میلیاردرهای فقیر در بازار خودرو

خودروهای اقتصادی؟ امروز دیگر هیچ معنایی ندارند. کوییک، ساینا، تیبا، و حتا محصولات ایرانخودرو مثل پژو ۲۰۶، رانا و دنا پلاس تیپ ۱، همگی از مرز یک میلیارد تومان عبور کردهاند. یعنی برای خرید یک خودروی اقتصادی باید میلیاردر باشید، یا دستکم حسرت میلیاردر شدن را تجربه کنید. بازار خودرو در ایران دیگر محل تعامل تولید و مصرف نیست؛ صحنهای است برای نمایش قدرت دلالان و ناکارآمدی سیاستگذاران.
طنز تلخ ماجرا این است که خودروهایی که قرار بود زندگی مردم را آسان کنند، حالا به مصنوعات لوکس تبدیل شدهاند. کوییک میلیاردی، تیبا میلیاردی، پژو ۲۰۶ میلیاردی؛ و مردم فقیر، تنها تماشاگرانی هستند که از روی دوربین گوشی قیمتها را ثبت میکنند و آه میکشند. هر روز که از خانه بیرون میزنند، با تلخی میبینند که سیاست اقتصادی، دست آنها را از یک نیاز روزمره کوتاه کرده و آنها را مجبور به رؤیای غیرقابل دسترس کرده است.
ایرانخودرو هم بیکار ننشسته؛ دنا پلاس تیپ ۱ و رانا میلیاردی شدهاند و نشان دادهاند که حتا خودروهای ملی هم نمیتوانند از تورم و سیاستهای قیمتگذاری دستوری جان سالم بهدر ببرند. سیاستگذاران هر روز با اعتماد عمومی بازی میکنند و هر افزایش قیمت، نشانهای دیگر از بیمسئولیتی آنهاست. نتیجه؟ مردم فقیر، خودروهای میلیاردی در خیابانها، و دلالانی که با هر افزایش قیمت جشن میگیرند.
وقتی خودروهای اقتصادی میلیاردی میشوند، معنای واقعی «اقتصاد دستوری» روشن میشود: مردم فقیر، قیمتها میلیاردر؛ خودروها میلیاردی، رفاه صفر. کوییک و ساینا دیگر وسیله نقلیه نیستند، بلکه نماد شکست سیاستهای اقتصادی، سوءمدیریت و رانتهای پشت پردهاند. رانندههای معمولی برای خرید یک خودروی اقتصادی باید قرض کنند، وام بگیرند یا دست به دامن روابط و پارتیبازی شوند، و در این بین، سیاستگذار فقط نظاره میکند و شاید لبخند بزند.
بازار خودرو امروز آینه تمامنمای فاصله وعدهها و واقعیت است؛ جایی که میلیاردرهای فقیر برای خرید خودروهای میلیاردی، خواب و امید خود را میفروشند و سیاست اقتصادی کشور، با تمام تیزبینیاش، نمیتواند حتا یک پراید یا کوییک را به یک کالای واقعی و دسترسپذیر تبدیل کند.
در این بازار، تنها چیز رایگان، طنز تلخ و کنایهای است که هر روز روی زندگی مردم نوشته میشود: میلیاردها برای خودرو، فقری واقعی برای مردم.
دیدگاه ها