پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

 نگرانی مشترک خودروسازان ایران و چین

مذاکرات اسلام آباد میان تهران و واشنگتن بدون دستیابی به توافق به پایان رسید. البته هنوز تمام درها بسته نشده و اندک امیدی شاید باقی مانده باشد. با این حال ادامه این تداوم وضعیت جنگی نگرانی مشترک خودروسازان ایران و چین را بیشتر خواهد کرد. اما چرا؟

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، مذاکرات ایران و آمریکا بدون دستیابی به توافق به پایان رسید .

اسماعیل بقایی سخنگوی وزارت خارجه در همین رابطه بیان خاطرنشان کرد: “این دور از مذاکرات تحقیقاً طولانی‌ترین دوره مذاکراتی بود که ما در یک سال اخیر با آمریکایی‌ها داشتیم، حدود ۲۴ الی ۲۵ ساعت طول کشید.

وی ادامه داد: در مورد یک سری از موضوعات به تفاهماتی رسیدیم ولی در دو الی سه موضوع مهم دیدگاهمان از یکدیگر فاصله داشت و نهایتاً منجر به توافق نشد و این آخرین وضعیت است.

سخنگوی وزارت خارجه اینکه که ادامه کار چگونه خواهد بود و آیا کار دیپلماسی تمام شده است؟ خاطرنشان کرد: دیپلماسی هیچ وقت کارش تمام نمی‌شود، دیپلماسی همیشه ابزاری است برای تامین و صیانت از حقوق ملی. دیپلمات‌ها باید وظایفشان را در هر شرایطی چه در شرایط جنگ یا صلح انجام دهند.”

در این شرایط جاده مخصوص نیز از شنیدن این خبر چندان خوشایند نخواهد بود. خودروسازان چینی هم همین طور. چرا که ادامه وضعیت فعلی فعالیت‌های آنان را تحت تاثیر قرار خواهد .

در شرایط حاضر و همچنین با توجه به وابستگی شدید خودروسازی ایران به چین مسدود بودن راه‌های ورود قطعات و خودروهای کامل به طور اساسی تولید را تحت تاثیر قرار خواهد داد. البته میزان تاثیر پذیری شرکت‌ها بسته به حجم انبار متفاوت است. با این حال از یک سو پا بر جا بودن چالش‌ها و مشکلات پیش از جنگ رمضان و از سوی دیگر اختلال شدید به وجود آمده مسیرها و مبادی ورودی را مسدود کرده است .

خودروسازان چینی نیز به رغم فاصله زیاد جغرافیایی از درگیری‌ها منطقه آسیب خواهند دید. شاید در حال حاضر به دلیل استفاده از ذخایر و مشتقات نفتی هنوز آن‌چنان شاهد اثر گذاری نبوده‌اند. بااین‌حال ادامه وضعیت جنگی در منطقه و سختی و پر هزینه شدن انتقال نفت در کنار افزایش قیمت آن، به طور اساسی ساختار اقتصاد نفت و تولید محور چین را از خود متاثر می‌کند.

هر چند در این شرایط خودروسازان ایرانی از یک سو با احتمال افزایش قیمت قطعات تولید شده در چین و از سوی دیگر با سخت و پز هزینه شدن مسیر ورود این قطعات همراه شده‌اند. اما این مسئله به دلیل حجم مبادلات جهانی چندان برای خودروسازان چینی چندان اهمیتی نخواهد داشت؛ بنابراین نگرانی مشترک این دو کشور را باید در افزایش هزینه‌ها و قیمت تمام شده بررسی کرد. با توجه به صادرات محور بودن اقتصاد چین هر گونه اختلال در تجارت جهانی و یا افزایش هزینه‌های حمل و نقل و انرژی رشد اقتصادی این کشور را تهدید خواهد کرد .

به طور طبیعی افزایش هزینه‌های تولید در چین نیز به طور مستقیم خودروسازی ایران را تهدید و منجر به افزایش بهای تمام شده و بالا رفتن قیمت‌ها خواهد شد .

با این حال حجم، جنس و میزان نگرانی این دو کشور با هم متفاوت چرا که ایران تنها شریک تجاری چین نیست اما این کشور مبدا اصلی ورود قطعات و خودرو به ایران است .