پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

رنو نیاگارا ۲۰۲۷ با سیستم چهارچرخ محرک و هوش مصنوعی

رنو نیاگارا ۲۰۲۷ اشتراکات زیادی با بورئال دارد و بیش از آنکه یک پیکاپ کاری باشد، یک خودرو آفرودی سبک برای تفریحات آخر هفته محسوب می‌شود.

رنو نیاگارا سرانجام به‌صورت رسمی و جهانی معرفی شد؛ پیکاپی جدید که برای رویارویی با رقبای قدرتمند این سگمنت آماده شده است. این خودرو که در آمریکای جنوبی و برای بازارهای این منطقه توسعه یافته، یکی از محصولات مربوط به استراتژی جدید رنو برای گسترش فعالیت‌های خارج از اروپا به شمار می‌رود. نسخه هیبریدی نیگارا نیز تأیید شده و قرار است در سال ۲۰۲۷ عرضه شود.

رنو نیاگارا

نیاگارا در کارخانه سانتا ایزابل در آرژانتین تولید می‌شود و از ماه نوامبر در برزیل به فروش خواهد رسید. این خودرو بسته به تیپ و مشخصات، رقبایی همچون فیات تورو و رم Rampage را هدف گرفته و در کنار آن‌ها با مدل‌هایی مانند فورد ماوریک، شورولت مونتانا و حتی فولکس‌واگن تاروک نیز رقابت خواهد کرد.

همان‌طور که کانسپت نیاگارا از همان نخستین نمایش خود نشان داده بود، این پیکاپ را باید خواهر بورئال دانست. مهم‌ترین وجه اشتراک این دو خودرو، استفاده از پلتفرم ماژولار گروه رنو (RGMP) است؛ پلتفرمی که از ابتدا برای فناوری‌های برقی و هیبریدی طراحی شده است.

طراحی نیاگارا نیز ارتباط نزدیکی با بورئال دارد؛ همان اتفاقی که در سال ۲۰۱۵ میان اوروچ و داستر شاهد آن بودیم.

در بخش جلو، نیاگارا تقریباً هیچ تلاشی برای پنهان کردن DNA خود نمی‌کند. چراغ‌های ادغام شده با جلوپنجره، همان زبان طراحی بورئال را دنبال می‌کنند و از نوع LED هستند. کاپوت و سپر جلو نیز از همین الگو پیروی می‌کنند. در نسخه Outsider چهارچرخ محرک، قسمت پایینی سپر، ظاهر برجسته‌تر و آفرودی‌تری دارد.

نوشته RENAULT روی جلوپنجره هم با مجموعه‌ای از نقاط کوچک کرومی شکل گرفته که در نگاه اول ممکن است نورانی به نظر برسند، اما در واقع چنین قابلیتی ندارند.

تا ستون B تقریباً با همان بورئال روبه‌رو هستیم؛ از تزئینات اطراف گلگیر گرفته تا درهای جلو و آینه‌های جانبی. اما از این قسمت به بعد، طراحی تغییر می‌کند و ابعاد خودرو نیز به‌طور محسوسی تحت تأثیر فرم پیکاپ قرار می‌گیرد.

در قسمت عقب، چراغ‌های LED نیز از بورئال به عاریت گرفته شده‌اند و یک قطعه مشکی‌رنگ دو چراغ را به یکدیگر متصل می‌کند. نوشته NIAGARA روی درِ قسمت بار هم تکمیل کننده این بخش به شمار می‌آید.

بسته به تیپ، رینگ‌های ۱۷ یا ۱۸ اینچی برای نیگارا در نظر گرفته شده است. نیاگارا در نسخه Outsider ۴×۴ دارای طول ۴.۹۴ متر، فاصله محوری ۲.۹۶ متر، عرض ۱.۸۳ متر و ارتفاع ۱.۷۲ متر است.

کابین نیاگارا

رنو تقریباً تمام کابین بورئال را به نیاگارا منتقل کرده است. یکی از نکات برجسته، فضای مناسب کابین برای یک پیکاپ در این کلاس است. مهندسان همچنین به راحتی سرنشینان عقب توجه ویژه‌ای داشته‌اند و زاویه پشتی صندلی عقب را حدود ۲۵ درجه تنظیم کرده‌اند.

این تغییر باعث می‌شود سرنشینان عقب در وضعیتی راحت‌تر قرار بگیرند و مانند برخی رقبا مجبور نباشند تقریباً به‌صورت عمودی بنشینند؛ موضوعی که در خودروهایی مانند تورو و رمپیج بیشتر به چشم می‌خورد.

این توجه به جزئیات به همین‌جا ختم نمی‌شود. برای سرنشینان عقب دریچه‌های اختصاصی تهویه، درگاه‌های USB-C و فضایی ۳۶ لیتری پشت پشتی صندلی در نظر گرفته شده که می‌توان از آن برای قرار دادن کوله‌پشتی یا کیف استفاده کرد.

فهرست تجهیزات کمک رانندگی نیاگارا شامل کروز کنترل تطبیقی با قابلیت Stop&Go، هشدار برخورد از جلو، ترمز اضطراری خودکار، دستیار حفظ خودرو بین خطوط، هشدار نقاط کور، تشخیص علائم محدودیت سرعت، دوربین ۳۶۰ درجه، سیستم پارک خودکار و ترمز اضطراری هنگام حرکت دنده‌ عقب می‌شود.

نکته مهم آنکه نیاگارا برخلاف بورئال به سیستم صوتی Harman Kardon یا سقف پانوراما مجهز نخواهد شد.

مشخصات فنی

تمام نسخه‌های نیاگارا از موتور ۱.۳ لیتری توربوشارژ استفاده می‌کنند. این پیشرانه با بنزین ۱۵۶ اسب‌بخار و با اتانول ۱۶۰ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند و گشتاور آن در هر دو حالت ۲۷۰ نیوتن متر است.

نسخه پایه به گیربکس شش‌ سرعته دستی و سیستم انتقال قدرت به چرخ‌های جلو مجهز خواهد بود.
دو نسخه دیگر از گیربکس شش‌سرعته دوکلاچه تر استفاده می‌کنند و همچنان دیفرانسیل جلو هستند. اما نسخه پرچم‌دار Outsider از سیستم چهارچرخ محرک بهره می‌برد.

فضای بار نیاگارا ۹۳۸ لیتر ظرفیت دارد و حداکثر ظرفیت حمل بار آن ۶۵۴ کیلوگرم اعلام شده است. رنو همچنین روی ظرفیت یدک‌کشی ۷۱۰ کیلوگرمی تأکید دارد؛ بنابراین امکان نصب یدک‌کش و حمل تجهیزات یا بارهای بزرگ‌تر نیز وجود خواهد داشت.