اهلیت ؛ اسم رمز دولتی ماندن غول های جاده مخصوص

هر چند در ظاهر، مسئولان و متولیان مرتبط برای واگذاری سهام ایران خودرو و سایپا مصمم و جدی هستند، اما به نظر می رسد «اهلیت»، اسم رمز دولتی ماندن غول های جاده مخصوص، همچنان به عنوان جدی ترین بهانه در مسیر واگذاری ها باشد.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، به نظر می رسد تمام اقدامات و برنامه هایی که می تواند تأثیر مستقیمی در بازار و آینده صنعت خودروسازی کشور داشته باشد، فقط در زبان و روی کاغذ زیبا هستند و قابلیت اجرایی شدن دارند، اما وقتی پای اجرا و عمل به وسط می آید انبوهی از مشکلات در مسیر آنان قرار می گیرد و مانع از تحقق اهداف برنامه ها می شود.
به عنوان نمونه می توان به واردات خودرو از نو صفر و کارکرده اشاره کرد. در ظاهر تمام ارکان در تلاش هستند تا هر چه زودتر محصولات بهروز با قیمت های مناسب به کشور وارد شود، اما برخلاف گفته ها اتفاق های دیگر رخ می دهد. بعد از دو سال بازار فقط می داند که مثلاً ۵۰ هزار دستگاه ثبت سفارش شده است، یا این که بیش از ۱۰ هزار دستگاه خودرو در حال ورود به کشور هستند، یا این که بنادر دیگر جا ندارد، اما این که چه زمانی این خودروها به دست مردم می رسد شاهد شنیدن به زودی هستند.
این مسئله درباره خصوصی سازی هم در حال تکرار است. از اواخر سال گذشته با اقداماتی که صورت گرفت به نظر می رسید این بار دولت برای خروج از صنعت خودروسازی بسیار مصمم است، اما گویا این وعده هم مانند سایر وعده های خودرویی قرار است در کشوی میزها بایگانی شود، چراکه علی آبادی هم مانند سلف خود با تکیه بر واژه اهلیت، فعلاً ترمز خصوصی سازی را کشیده است. وزیر صمت حدود یک هفته پیش درباره آخرین وضعیت خصوصی سازی صنعت خودرو گفت: خصوصی سازی پیام انقلاب اسلامی و اصل ۴۴ قانون اساسی است و در برنامه های جدی وزارت صمت قرار دارد، اما مسئله مهم در آن، امر اهلیتسنجی است.
اوایل خردادماه سال ۱۴۰۱ نیز فاطمی امین از ادبیاتی مشابه برای خصوصی سازی استفاده کرد؛ وی در این خصوص گفته بود: «برای واگذاری سهام دو خودروساز کشور برنامهریزی انجامشده و سندی در دست تدوین است که براساس آن اهلیت، توانایی، تخصص و تعهد خریداران این سهام بهعنوان مهمترین شروط در نظر گرفته خواهد شد.»
البته اهلیت داشتن خریدار سهام سایپا و ایران خودرو موضوع جدیدی نیست و در تمام دولت هایی که در ظاهر قصد واگذاری داشته اند به کار رفته است، اما مشخص نیست به چه دلیل تا امروز تعریف خاص و درستی از اهلیت به دست نیامده است و همچنان این صنعت به شدت از مشکل دولتی بودن دچار آسیب های فراوان شده است و می شود.
برای من به عنوان یک شهروند مسئله این است که حالا چه اصراری بر خصوصی و شخصی و موروثی شدن این دو غول دولتی(بخوانید مردمی و ملی و همگانی) است؟ مگر خودرو ساز خصوصی کم داریم؟ ده ها شرکت خصوصی و خصولتی داریم که از وزارت خانه ها جواز ساخت و تولید خودرو دارند مگر کسی جلوی اینکه تحقیق و توسعه داشته باشند و به جای مونتاژکاری خودرو ساز واقعی باشند را گرفته است؟ رامک خودرو، مکث موتور، مدیران خودرو، بهمن موتور، فردا موتور، کرمان خودرو، زر خودرو،نگین خودرو،آرین پارس موتور، ماموت خودرو و عظیم خودرو و غیره این همه شرکت و جواز. چرا دست گذاشته اید روی ایرانخودرو و سایپا و می خواهید مالکیت عمومی آن را سلب کنید و به یک یا چند خانواده بدهید؟ چرا مالی که برای همه مردم و همه ی نسل هاست باید بشدو ارثیه و پشت قباله ی یک یا چند نفر خاص؟