نقش گرانی خودرو درافزایش آلودگی هوا

گزارشهای موجود حاکی از آن است که دلیل اصلی آلودگی هوا و همچنین ناترازی سوخت، انواع خودرو و موتورسیکلت اعلام میشود. بخش عمدهای از این خودروها فرسوده هستند. اما گرانی خودرو مانع اصلی خروج خودروهای فرسوده و همچنین کاهش مصرف بنزین میشود. در این میان بهرغم تعطیلیهای مکرر بازهم مردم هستند که با جان خود تاوان میدهند.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، هر چند از ابتدای سال جاری دولت قدیم و جدید تصمیم به حبس اطلاعات گرفته و گزارش تولید را منتشر نمیکنند. اما بر اساس گزارش وزارت صمت که مربوط به سال ۱۴۰۲ میشود،۲۱ میلیون دستگاه سواری در کشور تردد میکنند که یک میلیون و ۳۰۰ هزار دستگاه معادل ۶ درصد فرسوده هستند.
۱۲ میلیون و ۵۰۰ هزار دستگاه موتورسیکلت نیز در سطح کشور تردد میکند که ۱۱ میلیون و ۲۰۰ هزار دستگاه یعنی ۹۰ درصد فرسوده هستند.
از میلیون و ۱۰۰ هزار دستگاه انواع کامیون، کامیونت و کشنده در حال تردد نیز ۲۳ درصد معادل ۲۵۰ هزار دستگاه فرسوده است. تعداد اتوبوسهای درونشهری در حال تردد در سطح کشور ۲۲ هزار دستگاه است که از این تعداد ۱۸ هزار دستگاه و به عبارتی ۸۲ درصد فرسوده است.
۱۳ هزار دستگاه از ۲۳ هزار دستگاه اتوبوس برونشهری در حال تردد در کشور، فرسوده است که این تعداد ۵۷ درصد کل اتوبوسهای برونشهری را تشکیل میدهد. همچنین از ۴۰۰ هزار تاکسی در حال تردد در کشور ۱۹۰ هزار دستگاه فرسوده است که ۴۸ درصد این ناوگان را تشکیل میدهد. همچنین ۳۴ هزار خودرو دولتی در سطح کشور تردد میکند که ۳۲ درصد از این خودروها یعنی ۱۱ هزار خودرو دولتی، فرسوده است.
قیمت و سوخت چندبرابر استانداردهای جهانی
مصرف سوخت این خودروها نیز قابلتوجه است. یعنی نهتنها قیمت خودرو در ایران بهشدت گران است. بلکه میزان سوخت آنها نیز چندبرابر بیش از استانداردهای جهانی است.
خودروهای داخلی در هر ۱۰۰ کیلومتر ۱۰ تا ۱۲ لیتر بنزین مصرف میکنند. این عدد در دنیا ۴ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر است. هر خودروهای فرسوده نیز نسبت به یک خودروی عادی۱۴.۳ درصد مصرف بنزین بیشتری دارد.
خبرگزاری مهر نیز در گزارشی در خصوص نقش خودرو در آلودگی هوا نوشته است: ” وضعیت آلودهسازی هوا توسط خودروها چه سواری و چه دیزلی بهگونهای است که طبق آمار بیش از ۶۰ درصد ذرات معلق و ۸۲ درصد گازهای آلاینده توسط منابع متحرک تولید میشود؛ بهعنوان نمونه سالانه حدود ۷۰۱ هزار تن آلودگی در تهران منتشر میشود که فقط حدود ۵۷۸ هزار تن از آن مربوط به «منابع متحرک آلاینده» است. این در حالی است که در دنیا فقط ۲۳ درصد آلودگی هوا ناشی از تردد خودروهاست.
سهم خودرو در تولید گازهای آلاینده
سهم منابع آلاینده متحرک خودروهای سواری ۱۴ درصد، تاکسیها حدود ۲.۵ درصد، موتورسیکلتهای کاربراتوری بنزینی ۱۰ درصد، وانتها ۲ درصد، مینیبوسهای گازوئیلی ۴ درصد، اتوبوسهای شرکت واحد نزدیک به ۶ درصد، سرویسهای ادارات و اتوبوسهای سرویس ۷.۵ درصد و کامیونها هم نزدیک به ۱۶ درصد و جمعاً حدود ۶۰ درصد آلودگی هوای شهر تهران ناشی از ذرات معلق منتشر شده از خودروهاست. همچنین آلایندههای گازی همین خودروها هم ۸۲ درصد است که سهم خودروهای سواری نزدیک به ۳۸ درصد، تاکسیها ۹.۵ درصد، موتورسیکلت ۲۱ درصد، وانت نزدیک به ۱۰ درصد، مینیبوس ۰.۸ درصد، اتوبوس ۰.۵ درصد، اتوبوس سرویس ۰.۴ درصد و کامیونها ۳.۵ درصد برآورد میشود.
اما بهرغم تمام این آمار و تخصیص سهم اجباری برای نوسازی این خودروها بازهم خیابانهای شهر شاهد تردد حجم سنگینی از خودروهای فرسوده هستند.
به نظر میرسد که اصلیترین دلیل کند بودن سرعت خروج و اسقاط این خودروها را باید در گرانیها و وضعیت نامساعد اقتصادی جستوجو کرد. تفاوت قیمت خودروهای در حال تردد و خودروهای صفرکیلومتر امکان خرید برای بسیاری از دارندگان خودروهای فرسوده را غیرممکن کرده است. در این میان باتوجهبه نقش آنها در آلایندگی و مصرف سوخت و اثرات جانی ای که بر دانسته و ندانسته بر جامعه تحمیل میشود، به نظر میرسد این دولت و یا حاکمیت است که باید شرایط ویژهای برای خارجکردن این نوع خودروها در نظر قرار بدهد. قطعاً اگر تمهیدات پیشین اصولی و تأثیرگذار بود تا به امروز بخش عمدهای مشکل برطرف شده بود. اما وقتی هنوز این مشکل پابرجا و تنها راه چاره نیز همچنان تعطیلی است، بهتر نیز در برنامهها و راهکارها تجدیدنظر شود.





دیدگاه ها