میل و توان ایمن‌ سازی خودروها در کشور وجود ندارد

آمار سوانح جاده‌ای روزبه‌روز در کشور ما اسفناک‌تر می‌شود و این در حالی است که همچنان خودروسازان نمی‌توانند ایمنی لازم را ایجاد کنند و در مواقعی به نظر می‌رسد که نه‌تنها خواست ایجاد ایمنی در خودروها وجود ندارد، بلکه توانش هم نیست.

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، سردار سید تیمور حسینی، رئیس پلیس راهور فراجا اخیراً گفته است که «ما فریاد می‌زنیم که خودروها باید ایمن باشند؛ زیرا نقش بسیار مهمی در جلوگیری از تصادفات و حتی حفظ جان افراد پس از تصادفات دارد، اما اتفاقی رخ نمی‌دهد.»

وی با انتقاد از آمار اسفناک سوانح جاده‌ای می‌گوید: «ما در حوزه ترافیک با مسائل سهل و ممتنع مواجهیم. سهل است زیرا می‌دانیم در حوزه جاده‌ها، خودروها، عامل انسانی و شرایط محیطی باید چه اتفاقاتی بیافتد که ترافیک خوبی داشته باشیم. اما ممتنع هم است؛ زیرا به نظر می‌رسد هیچ اراده‌ای برای انجام آن وجود ندارد.»

این گفته‌های رئیس پلیس راهور نشان از آن دارد که خودروسازان برای تامین ایمنی خودروها در سال‌های اخیر گام‌های جدی برنداشته‌اند؛ چرا که اگر این گونه بود، آمار سوانح و مرگ و میر باید روندی نزولی را در پیش می‌گرفت، آن هم در شرایطی که در کشورهای پیشرفته جهان، همواره شاهد آنیم که آمار آسیب به سرنشینان با توجه به استانداردهای جدید ایمنی رو به کاهش است.

اما در کشور ما که صنعت خودرو در سال‌های اخیر به واسطه انحصار موجود، پیشرفت و توسعه را چندان مورد توجه قرار نداده و تنها به مقوله تولید حداکثری و فروش پرداخته، نمی‌توان هم انتظار داشت که با استانداردهای روز دنیا پیشرفت کنیم.

با این وجود، پرسشی که مطرح می‌شود، این است که آیا میلی برای توسعه ایمنی در خودروها در کشور وجود ندارد و یا این که اصلاً توان چنین پیشرفتی در خودروسازان داخلی نیست و برای رسیدن به این امکانات باید از توان خارجی استفاده کرد؟

نگاه به صنعت خودروسازی در سال‌های اخیر نشان از آن دارد که خودروسازان داخلی با وجود مواردی از قبیل انحصار، همیشه بازار فروش خوبی داشته‌اند و با دریافت تمام پول به صورت پیش پرداخت، خودروهای خود را پیش فروش کرده‌اند و با استفاده از این سرمایه‌ها تولید می‌کنند.

این مساله پیامدهای خاصی دارد. یک این که خودروسازان داخلی به دلیل نداشتن سرمایه در گردش و نبود رقابت، نه میلی برای توسعه دارند و نه این که سرمایه چنین امری را در اختیار دارند. دوم آن که اگر فروش بدون توسعه ممکن باشد دیگر تولیدکننده به دنبال پیشرفت و نوآوری نمی‌رود و خیالش راحت خواهد بود که در هر شرایطی می‌تواند تولیدات خود را به فروش برساند.

مثال آن هم همان پلتفرم‌هایی‌اند که سال‌ها در خودروسازی‌های داخلی با تغییر سپر و چراغ به مردم فروخته می‌شوند و مردم هم از آنجایی که به هیچ کالای رقابتی خاصی دسترسی ندارند، به ناچار محصولات خودروسازی‌های داخلی را می‌خرند.

تا اینجای کار می‌توان دریافت که میل چندانی برای پیشرفت، چه در بحث ایمنی و چه در موارد دیگر توسط خودروسازان وجود ندارد.

اما موضوع دیگر توان داخلی است. چندی پیش شاهد آن بودیم که یک موتور تویوتای مربوط به ۲۰ سال پیش توسط یک نهاد دولتی و با بودجه‌های کلان و بیش از ۴ سال زمان بار دیگر تولید شد که نشان از افول توان مهندسی در سطوح کارآمد در کشور دارد. مهندسی در سطوح کارآمد به معنای آن است که محصولات طراحی و تولید شده، امکان تولید انبوه و حضور گسترده در بازارها را داشته باشند.

بدون شک در سال‌های اخیر کسانی بوده‌اند که توان طراحی و ابداع در زمینه‌های مختلف حوزه خودرو را داشته‌اند، اما این توان هیچ گاه به سطوح تولید نرسیده است و همچنان شاهد آنیم که خودروهای ما روی پلتفرم‌های از مد افتاده خارجی ساخته می‌شوند.

بر این اساس می‌توان دریافت که توان توسعه و پیشرفت چندانی نیز در این صنعت وجود ندارد و به واسطه تحریم‌ها و فرار مغزها، صنعت خودروسازی در تکنولوژی‌های تارخ گذشته گیر کرده و امکان به روز شدن را ندارد.

در نتیجه شاهد آنیم که سوانح رانندگی در کشور ما نه تنها کنترل نمی‌شوند، بلکه آسیب به سرنشینان نیز با کاهش چشمگیری همراه نمی‌شود و این مسئله حاصل ترکیبی از نبود میل برای توسعه و همچنین عدم توانایی در حوزه پیشرفت و نوآوری در خصوص ایمنی و استاندرادسازی خودروها است.

تازه ترین اخبار و ویدیوهای خودرویی را در کانال تلگرام و اینستاگرام اسب بخار دنبال کنید.