پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

نگاهی به MV Agusta Rush Titanio مدل ۲۰۲۶؛ لوکس‌تر، خاص‌تر و پوشیده در تیتانیوم

ام‌وی آگوستا با معرفی نسخه محدود Rush Titanio برای سال ۲۰۲۶، تعریف تازه‌ای از تجمل در دنیای نیکدهای های‌پرفورمنس ارائه کرده است؛ موتورسیکلتی که به‌جای فیبرکربن، این‌بار تیتانیوم را به‌عنوان عنصر اصلی تمایز خود انتخاب کرده است.

یادتان است زمانی که فیبرکربن نشانه خاص بودن یک موتورسیکلت بود؟ دورانی که داشتن چند قطعه کربنی یعنی موتورسیکلت شما یک سر و گردن بالاتر از بقیه است؟ آن دوران بیش‌تر به دهه ۲۰۰۰ تعلق دارد. اکنون در دهه ۲۰۲۰، اگر بخواهید همان حس خرج کردن بی‌محابا برای چند گرم کاهش وزن و البته کمی فخر فروختن را تجربه کنید، باید سراغ تیتانیوم بروید. دقیقاً همان مسیری که MV Agusta با Rush Titanio در پیش گرفته است.

معرفی کلی؛ اوج خانواده Rush

مدل Rush از سال ۲۰۲۰ در بالاترین جایگاه سبد محصولات ام‌وی آگوستا قرار گرفته است. این موتورسیکلت پیشرانه چهارسیلندر خطی ۱۰۰۰ سی‌سی با قدرت ۲۰۸ اسب‌بخار و شاسی خود را از Brutale 1000 RR به ارث برده، اما با طراحی خاص‌تر و برچسب قیمتی حدود ۲۰ هزار دلار بالاتر، به سطحی متفاوت از انحصار رسیده است.

طراحی منحصربه‌فرد آن با چراغ جلو گرد و بزرگ و رینگ‌هایی الهام‌گرفته از Dragster 800، به‌ویژه ترکیب پره‌های سیمی در جلو و دیسک آیرودینامیکی در عقب، باعث می‌شود هیچ‌کس Rush را با محصول دیگری در خانواده MV اشتباه نگیرد. و این موضوع برای موتورسیکلتی که قیمت آن از مرز ۵۰ هزار دلار عبور می‌کند، چندان هم بی‌اهمیت نیست.

نسخه Titanio، که تنها در ۳۰۰ دستگاه تولید خواهد شد، به‌احتمال زیاد حتا گران‌تر از نسخه‌های قبلی Rush خواهد بود. ام‌وی آگوستا هنوز قیمت رسمی را اعلام نکرده است و انتظار می‌رود نزدیک به زمان تحویل در سال ۲۰۲۶ این موضوع روشن شود. با توجه به این‌که تیتانیوم به‌عنوان ماده خام تقریباً ده برابر گران‌تر از آلومینیوم است، این افزایش قیمت چندان دور از ذهن نیست. البته تیتانیوم نسبت استحکام به وزن بهتری دارد و همین ویژگی آن را برای پروژه‌ای مانند Titanio جذاب می‌کند؛ به‌ویژه وقتی بدانیم در پیشرانه ۱۰۰۰ سی‌سی این موتور، هر ۱۶ سوپاپ و همچنین شاتون‌ها از تیتانیوم ساخته شده‌اند.

طراحی و متریال؛ نمایش قدرت تیتانیوم

استفاده از تیتانیوم در Rush Titanio از سیستم اگزوز Arrow آغاز می‌شود. صداخفه‌کن این اگزوز با روکش تیتانیومی پوشانده شده و اکنون به کمک پایه‌ای از جنس تیتانیوم در زیر زین نصب شده است؛ پایه‌ای که نسبت به نسخه آلومینیومی قبلی باریک‌تر و ظریف‌تر است.

روی باک سوخت نیز قطعات ماشین‌کاری‌شده تیتانیومی دیده می‌شود که لوگویی الهام‌گرفته از اتم را حمل می‌کنند؛ نمادی اختصاصی برای این نسخه. براکت‌های نگهدارنده صفحه‌نمایش TFT و چراغ جلو شاخص Rush نیز از تیتانیوم ساخته شده‌اند. حتا در بخش‌های پنهان‌تر، پیچ‌ها و بولت‌ها نیز در صورت امکان با نمونه‌های تیتانیومی جایگزین شده‌اند.

در کنار تیتانیوم، استفاده از متریال‌های لوکس دیگر نیز ادامه دارد. زین از جنس آلکانتارا بوده و نام و گرافیک Titanio روی آن حک شده است. پنل‌های فیبرکربنی، از جمله دیسک متمایز چرخ عقب، با بافت نمایان جدیدی ارائه شده‌اند تا جلوه‌ای خاص‌تر از همیشه داشته باشند. حتا کاورهای پیشرانه نیز از فیبرکربن ساخته شده‌اند.

ترکیب رنگ بدنه به نقره‌ای و آبی محدود شده است و انتخاب دیگری وجود ندارد. این ترکیب با قطعات آبی آنودایزشده روی آلومینیوم نقره‌ای در بخش عقب شاسی و سایر قسمت‌ها هماهنگ شده تا هویت بصری خاصی برای Titanio شکل بگیرد.

مشخصات فنی و تجهیزات

از نظر فنی، Rush Titanio تغییرات بنیادی نسبت به نسخه قبلی ندارد. همان پیشرانه چهارسیلندر خطی ۱۰۰۰ سی‌سی با قدرت ۲۰۸ اسب‌بخار در قلب این موتور قرار دارد. سیستم تعلیق نیمه‌فعال Öhlins، دمپر فرمان هماهنگ و ترمزهای Brembo Stylema نیز همچنان وظیفه مدیریت این قدرت را بر عهده دارند.

در جزییات نسخه محدود نیز ام‌وی آگوستا از فرمول امتحان‌شده استفاده کرده است. پلاک شماره‌گذاری‌شده کنار محل سوییچ قرار دارد و برخلاف برخی رقبا، خبری از سیستم استارت بدون کلید نیست؛ همچنان یک کلید واقعی در اختیار مالک قرار می‌گیرد.

در نهایت، Rush Titanio بیش از آن‌که یک جهش فنی باشد، نمایشی از مهندسی لوکس و استفاده افراطی از متریال‌های خاص است. برای آن دسته از مالکان که جرئت بیرون آوردن این موتورسیکلت از گاراژهای مجهز به سیستم تهویه مطبوع را دارند، Titanio می‌تواند تجربه‌ای متفاوت و هیجان‌انگیز رقم بزند؛ البته به شرطی که پرداخت هزینه آن برای‌شان مسئله‌ای نباشد.