پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

اسکانیا سری T؛ آخرین سری اسکانیا دماغ دار

اسکانیا سری T جزو معدود کامیون‌های اروپایی دماغ دار است که البته محبوبیت بالایی هم در دنیا دارد. این سری جذاب تا اواسط دهه ۲۰۰۰ میلادی تولید شد.

در دنیای خودروهای سنگین، برخی طرح‌ها آن‌قدر با هویت یک برند گره خورده‌اند که حتی سال‌ها بعد از توقف تولید، همچنان در ذهن‌ها زنده می‌مانند. طراحی دماغ دار یا به اصطلاح «Bonneted» یکی از همین نمادهاست، فرمی که در کامیون‌ها به‌خاطر راحتی تعمیر، خنک‌ کاری بهتر و جذابیت بصری، طرفداران خاص خود را داشته و دارد اما متاسفانه اکنون در بسیاری از بازارها عرضه آنها متوقف شده است.

اسکانیا، برند سوئدی با سابقه در عرصه تولید کشنده‌های قدرتمند، تا اوایل دهه ۲۰۰۰ همچنان یکی از آخرین مدافعان این سبک طراحی بود. سری T که از دهه ۸۰ میلادی تا سال‌های پایانی عمرش تولید شد، نقطه اوج این فلسفه طراحی در اسکانیا محسوب می‌شود. آخرین نسل آن، یعنی T164، نه‌تنها قوی‌ترین نسخه دماغ‌ دار این برند بود، بلکه پایان رسمی عصر کلاسیک کامیون‌های اسکانیا را رقم زد.

طراحی ظاهری و کابین

اولین نگاه به یک اسکانیا سری T چیزی جز حس قدرت و کلاسیک بودن به شما نمی‌دهد، دماغه بلند آن، همان نقطه تفاوت با کشنده‌های معمول R یا G همان دوره بود. این بخش، نه‌تنها محل جایگیری موتور ۱۶ لیتری V8، بلکه به نوعی کارت شناسایی آن بود. 

چراغ‌های اصلی با فرم مستطیلی ساده، در قاب‌های مشکی نصب شده‌ و چراغ‌های مه‌ شکن دایره‌ای هم درست زیر آن‌ها قرار گرفته‌اند، طراحی‌ای که شاید امروزه ساده به نظر برسد، اما در زمان خود کاملاً کاربردی و محبوب بود. جلوپنجره بزرگ با خطوط موازی، همان امضای بصری اسکانیا است که حتی امروز در سری‌های جدید هم می‌توان رد آن را دید.

حجم‌ پردازی‌های جانبی روی گلگیرها و انحنای دماغه به‌جز زیبایی، در مدیریت جریان هوا و کاهش مقاومت نیز نقش داشتند. چیزی که بسیاری فکر می‌کنند در کامیون‌های کلاسیک اهمیتی نداشت، اما مهندسان اسکانیا از همان زمان آن را جدی می‌گرفتند.

داخل کابین اسکانیا T از همان فلسفه طراحی داخلی سری‌های هم‌ عصر خود پیروی می‌کند. داشبورد دارای ارگونومی و طراحی خوب و چیدمان کاربردی ادوات است. همه کنترل‌ها به شکلی طراحی شده‌اند که راننده بدون نیاز به حرکت زیاد دست یا بدن بتواند آن‌ها را استفاده کند. 

کیفیت متریال داخلی هم مشخصا بالاست، پلاستیک‌ها و روکش‌ها حتی بعد از گذر سال‌ها، اگر درست نگهداری شده باشند، هنوز فرم و رنگ اصلی خود را حفظ کرده‌اند. نسخه Highline این کشنده سقف بلندتر و فضای خواب بزرگ‌تری دارد که شامل یک تخت‌ خواب اصلی و گاهی تخت دوم بالایی است. 

با این حال، وجود تونل موتور مرکزی یا همان پالونی وسط باعث شده حرکت در کابین کمی دشوار باشد. این موضوع برای رانندگان مسافت‌های طولانی یک نکته منفی محسوب می‌شود، هرچند بسیاری از علاقه‌ مندان، به‌خاطر هویت خاص دماغه، آن را می‌پذیرند.

مشخصات فنی

سری T اسکانیا با موتور افسانه‌ای DC16 که یک موتور V8 توربوشارژ با حجم دقیق ۱۵.۶ لیتر بود، تولید می‌شد. این موتور بسته به نسخه، توان خروجی ۴۸۰ یا ۵۸۰ اسب بخار و گشتاور ۲۳۵۰ تا ۲۷۰۰ نیوتن‌ متر را تولید می‌کرد که چنین قدرتی در ابتدای دهه ۲۰۰۰ در بین کشنده‌های جاده‌ای کم‌نظیر بود. خروجی بالای گشتاور از دورهای پایین باعث می‌شد این کامیون بدون فشار زیاد روی موتور بتواند سنگین‌ترین محموله‌ها را جابه‌جا کند.

دو گزینه گیربکس دستی ۱۴ یا ۱۸ سرعته برای این مدل عرضه می‌شد. این گیربکس‌ها با دقت و نرمی خاصی تعویض می‌کردند و همراه با وجود ترمز موتور و ریتاردر کنترل کشنده حتی در مسیرهای شیب‌دار سنگین را کاملاً ایمن می‌ساختند.

اسکانیا T در جلو از فنرهای شمش استفاده می‌کرد که دوام بالا و مقاومت عالی در بارهای سنگین دارند. در محور عقب هم آخرین نسخه‌ها به سیستم تعلیق بادی مجهز شده بودند که همین ترکیب باعث شده این کشنده در کاربری‌های سنگین و مسیرهای ناهموار همچنان راحتی نسبی داشته باشد. کابین نیز روی چهار بالن بادی سوار شده تا تکانه‌های شاسی کمتر به راننده منتقل شوند.