دوکاتی هایپرموتارد RVE مدل ۲۰۲۷؛ دو انتخاب متفاوت برای عاشقان هیجان

دوکاتی هایپرموتارد RVE مدل ۲۰۲۷
دوکاتی هایپرموتارد RVE مدل ۲۰۲۷

دوکاتی با معرفی دو نسخه جدید از خانواده Hypermotard RVE برای سال ۲۰۲۷، بار دیگر توجه علاقه‌مندان به موتورسیکلت‌های اسپرت و سوپرموتارد را به خود جلب کرده است. این دو مدل با طراحی اختصاصی و مشخصات فنی متفاوت، دو رویکرد متمایز از هیجان سواری به سبک دوکاتی را ارائه می‌کنند.

خانواده Hypermotard یکی از خانواده‌های شاخص دوکاتی در کلاس سوپرموتارد است که با هدف ترکیب چابکی موتورسیکلت‌های مسابقه‌ای سوپرموتو و قابلیت استفاده خیابانی توسعه پیدا کرد. نخستین نمونه مفهومی این خانواده در سال ۲۰۰۵ معرفی شد و نسخه تولیدی آن در سال ۲۰۰۷ به بازار رسید.

فرمان عریض، موقعیت سواری عمودی، طراحی تهاجمی و توانایی مانور بالا، از ویژگی‌هایی بودند که هایپرموتارد را از موتورسیکلت‌های اسپرت متداول متمایز کردند. دوکاتی در ادامه با توسعه نسل‌های مختلف و استفاده از پیشرانه‌های متنوع، این خانواده را گسترش داد. سری RVE نیز با گرافیک اختصاصی و جزئیات ظاهری متفاوت، به یکی از نسخه‌های جذاب این خانواده تبدیل شد.

اکنون دوکاتی برای سال ۲۰۲۷ دو عضو جدید این خانواده را معرفی کرده است؛ Hypermotard ۶۹۸ Mono RVE با پیشرانه تک‌سیلندر و Hypermotard V2 RVE با موتور دو سیلندر. این دو مدل اگرچه از زبان طراحی مشترکی پیروی می‌کنند، اما از نظر ساختار فنی و عملکرد تفاوت قابل‌توجهی دارند.

دوکاتی Hypermotard ۶۹۸ Mono RVE؛ تک‌سیلندر با روحیه مسابقه‌ای

نسخه ۲۰۲۷ مدل ۶۹۸ Mono RVE با گرافیک جدید Graffiti معرفی شده که از هنر خیابانی الهام‌گرفته است. یکی از تغییرات مهم این مدل، استفاده از صداخفه‌کن‌های Termignoni دارای تأییدیه استاندارد به‌صورت کارخانه‌ای است. البته دوکاتی تأکید کرده که این تجهیزات تنها در بازارهای واجد شرایط عرضه می‌شوند و ممکن است در تمام کشورها در دسترس نباشند.

در بخش فنی، این موتورسیکلت همچنان از پیشرانه Superquadro Mono استفاده می‌کند. باوجود عدد ۶۹۸ در نام مدل، حجم واقعی موتور ۶۵۹ سی‌سی است. این پیشرانه تک‌سیلندر و مایع خنک به سیستم سوپاپ‌بندی Desmodromic و دو محور بالانسر مجهز شده و قطر سیلندر ۱۱۶ میلی‌متر و کورس پیستون آن ۶۲.۴ میلی‌متر است.

خروجی این مجموعه به ۷۷.۵ اسب بخار قدرت و ۶۳ نیوتن‌متر گشتاور می‌رسد. نیروی موتور از طریق گیربکس شش‌سرعته منتقل می‌شود و سیستم Ducati Quick Shift نیز امکان تعویض سریع دنده را فراهم می‌کند.

در بخش الکترونیکی، Cornering ABS، کنترل کشش، کنترل بلندشدن چرخ جلو و مدیریت ترمز موتور در نظر گرفته شده‌اند. شاسی فولادی لوله‌ای Trellis با دوشاخ ۴۵ میلی‌متری Marzocchi با قابلیت تنظیم کامل در جلو و کمک‌فنر Sachs قابل‌تنظیم در عقب تکمیل می‌شود.

دوکاتی Hypermotard V2 RVE؛ قدرت بیشتر با پیشرانه دو سیلندر

دومین محصول جدید دوکاتی، Hypermotard V2 RVE است که با گرافیک Graffiti و رینگ‌های دورنگ معرفی شده است. طرح گرافیکی این مدل به کانسپت سال ۲۰۱۹ خانواده RVE اشاره دارد و ظاهر متفاوتی به آن می‌بخشد.

این موتورسیکلت بر پایه نسل جدید Hypermotard V2 توسعه‌یافته که در سال ۲۰۲۶ معرفی شد و جایگزین Hypermotard ۹۵۰ شده است. دوکاتی در این نسل با بازنگری در ساختار فنی و کاهش وزن، به دنبال بهبود چابکی و عملکرد موتورسیکلت بوده است.

قلب تپنده این مدل، پیشرانه دو سیلندر ۹۰ درجه با حجم ۸۹۰ سی‌سی و فناوری زمان‌بندی متغیر سوپاپ‌های ورودی است. این موتور توانایی تولید ۱۲۰.۴ اسب بخار قدرت و ۹۴ نیوتن‌متر گشتاور را دارد. در مقایسه با نسخه Mono، مدل V2 حدود ۴۲.۹ اسب بخار قدرت و ۳۱ نیوتن‌متر گشتاور بیشتری تولید می‌کند.

در بخش تعلیق، از دوشاخ ۴۶ میلی‌متری Kayaba با قابلیت تنظیم کامل در جلو و کمک‌فنر عقب Kayaba با امکان تنظیم پیش‌بار فنر و میزان برگشت استفاده شده است. سیستم ترمز جلو نیز از دو دیسک ۳۲۰ میلی‌متری و کالیپرهای Brembo M4.۳۲ تشکیل می‌شود.

از تجهیزات الکترونیکی این مدل می‌توان به سیستم تعویض سریع دنده Ducati Quick Shift ۲.۰، نمایشگر TFT پنج اینچی، Cornering ABS، کنترل کشش، کنترل ویلی و مدیریت ترمز موتور اشاره کرد. همچنین دو قابلیت Ducati Power Launch برای مدیریت شروع حرکت و Pit Limiter برای محدودکردن سرعت در شرایط مشخص، به‌صورت استاندارد ارائه می‌شوند.

مقایسه دو مدل؛ تفاوت در قدرت و شخصیت حرکتی

دوکاتی با این دو محصول، دو رویکرد متفاوت از سوپرموتارد را ارائه کرده است. نسخه ۶۹۸ Mono RVE با پیشرانه تک‌سیلندر ۶۵۹ سی‌سی، قدرت ۷۷٫۵ اسب بخار و گشتاور ۶۳ نیوتن‌متر، بیشتر بر چابکی و ویژگی‌های اختصاصی این کلاس تمرکز دارد. در مقابل، V2 RVE با موتور ۸۹۰ سی‌سی، قدرت ۱۲۰.۴ اسب بخار و گشتاور ۹۴ نیوتن‌متر، عملکرد قدرتمندتری ارائه می‌کند.

تفاوت سیستم تعلیق نیز قابل‌توجه است؛ نسخه Mono از قطعات Marzocchi و Sachs استفاده می‌کند، درحالی‌که در مدل V2 مجموعه Kayaba به‌کاررفته است. هر دو موتورسیکلت از سیستم تعویض سریع دنده و تجهیزات الکترونیکی کمکی بهره می‌برند، اما نسخه V2 با نمایشگر TFT و سیستم Quick Shift ۲.۰ امکانات متفاوتی دارد.

دو انتخاب از یک خانواده ایتالیایی

در دنیای هایپرموتاردهای دوکاتی، هیجان همیشه چهره‌ای جسورانه دارد؛ اما این بار با دو شخصیت متفاوت به میدان آمده است. یکی برای عاشقان مانورهای تند و سواری‌های پرجنب‌وجوش و دیگری برای کسانی که عطش قدرت و آدرنالین بیشتری دارند. انتخاب هرکدام که باشد، نتیجه یکسان است؛ تجربه‌ای متفاوت، پرهیجان و سرشار از روح سرکش ایتالیایی.

تازه ترین اخبار و ویدیوهای خودرویی را در کانال تلگرام و اینستاگرام اسب بخار دنبال کنید.