پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

گشتی در بازار خرید و فروش دووهای کارکرده

“دوو” هولدینگی کره ای است که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد. نام “Daewoo” از دو بخش Dae به معنای “عالی” در زبان کره ای و Woo که از اسم بنیان گذار این شرکت گرفته شده، تشکیل شده است.

دوو تا سال های پایانی دهه نود، پس از “هیوندای” بزرگ ترین شرکت کره ای بود. شرکت های “سامسونگ” و “ال جی” در آن سال ها پشت سر دوو قرار داشتند اما بحران مالی ای که کشورهای آسیایی را در دهه ۹۰ در نوردید، سرانجام در سال ۱۹۹۹ ناقوس مرگ “دوو موتورز” را به صدا درآورد. هر چند فعالیت دوو تنها به خودروسازی محدود نمی شد و بیش از ۲۰ شرکت، زیر مجموعه این کمپانی به حساب می آمدند.
با این حال پس از اعلام ورشکستگی دوو، “جنرال موتورز” آمریکا، بخش خودروسازی این مجموعه را خریداری کرد. همین موضوع منجر به قطع ارتباط ناگهانی نماینده ایرانی دوو، شرکت “کرمان موتور” با کمپانی مادر شد. امروز دوو موتورز به عنوان زیر مجموعه ای از GM، فقط به تولید محصولات “شورولت” با برند دوو برای بازارهای آسیایی می پردازد و دیگر دوو به عنوان برندی مستقل در صنعت خودروسازی جهان شناخته نمی شود. ناگفته نماند بسیاری از بخش های هولدینگ دوو امروز به صورت مستقل در حال فعالیت اند که از میان آن ها می توان به بخش لوازم خانگی این گروه اشاره کرد.
با گذشت ۱۴ سال از خروج رسمی دوو از ایران، هنوز هم این خودروها محبوبیت خاصی نزد ایرانیان دارند. اگرچه محصولات دوو روز به روز بیش تر رو به فراموشی می روند، اما سال هاست این خودروها در کنار اوپل ها و گالانت های دهه نود در فهرست خودروهای ارزان قیمت قابل خرید در ایران جای دارند و همواره به عنوان رقیب اصلی خانواده پراید و پژو شناخته می شوند. سال ۹۷ که بازار خودرو با تلاطم سنگین رو به رو بود، بسیاری از خودروهای قدیمی نیز ارزشی دوباره پیدا کردند و با قیمت هایی جدید معامله می شوند. در یک بررسی جامع به سراغ تمام خودروهای دووی قابل خرید در بازار رفتیم تا ببینیم این روزها با چه قیمت هایی دست به دست می گردند.

دوو ریسر

دوو “لومن” که در ایران و برخی از کشورها با نام دوو “ریسر” شناخته می شود، محصول کامپکت و اقتصادی دوو بود که نسل اول آن از سال ۱۹۸۴ تا سال ۱۹۸۶ در بازار بومی کره جنوبی عرضه شد. ریسر به صورت وارداتی توسط کرمان موتور به ایران آمد، با این حال هیچ گاه پای نسخه اتوماتیک آن به کشورمان باز نشد. دوو حتا نسخه کوپه ریسر را نیز طراحی کرده بود که این مدل هم به ایران نرسید. ریسر روی پلت فرم اوپل کادات طراحی شده است. ریسر رقیب اصلی هیوندای اکسل در ایران بود. هر چند آن روزها هنوز مردم ایران، هیوندای را به این اندازه نمی شناختند!
دوو ریسر از موتوری به حجم دقیق ۱٫۴۹۸ سی سی برخوردار بود که ۷۵ اسب بخار قدرت و ۱۲۳ نیوتن متر گشتاور داشت. ریسر برای رسیدن از حالت سکون به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، با این پیشرانه ۸ سوپاپ به ۱۲٫۵ ثانیه زمان نیاز دارد که این رقم در مقایسه با خودرویی همچون پراید صندوق دار، ستودنی است. شتاب و چالاکی زیاد ریسر به وزن پایین ۹۷۰ کیلوگرمی آن باز می گردد. حداکثر سرعت قابل پیمایش با ریسر دنده ای ۱۶۵ کیلومتر بر ساعت است. کولر، فرمان هیدرولیک و شیشه های برقی از مهم ترین امکانات رفاهی ریسر به حساب می آیند. ریسر در سال ۱۹۹۳ توسط دوو فیس لیفت شد، بیش تر ریسرهای وارد شده به ایران از نوع فیس لیفت هستند و با پسوند GTI شناخته می شوند.
قیمت دوو ریسرهای مدل ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴، با توجه به سلامت آن ها متغیر است. مدل های کارکرده و فرسوده را حتا با ۱۰ میلیون تومان هم می توان خریداری کرد! اما برای داشتن یک دوو ریسر به نسبت سالم باید حدود ۲۰ تا ۲۵ میلیون تومان هزینه کنید. نقطه ضعف اصلی ریسر در شرایط کنونی، نبود قطعه های ظاهری بدنه است که گاه مالکان را مجبور به جایگزین کردن قطعه هایی همچون چراغ ها با قطعات پراید و پژو می کند!

دوو سی یلو

“سی یلو” را می توان نسل جدید ریسر دانست. سی یلو نخستین محصول مستقل طراحی شده توسط دوو بود که بخشی از برنامه بزرگ این شرکت را در راستای جهانی شدن، تشکیل می داد. در ابتدا تعداد محدودی از سی یلوهای لیفت بک، به صورت وارداتی توسط شرکت کرمان موتور به ایران راه یافتند. سرانجام از ۷۵، سی یلو به مدت ۸ سال روی خط تولید کرمانی ها قرار گرفت.
سی یلو از نمای کناری و فرم کلی بدنه همان ریسر است که این بار با زبان طراحی مدرن تری درآمیخته است. ناگفته نماند سی یلو هنوز هم با تغییراتی در چراغ و سپر، در کشور ازبکستان تولید می شود! سی یلو از همان موتور ۱٫۵ لیتری ریسر استفاده می کند. به علت استفاده بسیار از قطعه های وارداتی در ساخت و مونتاژ این خودرو، سی یلو از کیفیت مناسبی در مقایسه با دیگر خودروهای ایرانی همسن و سال خود برخوردار است. همچنین کولر قدرتمند، فرمان نرم، سواری لذت بخش، شتاب بالا و صندلی های راحت از مهم ترین برگ برنده های سی یلو هستند. در حالی که از نقاط ضعف اصلی آن نیز باید به ترمز ضعیف، فضای کم سرنشینان عقب، ایمنی ضعیف اتاق و فرمان پذیری نه چندان جالب اشاره کرد.
کرمان موتور بعدها با توقف عرضه سی یلو، هیوندای ورنا را جایگزین این خودرو کرد. با این حال، ورنا هیچ گاه نتوانست به اندازه سی یلو مطرح شود. در واقع سی یلو موفق ترین محصول تاریخ کرمان موتور بود و هیچ یک از محصولات چینی جدید این شرکت نتوانستند به اندازه آن محبوب شوند. همچنین سی یلو آخرین محصول دوو در ایران بود که تا آخرین روز حضور این شرکت کره ای در کشورمان، روی خط تولید ماند. تعداد سی یلوهای موجود در بازار با توجه به تولید بیش تر نسبت به دیگر دووها، زیادتر است. مدل های قدیمی این خودرو با کارکرد بیش از ۲۰۰٫۰۰۰ کیلومتر، اندکی بیش تر از ۲۰ میلیون تومان قیمت دارند اما نسخه های زیر خاکی و کم کار سی یلو با کارکرد کم تر از ۵۰٫۰۰۰ کیلومتر، گاه حتا فراتر از ۸۰ میلیون تومان هم قیمت گذاری می شوند! این موضوع نشان از محبوبیت بالای سی یلو نزد مردم دارد که همچنان حاضر به پرداخت چنین رقم هایی برای این خودروی سالخورده هستند.

دوو اسپرو

“اسپرو” در سال ۱۹۹۰ متولد شد و تا سال ۱۹۹۷ به تولید رسید. سدان نیمه لوکس دوو در کلاسی بالاتر از ریسر و سی یلو قرار می گرفت. آزاد شدن واردات خودرو در دهه هفتاد میلادی، موج جدیدی از حضور خودروهای روز را در ایران به راه انداخت. اسپرو در آن سال ها در کنار خودروهایی همچون نیسان ماکسیما، سیتروئن زانتیا و اوپل امگا قرار می گرفت. طراحی زیبای اسپرو، هنر دست طراحان استودیوی ایتالیایی “برتونه” است. شاسی و پلت فرم اسپرو با اوپل وکترا مشترک است.
اسپرو در دهه هفتاد شمسی یکی از چند انتخاب اصلی قشر مرفه جامعه بود. در واقع طراحی ظاهری گیرای این خودرو، هنوز هم مورد توجه است. اسپرو در فاصله سال های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ وارد ایران شد. تعداد اندکی از اسپروهای مدل ۱۹۹۶ نیز به ایران آمد که دارای چراغ های کریستالی بود. اسپرو از پیشرانه ای ۲٫۰ لیتری بهره می برد که ۱۱۵ اسب بخار قدرت و ۱۶۴ نیوتن متر گشتاور داشت. این ارقام برای سال ۱۹۹۲ بسیار راضی کننده بود. از امکانات اسپرو می توان به کمربند ایمنی برای هر سه سرنشین عقب، ساعت کریستال مایع، فرمان تلسکوپی، کنسول زیر آرنجی جلو، شیشه بالابر برقی هر چهار در، چراغ صندوق عقب و داشبورد، برف پاک کن تناوبی، آینه وسط با قابلیت تیره شوندگی،
آینه های کناری برقی مجهز به گرم کن، دسترسی به صندوق عقب از درون کابین، مه شکن جلو، امکان تنظیم نور پشت آمپر و چراغ مطالعه سرنشینان اشاره کرد. این امکانات، اسپرو را در دهه هفتاد در زمره خودروهای پر آپشن قرار می داد، اما متأسفانه ضعف ترمزها همچون سی یلو در اسپرو هم وجود دارد. در واقع ترمزهای اسپرو از پس متوقف کردن جثه ۱٫۱۰۸ کیلوگرمی آن بر نمی آیند، بنابراین اسپرو خط ترمز بلندی دارد. همچنین پارگی شاسی از سمت جلو که ناشی از وزن زیاد دماغه است، از دیگر نقاط ضعف این پیرمرد کره ای محسوب می شود.
نکته جالب در رابطه با محصولات دوو، عدم اختلاف قیمت زیاد این خودروها است. در واقع بیش تر اسپروهای موجود در بازار با توجه به محبوبیت کم تر در مقایسه با سی یلو و با وجود امکانات بیش تر و کلاس بالاتر در همان محدوده ۲۰ تا ۳۰ میلیون تومان جای می گیرند. با این حال مدل های اتوماتیک یا کم کار اسپرو در محدوده ۴۵ تا ۵۰ میلیون تومان خرید و فروش می شوند.

دوو ماتیز

اگر سی یلو را سوگلی دوو در ایران بدانیم، بی شک ماتیز در جایگاه دوم قرار می گیرد! ماتیز از محبوب ترین دووهای موجود در ایران و پر فروش ترین محصول تاریخ این کمپانی کره ای است. ماتیز نخستین خودروی بازار ایران در سگمنت A بود. سگمنتی که بعدها با توقف عرضه ماتیز با ام وی ام ۱۱۰ پر شد! البته خودروهایی همچون کیا پیکانتو، هیوندای i10 و میتسوبیشی میراژ نیز در این کلاس جای می گیرند. با این حال، ماتیز برای همیشه ماتیز ماند و بسیاری در زمان ورود چری QQ یا همان ام وی ام ۱۱۰ نیز لقب “ماتیز چینی” را برای این خودرو برگزیدند.
تولید ماتیز از سال ۱۹۹۸ آغاز شد. ماتیز از سال ۱۳۷۹ وارد ایران شد. ماتیز دومین دووی مونتاژی در کرمان موتور بود. این خودرو به محض ورود به دلیل ابعاد کوچک و ویژگی های جالب توجه مورد استقبال بسیار جوانان قرار گرفت. ماتیز با دو نوع موتور ۳ و ۴ سیلندر در بازار جهانی عرضه شده است. حجم این دو موتور به ترتیب ۰٫۸ و ۱٫۰ لیتر می رسد. ماتیزهای عرضه شده در ایران تنها از نوع ۳ سیلندر هستند. پیشرانه ماتیز ۳ سیلندر ۵۲ اسب بخار قدرت و ۶۹ نیوتن متر گشتاور دارد.
ماتیز آخرین محصول جهانی گروه دوو موتورز است. نسل اول آن در قالب فیس لیفت های متنوع، تا همین چند سال پیش هم دوام آورده بود! اما پروژه تولید نسل جدید ماتیز این بار توسط جنرال موتورز کلید زده شد. شورولت اسپارک برادر خوانده آمریکایی ماتیز به حساب می آید. نسل جدید اسپارک در بسیاری از کشورهای آسیایی همچنان با نشان دوو و نام ماتیز عرضه می شود! بنابراین نام ماتیز خلاف سی یلو و اسپرو، هنوز هم زنده است و این خودرو در بسیاری از کشورهای آسیای میانه محبوبیت بالایی دارد.
آخرین ماتیزهای موجود در ایران در سال ۸۲ به بازار آمدند. اکنون ماتیز همچون دیگر برادرانش با توجه به سال ساخت و میزان سلامت، از ۱۵ تا ۳۰ میلیون تومان ارزش گذاری می شود. خرید یک ماتیز کارکرده برای رفت و آمد شهری، انتخابی مقرون به صرفه به نظر می رسد، البته تا زمانی که با آن تصادف نکنید! زیرا جدا از کم یاب بودن قطعه های یدکی، استحکام اتاق ماتیز هم آن قدر خوب نیست که جان شما را ضمانت کند.