ورود صنایع دفاعی در صنعت خودرو نباید سبب تضعیف قطعه سازان شود

به اعتقاد دبیر انجمن صنایع همگن قطعهسازان، صنایع دفاعی باید در تولید قطعاتی که تکنولوژی ساخت آنها پیچیده است، ورود کنند.
آرش محبینژاد در گفت وگو با ایسنا، در رابطه با ورود صنایع دفاعی برای کمک به صنعت قطعهسازی در جهت تامین قطعات های تک (دارای تکنولوژی بالا) که تاکنون امکان تولید در داخل وجود نداشته است، اظهار کرد: صنایع دفاعی باید در جاهایی که بخش خصوصی توانایی لازم در حوزه تامین مواد اولیه و تکنولوژی را ندارند، ورود کند؛ در غیر این صورت موازی کاری رخ خواهد داد.
دبیر انجمن قطعهسازان تصریح کرد: در حال حاضر با توجه به اینکه انجمنهای قطعهسازی چندان از فعالیتها مطلع نیستند و از انجمنها و قطعهسازان کمتر مشارکت گرفته میشود، به نظر میرسد همکاری با صنایع دفاع به صورت یک استراتژی مدون و مناسب تعریف شده، پیش نمیرود. بعضا مشاهده شده که قرارداد تولید قطعاتی که توان ساخت داخلی آنها توسط قطعهسازان وجود دارد، با صنایع دفاع بسته شده است. البته وزیر دفاع اعلام کرده که این صنایع نیتی برای ورود به حوزههایی که بخش خصوصی در آن توانایی داشته، ندارند.
وی افزود: در حال حاضر با توجه به اینکه خودروسازان نمیتوانند بدهیهای خود به قطعهسازان را پرداخت کنند، ما نیز به آنها اعلام کردیم در شرایطی که در مسائل مالی و اقتصادی دچار مشکل شدهاند، صرفا به سبب اینکه مدتی تعدادی قطعه دریافت کرده و کار خود را پیش ببرند، منبع جدید برای تامین قطعات مورد نیاز تعریف نکنند تا قطعهسازان با کسری نقدینگی مواجه نشده و به ورطه ورشکستگی نیفتند.
صنایع دفاعی در جاهایی که بخش خصوصی توانمند وجود ندارد، ورود کنند
محبینژاد با تاکید بر اینکه در همکاری صنایع دفاع با صنعت خودرو دو ملاحظه اساسی وجود دارد، گفت: بهتر است که صنایع دفاعی، نظامی و دولت به جاهایی که بخش خصوصی از توانمندی لازم برخوردار است، ورود نکنند تا موازی کاری و رقابت با بخش خصوصی ایجاد نشود؛ چراکه نظر مقامات عالی نظام نیز همین است. علاوه بر این در قسمتهایی هم که بخش خصوصی توانمند وجود ندارد، بهتر است که صنایع دفاعی ورود کرده و با ایجاد فناوری و تکنولوژی در تولید موارد خاص که از عهده بخش خصوصی خارج بوده یا مجوز آن را ندارد، به صنعت قطعه کمک کنند. ضمن اینکه باید دانش فنی تولید و فناوری ساخت قطعه به بخش خصوصی منتقل شود. در واقع بهتر است که دانش فنی تکنولوژی را صنایع دفاع ایجاد کنند و مباحث تولید انبوه به تولیدکننده بخش خصوصی سپرده شود.
وی یادآور شد: به طور مثال در ایربگها، چاشنی انفجاری وجود دارد که نیاز به مواد منفجره داشته و در بسیاری از کشورهای دنیا نیز اجازه تولید مواد منفجره به بخش خصوصی داده نمیشود و در انحصار سازمانهای نظامی است. همین طور تولید یک سری مواد خاص در سنسورها، آلیاژها و امثال آن در توان شرکتهای خصوصی نیست؛ در حالی که امکان تولید آنها در صنایع دفاع وجود دارد و نیاز به سرمایهگذاری چندانی هم نیست و ما نیز به شدت از ورود صنایع دفاعی در این بخش ها استقبال میکنیم.
دبیر انجمن قطعهسازان در پایان با بیان اینکه صنایع دفاع نباید با بخش خصوصی رقابت کنند، گفت: شاید خودروسازان به دلیل ناتوانی در ایفای تعهد خود نسبت به قطعهسازان، گمان میکنند با کمک گرفتن از صنایع دفاعی میتوانند مشکل خود را حل کنند.





به نظرم سپاه نباید در این مورد ورود کند چرا که باعث سو استفاده برخی و الخصوص تدبیرگران می شود تا سکه این توانایی را به نام خود ضرب کنند.
یعنی کلا نمیخواین رقیب را تحمل کنید حتی داخلی
یعنی اینقدر ضعیف هستید
فقط با انحصار صد درصد میتونید به یات ادامه بدید
اتفاقا دقیقا بر خلاف نظر نویسنده این مطلب، ورود صنایع دفاع به تمام حیطه های، شامل قطعات به اصطلاح های تک و قطعات ساده، موجب شفاف سازی فرایندهای قبلی انجام شده می شود. البته باید دانست که اصولا اطلاق “های تک” به قطعات خودروهایی با تکنولوژی ۴۰ ساله، از نوع مطالب طنز است. این موضوع بیشتر از آن جهت منطقی بنظر می رسد که بعضی قطعات بواسطه دشواری در تولید، صرفه اقتصادی کم یا دانش بسیار پایین قطعه سازان مورد پسند ایشان نیستند. براین اساس نباید انتظار داشت که صنایع دفاع بخواهد صرفا قطعات دشوارتر یا کم صرفه تر را به عهده گرفته، قطعات ساده و پرمنفعت همچنان مانند گذشته سهم بلامنازع قطعه سازان قدیمی باشد. از سویی به این صورت، مشخص نمی شود که قطعاتی که پیشتر در انحصار برخی قطعه سازان بوده است آیا با قیمت مناسبی تولید می شده یا اینکه قیمت آنها بسیار فراتر از معیارهای منطقی بوده است.