پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

ایستگاه‌های مترو یا مسیر کوهنوردی؟ پرسشی ساده از شهردار تهران و رییس مترو

هر روز با ورود به متروی تهران، در بسیاری از ایستگاه‌ها با تصویری تکراری و خسته‌کننده روبه‌رو می‌شویم: پله‌های برقی خاموش، نوارهای زرد هشدار و جمعیتی که با عصبانیت و خستگی از پله‌های بلند بالا می‌روند. مترویی که قرار بود نماد حمل‌ونقل مدرن باشد، حالا برای بخش قابل توجهی از شهروندان به مسیر کوهنوردی اجباری تبدیل شده است.

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، پله‌های برقی مترو تهران این روزها به یکی از دغدغه‌های شهروندان بدل شده است. روزی نیست که در ایستگاهی پله برقی خراب دیده نشود؛ مسئله‌ای که با توجه به تعداد زیاد پله‌ها، فشار زیادی به مردم، به‌خصوص افراد مسن و بیماران، وارد می‌کند. وقتی درباره خرابی‌های مزمن پله‌های برقی هم پرسش می‌شود، پاسخ‌ها تکراری و شرم‌آور است:
«قطعه نداریم.»
«قطعه مکانیکی همین است و خراب می‌شود.»
«بروید پیش رییس ایستگاه!»

این سه پاسخ، مثلث بی‌تدبیری است که امنیت و راحتی مردم را گروگان گرفته است و هیچ‌کس مسئول نیست. مردم را حواله می‌دهند به رییس ایستگاه؛ گویی حل مشکل مترو وظیفه شهروندان است، نه مدیران.

نگهداری پیشگیرانه در همه سیستم‌های حمل‌ونقل مدرن دنیا یک اصل بدیهی است، اما در تهران سیاست غالب این است: «خراب شود، بعداً اگر شد تعمیر می‌کنیم». نتیجه؟ تأخیر، فشار جسمی، افزایش احتمال حادثه و کاهش تمایل مردم به استفاده از مترو؛ همه این‌ها هزینه‌ای است که شهروندان می‌پردازند، نه شهرداری.

شهروندان انتظار معجزه ندارند؛ فقط می‌خواهند وقتی بلیت می‌خرند، مجبور به کوهنوردی اجباری از ایستگاه‌های عمیق نشوند. اگر شهرداری و مدیران مترو واقعاً به شعار «شهر انسان‌محور» باور دارند، چند روزی مثل مردم عادی از پله‌های برقی بالا و پایین بروند. شاید آن وقت، خرابی مزمن دیگر عددی در گزارش مدیریتی نباشد، بلکه بحرانی واقعی تلقی شود.

مترو ستون فقرات حمل‌ونقل تهران است؛ ستونی که با پله‌های برقی خاموش، بهانه‌های تکراری و بی‌تدبیری مدیران، فریاد می‌زند: مردم گرفتارند و زمان پاسخ‌گویی رسیده است.