بازار خودرو در سراشیبی زمستانی؛ افت همزمان تولید و فروش

بازار خودرو در سراشیبی زمستانی قرار گرفته است؛ افت همزمان تولید و فروش در دیماه نهتنها از کاهش شتاب این صنعت حکایت دارد، بلکه زنگ هشداری برای آینده تولید نیز محسوب میشود. تازهترین دادههای رسمی نشان میدهد موتور خودرو، همزمان با فشار تورم، ارز و محدودیتهای تجاری، با کاهش توان حرکت روبهرو شده است.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، تازهترین گزارش «پایش بخش حقیقی اقتصاد ایران» منتشرشده از سوی مرکز پژوهشهای مجلس نشان میدهد شاخص تولید رشته فعالیت خودرو و قطعات در دیماه نسبت به آذر ۱۲.۴ درصد کاهش یافته است. شاخص فروش نیز در همین بازه افت ۷.۴ درصدی را ثبت کرده؛ کاهشی که همزمان در دو سوی عرضه و تقاضا رخ داده و بیانگر عمق رکود است.
مقایسه نقطهبهنقطه نیز تصویر امیدوارکنندهای ارائه نمیدهد. رشد تولید نسبت به دیماه سال گذشته ۱۹.۶ درصد و رشد فروش ۱۲.۶ درصد کاهش یافته است. این ارقام نشان میدهد صنعت خودرو نهتنها از مسیر رشد فاصله گرفته، بلکه بخشی از دستاوردهای پیشین خود را نیز از دست داده است.
افتی فراتر از یک ماه
بررسی عملکرد ۱۰ ماهه امسال نیز تأیید میکند که روند نزولی محدود به دیماه نیست. در این دوره، تولید ۳.۵ درصد و فروش ۳.۸ درصد نسبت به مدت مشابه سال قبل کاهش یافته است.
در واقع، صنعت خودرو نهتنها با چالش داخلی مواجه است، بلکه بر عملکرد کلی صنعت کشور نیز سایه انداخته است.
فشار تورم و ارز
یکی از ریشههای اصلی این وضعیت، فشارهای تورمی مداوم است. افزایش هزینه مواد اولیه، قطعات وارداتی و دستمزد، بهای تمامشده تولید را بالا برده و حاشیه سود شرکتها را فشرده کرده است. همزمان، نوسانات شدید ارزی و افت ارزش پول ملی، هزینه واردات تجهیزات و فناوری را افزایش داده و پیشبینیپذیری فعالیت اقتصادی را کاهش داده است.
در چنین فضایی، برنامهریزی میانمدت و بلندمدت برای خودروسازان دشوار شده و بسیاری از پروژههای توسعهای با احتیاط یا تعویق همراه است.
اختلال در زنجیره تأمین
محدودیتهای تجاری و دشواری دسترسی به برخی قطعات و فناوریهای کلیدی نیز زنجیره تأمین را سختتر کرده است. هرگونه وقفه در تأمین قطعات، مستقیماً بر تیراژ تولید اثر میگذارد و هزینههای سربار را افزایش میدهد. علاوه بر این، اختلالات زیرساختی و کاهش ثبات محیط کسبوکار، فروش و خدمات پس از فروش را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
آیندهای در معرض ریسک
تداوم این روند میتواند پیامدهای گستردهتری به همراه داشته باشد. کاهش تیراژ به معنای از دست رفتن صرفههای مقیاس و افزایش هزینه متوسط هر خودرو است؛ موضوعی که یا به رشد قیمت مصرفکننده میانجامد یا زیان انباشته شرکتها را سنگینتر میکند. همچنین افت سرمایهگذاری جدید، نوسازی خطوط تولید را به تعویق میاندازد و فاصله فناوری با رقبا را بیشتر میکند.
اگر ثبات در سیاستهای ارزی و تجاری ایجاد نشود و مسیر تأمین مالی و فناوری تسهیل نگردد، رکود فعلی میتواند به یک دوره فرسایشی تبدیل شود؛ دورهای که در آن کاهش ظرفیت تولید، افت کیفیت و محدود شدن توان صادراتی، صنعت خودرو را با چالشی ساختاری روبهرو خواهد کرد.
بازار خودرو در سراشیبی زمستانی، صرفاً یک افت مقطعی نیست؛ هشداری است درباره آینده تولید. تصمیمهای سیاستی در ماههای پیشرو تعیین خواهد کرد که این سراشیبی به توقف میانجامد یا به لغزشی طولانیتر در مسیر رکود.
دیدگاه ها