌تر نیست؛ نقش آن جذب مشتری جدید برای برند است. کسی که هنوز تعصب یا وفاداری خاصی به هارلی ندارد، باید بتواند قیمت و کاربری آن را منطقی ببیند.

قلب متفاوت نایتستر؛ فاصله‌گرفتن از سنت

یکی از مهم‌ترین نشانه‌های تغییر رویکرد هارلی را می‌توان در موتور نایتستر دید. این موتورسیکلت از پیشرانه Revolution Max 975T استفاده می‌کند؛ یک V-Twin با زاویه ۶۰ درجه که کاملاً آب‌خنک است و از سرسیلندر DOHC و زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌های ورودی بهره می‌برد.

این موتور ۹۷۵ سی‌سی، ۹۱ اسب بخار قدرت و ۹۸ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند و نیرو را از طریق گیربکس شش‌سرعته و انتقال تسمه‌ای به چرخ عقب می‌رساند. کلاچ Assist & Slipper نیز به کار با گیربکس کمک می‌کند.

این پیشرانه شاید از نظر فنی با سنت هارلی فاصله داشته باشد، اما نشان می‌دهد این برند برای جذب مشتریان جدید حاضر شده بخشی از فرمول قدیمی خود را تغییر دهد.

شاسی سبک‌تر؛ هارلی‌ای برای تازه‌کارها

در نایتستر، موتور بخشی از ساختار شاسی است و همین موضوع امکان استفاده از ساختاری متفاوت و سبک‌تر را فراهم کرده است.

در جلو دوشاخ Showa و در عقب دو کمک‌فنر با قابلیت تنظیم پیش‌بار قرار دارند. ترمزهای دیسکی در هر دوچرخ و رینگ‌های آلیاژی ۱۹ اینچی جلو و ۱۶ اینچی عقب نیز بخشی از مجموعه فنی هستند.

وزن آماده حرکت حدود ۲۱۸ کیلوگرم و ارتفاع زین نیز ۶۸۸ میلی‌متر است. این اعداد باعث شده نایتستر در مقایسه با بسیاری از هارلی‌های سنتی، موتورسیکلتی سبک‌تر و قابل‌کنترل‌تر باشد؛ ویژگی‌ای که برای موتورسوار تازه‌کار اهمیت زیادی دارد.

امکاناتی که از یک هارلی ارزان انتظار نداریم

نایتستر در بخش تجهیزات الکترونیکی نیز کم نمی‌گذارد. دریچه گاز برقی، کنترل کشش، سیستم کنترل لغزش ناشی از گشتاور منفی موتور و ABS دوکاناله در مدل پایه وجود دارند.

در این موتورسیکلت همچنین شاهد سه حالت رانندگی نیز هستیم که با سیستم‌های کنترلی موتورسیکلت هماهنگ هستند و از طریق دکمه روی فرمان قابل‌تغییر هستند.

هرچند که خبری از IMU شش‌محوره نیست، اما برای موتورسیکلتی در این رده قیمتی، سطح تجهیزات ایمنی نایتستر قابل‌توجه است.

قیمت ۹۹۹۹ دلار؛ عددی که به این سادگی نیست

هارلی مدل پایه این محصول خود را با ۹۹۹۹ دلاری فقط در رنگ خاکستری عرضه می‌کند و رنگ‌های مشکی ۳۰۰ دلار و رنگ Blood Orange به ترتیب ۳۰۰ و ۱۲۰۰ دلار هزینه بیشتری دارند.

از طرف دیگر، نایتستر در نسخه پایه فقط به‌صورت تک‌نفره ارائه می‌شود و خبری از صندلی و جاپایی برای سرنشین نیست؛ بنابراین قیمت زیر ۱۰ هزار دلار بیشتر یک نقطه شروع است تا مبلغی که هر خریدار الزاماً با همان هزینه صاحب یک نایتستر می‌شود.

باک کوچک و سواری خشک؛ هزینه اقتصادی شدن

باک ۱۱.۷ لیتری نایتستر اگرچه به پایین آوردن مرکز ثقل و کنترل بهتر موتورسیکلت کمک می‌کند، اما ظرفیت چندان زیادی ندارد.

سیستم تعلیق عقب نیز با فنرهای تک‌نرخی، روی مسیرهای نامناسب می‌تواند سواری نسبتاً خشک و خشن ایجاد کند. این موارد شاید برای یک موتورسیکلت اقتصادی عجیب نباشند، اما از محصولی با نشان هارلی انتظار بیشتری وجود دارد.

نایتستر Special؛ وقتی مدل بهتر گران‌تر می‌شود

با پرداخت ۱۲۴۹۹ دلار می‌توان به سراغ Nightster Special رفت. در این نسخه صندلی و جاپایی سرنشین، نمایشگر TFT چهار اینچی با بلوتوث و مسیریابی و برخی تغییرات ظاهری اضافه می‌شوند. رینگ‌های آلیاژی متفاوت و قاب کوچک چراغ جلو نیز ظاهر Special را جذاب‌تر می‌کنند.

مشکل اینجاست که با رسیدن قیمت به این محدوده، نایتستر دیگر تنها با رقبای خارجی مقایسه نمی‌شود و وارد محدوده قیمتی برخی هارلی‌های دیگر می‌شود.

شروعی متفاوت برای هارلی

نایتستر قرار نیست جای تمام هارلی‌های سنتی را بگیرد. مأموریت اصلی آن، باز کردن درهای این برند به روی مشتریان جدید است.

قیمت پایه جذاب، وزن کمتر، تجهیزات ایمنی مناسب و کاربری ساده‌تر، از جمله ویژگی‌هایی هستند که نایتستر را به گزینه‌ای منطقی برای ورود به دنیای هارلی تبدیل می‌کنند. در مقابل، تک‌نفره بودن مدل پایه، باک کوچک، سواری نسبتاً خشک و قیمت بالاتر نسخه Special از نقاط ضعف آن هستند.