تندر 90 دنده‌ای؛ مشخصات فنی و تصاویر

تندر ۹۰ یکی از بهترین خودروهای مونتاژی در بازار ایران بوده که توسط پارس خودرو در دهه ۸۰ و ۹۰ شمسی به بازار عرضه شد. تندر ۹۰ یا همان L90 در دو تیپ دستی و اتوماتیک در کشورمان تولید شد. 

خودروهای اقتصادی همیشه یکی از مهمترین دسته بندی‌ها در تمام کشورها هستند. خودروهایی که در این رده بندی قرار می گیرند می بایست در کنار قیمت مناسب و به صرفه کیفیت قابل قبولی حداقل از نظر سواری و استهلاک را از خود به نمایش در آورند. 

رنو تندر ۹۰ یا همان رنو لوگان که البته در برخی بازارها هم تحت برند داچیا با نام همان لوگان عرضه شده یکی از خودروها و محصولات اقتصادی از این برند فرانسوی رنو بوده که برای اولین بار پس از جنجال های فراوان در سال ۱۳۸۶ به بازار کشور عرضه شد. این خودروی سدان اقتصادی همانطور که ابتدای متن اشاره کردیم در دو تیپ دستی و اتوماتیک به بازار عرضه شد. 

تندر ۹۰ یا همان L90 از ابتدای عرضه تبدیل به خودرویی پرطرفدار شد و با اینکه انتقادات زیادی خصوصا در بخش طراحی به آن می شد اما خانواده ها و اقشار متوسط جامعه از آن استقبال زیادی کردند. این استقبال تنها دلیلش کم استهلاک بودن و دوام بالای این خودرو بود که به نقاط ضعف بزرگی همچون طراحی ظاهری‌اش ارجح بود. 

طراحی ظاهری 

تندر ۹۰ از نظر ظاهری بسیار ساده و بی آلایش بوده که البته برای خودرویی اقتصادی چندان مورد عجیبی نیست. ظاهر کلی این خودرو به سبب نوع طراحی‌اش فرم جعبه‌ای شکل به خود گرفته که انتقادات بسیار زیادی به آن از همان ابتدا وارد شد.

در نمای جلوی این سدان فرانسوی چراغ‌های اصلی به صورت چند وجهی و با گرافیکی بسیار ساده طراحی شده و میان آنها هم جلوپنجره عریضی طراحی شده است. بر روی سپر جلو نیز تنها چراغ‌های مه شکن و ورودی هوای ثانویه تعبیه شده است. 

در نمای عقب تندر نیز همچنان شاهد جراغ‌هایی بسیار ساده و کشیده به صورت عمودی هستیم که در دو طرف درب صندوق طراحی شده‌اند. سپر عقب اما از همتای خود در جلو نیز ساده‌تر بوده و به جز خروجی اگزوز و محل نصب پلاس و بکسل بند دیگه خبری از هیچ بخش خاصی نیست. 

کابین

تندر ۹۰ در بخش کابین نیزدرست مانند طراحی ظاهری بسیار داشبورد ساده و زخمتی دارد. اولین موردی که با ورود به کابین این خودرو به چشم خورده و توی ذوق می‌زند استفاده بیش از حد از پلاستیک خشک و طراحی ساده کلید های روی داشبورد است. 

داشبورد میانی تنها میزبان یک ضبط پخش ساده، دریچه‌های دایره‌ای تهویه مطبوع، پنل دستی با کلیدهای چرخشی تهویه مطبوع و البته کلیدهای بالابر شیشه‌های جلو است. اما با اینکه استفاده از پلاستیک در داشبورد این خودرو بیش از حد است اما باید اعتراف کرد که حداقل کیفیت آنها بالاست و خرابی خیلی کم در آنها رخ داده است. 

تندر ۹۰ از نظر فضای کابین و اتاق اما شرایط کاملا متفاوت است چرا که با یک خودروی بسیار جادار و مناسب روبرو هستیم. همچنین فضای صندوق نیز بسیار بزرگ بوده که باعث شده تا این خودروی فرانسوی برای خانواده‌ها و مسافرت به گزینه‌ای بسیار خوب تبدیل شود. 

مشخصات فنی

تندر ۹۰ در بخش فنی اما همه انتقاداتی که به آن می‌شد را پاک کرده و خود را به عنوان خودرویی مطمئن در ذهن افراد جا داده است. همانطور که اشاره کردیم این محصول مونتاژی پارس خودرو از همان ابتدای عرضه با دو تیپ اتوماتیک و دستی وارد بازار شد و تا انتها هم بدون هیچ تغییری باقی ماند. 

رنو تندر ۹۰ دستی به یک پیشرانه ۴ سیلندر ۱.۶ لیتری تنفس طبیعی بوده که توانایی تولید ۱۰۵ اسب بخار قدرت و ۱۴۰ نیوتن متر گشتاور را داراست. نیروی تولید شده پیشرانه این خودرو توسط یک جعبه دنده ۵ سرعته دستی به چرخ های جلو منتقل شده که هماهنگی بسیار خوبی را نیز با موتور دارد. 

مصرف سوخت ترکیبی L90 دستی حدود ۶.۹ کیلومتر بوده که برای خودرویی با این وزن و ابعاد عددی مناسب است. از نظر سواری و نرمی تندر ۹۰ چندان رضایت بخش نبوده و سواری خشکی را به همراه دارد، خصوصا در ردیف عقب. 

امکانات ایمنی و رفاهی

تندر ۹۰ دستی از همان ابتدا در سه تیپ E0، E1 و E2 روانه بازار شد که تیپ E2 در واقع فول آپشن ترین مدل این خودروی اقتصادی است. از جمله امکانات محدود این خودروی اقتصادی می‌توان به مه‌شکن جلو، آینه‌های برقی، چراغ داخل کابین، شیشه‌های عقب برقی، جلو پنجره نقره‌ای رنگ، ریموت، چراغ نقشه‌خوان، تنظیم ارتفاع صندلی راننده، نمایشگر مشخصات سفر و سوخت، پشت‌سری‌های صندلی قابل تنظیم و رینگ‌های آلومینیومی اشاره کرد. 

مزایا و معایب تندر ۹۰

سوالات متداول