پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

آزادسازی واردات خودرو؛ به نام مردم به کام 4 درصدی ها

طرح آزادسازی واردت خودرو از آن جمله طرح هایی است که حتا در صورت اجرا، نه توان تنظیم بازار خودرو را خواهد داشت و نه می تواند نفعی به عموم مردم برساند؛ در واقع، این طرح آزادسازی واردات به نام مردم است و به کام ۴ درصدی ها.

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، آزادسازی واردات خودرو در ازای صادرات در حالی منتظر ابلاغ به دولت است که به نظر می رسد این طرح برخلاف آن چه تصور عمومی است نمی تواند گره ای از بازار خودروی کشور آن هم به نفع عموم مردم بازکند. در واقع، این مصوبه از آن دست راهکارهایی به شمار می رود که تنها به نفع قشری خاص خواهد بود، هر چند که در ظاهر نام و نشان دیگری را یدک می کشد.

مخالفان و موافقان آزادی واردات

 طرح آزادسازی واردات خودرو از زمان جدی شدن تصویب در مجلس در اواخر تابستان سال جاری موافقان و مخالفان زیادی پیدا کرد.

برخی آن ها را قاتل بخش خصوصی و صنعت خودرو می دانستند و برخی آن را راهی برای شکستن قیمت های بازار و رفع انحصار می دانستند. این سخنان در حالی مطرح می شد که این طرح در مسیر مجلس و شورای نگهبان مدام در حال تردد بود. سرانجام گویا ابهامات طرح در مجلس برطرف و نظر شورای نگهبان تأمین شده است. با این حال، به نظر می رسد مانع دیگر در مسیر این مصوبه، مجمع تشخیص مصلحت نظام و مخالفت آن ها باشد.

بیش تر بخوانیم

دبیر انجمن واردکنندگان خودرو: آزادسازی واردات انحصار را می شکند

مخالفان واردات خودرو: آزادسازی واردات قاتل خودروسازان خصوصی است

 اما به نظر می رسد در این مصوبه اصلی ترین موضوع فراموش شده و تمام نگرانی ها معطوف به تأیید و عدم تأیید نهادهای فراقوه ای شده است. حال پرسش این است: آیا عموم جامعه از این مصوبه منتفع خواهند شد؟ آیا واقعاً این طرح می تواند باعث شکسته شدن قیمت ها در بازار شود و یا خود به انحصاری دیگر منتج خواهد شد؟

هر چند هنوز این مصوبه ابلاغ نشده است و سرانجام اختلاف شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت در این موضوع روشن نیست، اما با فرض عدم اختلاف و کفایت تولید داخل برای پوشش نیازهای داخل باز هم با استناد به میزان صادرات این طرح راه به جایی نخواهد برد.

واردات خودروهای ۱۰ دلاری یا بالاتر

براساس گزارش منتشرشده کمرگ، طی ۷ ماه ابتدایی سال جاری ۵۸ میلیون دلار میزان صادرات انواع خودرو و قطعات بوده است. در بهترین حالت، این عدد تا پایان سال به رقم ۱۰۰ میلیون دلار خواهد رسید؛ با این رقم چند دستگاه و با چه قیمتی خودرو وارد خواهد شد؟ آیا در بازاری که به شدت تشنه خودروهای به روز و غیرچینی است، با توجه به هزینه های واردات، خودروهای ۱۰ هزار دلاری به کشور خواهند آمد یا خودروهایی ۳۰ تا ۴۰ هزار دلاری؟

با توجه به قدرت رقابتی خودروهای چینی در بازار، اصولاً کم تر کسی سراغ واردات خودروهای ۱۰ هزار دلاری خواهد رفت.

بنابراین در بهترین حالت سراغ خودروهای ۲۰ هزار دلاری خواهند رفت. خودروهایی با این قیمت و با احتساب دلار ۳۰ هزار تومانی ۶۰۰ میلیون تومان به گمرک خواهند رسید. با افزوده شدن ۱۵۰ درصد افزایش قیمت ناشی از تعرفه، انواع مالیات و هزینه ها، این خودروها برای واردکننده، یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان تمام خواهد شد. بدون در نظر گرفتن مدت زمان واردات (خواب پول) و در نظر گرفتن سود ۲۰ درصدی ۳۰۰ میلیون تومان دیگر نیز به قیمت این خودرو اضافه خواهد شد.

آغاز واردات؛ ایجاد انحصار؟

در بهترین حالت خودرو با قیمت یک میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان روانه بازار خواهد شد. از سوی دیگر، با ۱۰۰ میلیون دلار می توان ۵ هزار دستگاه خودرو وارد کرد. آیا این تعداد واردات می تواند اثری در بازار بگذارد؟ با توجه به سنگینی طرف تقاضا خود به خود با افزایش قیمت همراه نخواهیم بود؟ آیا با انحصار مواجه نخواهیم شد؟ قرار است این ۵ هزار دستگاه نیاز کدام بخش از جامعه را پوشش بدهد؟ آیا قرار است خودرو غیر از تبدیل شدن به کالای سرمایه ای، باز هم نقش نشان دادن جایگاه اجتماعی افراد را نیز ایفا کند؟ در حالی که هدف اصلی این طرح، واردات برای تمام افراد و انتفاع عموم جامعه از این طرح عنوان شده است، آیا این طرح به نفع قشری خاص و به اصطلاح ۴ درصدی ها نخواهد بود؟

علی طجوزی

پایگاه خبری اسب بخار