پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

چرا مردم واردات خودرو را دوست دارند؟

بازاری که تا پنج سال پیش چشم انتظار ورود و حتا تولید محصولات جدید از برندهای معتبر بود، پیرو برخی تصمیم ها و سیاست ها، فعلاً به تب واردات دست دوم راضی شده است. مردم از یک سو، چرایی وضعیت امروز را می فهمند و از سوی دیگر، واردات خودرو را دوست دارند.

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، طی سال های اخیر، حوادث و اتفاقات سیاسی داخلی و خارجی همراه با تصمیات اشتباه و پی درپی کار را به جایی رسانده است که برخی به طعنه تهران را نمایشگاه خودروی پکن می دانند، برخی معتقد هستند ایران به آزمایشگاه خودروسازان چینی برای آزمون و خطا بدل شده است، بعضی دیگر نیز معتقد هستند هر خودرویی که در چین تقاضا ندارد و فروش نمی رود راهی ایران می شود.

این تحلیل ها و نظرها از یک سو می تواند درست باشد، در جریان نهضت همگانی بی اثر کردن تحریم ها، خواسته و ناخواسته، دانسته و ندانسته هر خودرویی با هر کیفیتی و از هر شرکتی پا به سرزمین ایران گذاشت. این در حالی بود که پیش از ورود این نوع خودروها به ایران هم‌پیمانان چینی با اعلام تحریم ها، زودتر از دیگران کشور را ترک کردند. آن ها  شراکت با شرکت های مطرح اروپایی و آمریکایی و فروش محصولات‌شان در آن بازارها و استمرار ارتباط با اقتصاد جهان را به ماندن در بازار نهایت ۳ میلیونی کشور ترجیح دادند.

در این شرایط، بازاری که قرار بود با محصولات تولید و وارداتی آلمانی، فرانسوی، ژاپنی، اسپانیایی و کره ای سرشار از تنوع، رقابت و انتخاب شود، به یک بن بست عجیب و غریب رسید، بن بستی که برای باز کردن راه و روزنه ای کوچک هزینه های بسیار زیادی تحمیل کرد، اما در هر صورت با ضرب و زور خودروسازی کشور توانست نصفه و نیمه نفس بکشد، نفسی که چاق نبود و نمی توانست به درستی اکسیژن رسانی کند، با این حال، به طور مصنوعی زنده ماند.

البته این مسئله همواره برخلاف باور بسیاری از سیاست‌مداران بوده است، اما واقعیت چیز دیگری است. این موضوع با جدی و از سرگرفته شدن واردات خودرو و همچنین پیش ثبت نام ۱۲۰ هزار نفری خود را نشان داد. در واقع، بسیاری از مردم به رغم این که می دانند خودروهای دست دوم ممکن است ریسک های خاص خود را به همراه داشته باشد، باز هم به شدت از آن استقبال می کنند. این استقبال پیام های خاص خود را دارد، هر چند در حال حاضر خودروسازان داخلی، به خصوص بخش خصوصی یا به روایت وزارت صمت مونتاژکاران، بدِ ماجرا شده اند، اما نباید فراموش کرد که این خودروسازان با طناب دولت به چاه رفته اند، در زمان تحریم برای افزایش تولید به شدت تشویق می شدند. در هر حال، این روزها شرایط مناسبی را تجربه نمی کنند و با انتقادها و اعتراض های شدید مصرف کنندگان مواجه هستند. البته اگر ظاهر این اعتراض ها متوجه خودروسازان باشد، اما در باطن حاوی همان پیام خاص است؛ انتقاد با واسطه به حکمرانی اقتصادی برای شرایطی که پدید آورده است.

به بیان ساده تر، خودروسازان بخش خصوصی، حتا اگر تمام انتقادها و اتهام ها را به آنان وارد بدانیم، دست پروده تفکرات اقتصادی کشور هستند، این سیاست های کلان بوده که آن ها را به این وضع درآورده است. بنابراین شاید بسیاری از مردم به رغم این که می دانند خودروهای دست دوم با ریسک همراه هستند و واقعاً در شأن و منزلت‌شان نیست و حتا شاید خودروهای دست دوم را باید با قیمتی بیش تر از خودروی صفر در آن سوی آب ها خریداری کنند، اما باز هم ترجیح می دهند که سرمایه خود را برای خرید خودروهای دست دوم صرف کنند.

به بیان ساده تر، «نه» محکمی که امروز در گوش بازار محصولات تولید داخل پیچیده است، فریادی بلند بر سر مسئولان و متولیان صنعت خودروسازی کشور به شمار می آید. شاید عده ای به سودای سود، حفظ ارزش دارایی، عدم اعتماد به بازارهای مالی رسمی و استفاده از یارانه کور پا به بازار خودرو گذاشته باشند. با این حال، مردم معنی از مرگ گرفته شدن و به تب راضی شدن را می دانند.