معکوس شاهکار آنتونلی در خانه؛ نوزده رده صعود تا قهرمانی در مونزا!

کیمی آنتونلی با یک بازگشت دیوانهوار از رده نوزدهم به مقام قهرمانی گرندپری ایتالیا رسید و تاریخ سازی کرد. این ستاره نوزده ساله در پیست مونزا با شکست هم تیمی خود جورج راسل طلسم شصت ساله ایتالیاییها را شکست.
گرندپری ایتالیا در میان فریاد هزاران هوادار پرشور تیفوسی در پیست تاریخی مونزا آغاز شد. همه نگاهها به پیر گسلی دوخته شده بود که با یک شگفتی بزرگ در خط نخست قرار داشت. با خاموش شدن چراغهای قرمز گسلی شروع خوبی داشت و تلاش کرد پیشتازی خود را حفظ کند.
در پشت سر او رقابت شدیدی میان رانندگان فراری شکل گرفت. لوئیس همیلتون از سمت داخل به چارلز لکلرک حمله کرد اما لکلرک با بستن فضا همیلتون را به خارج از پیست فرستاد و قهرمان هفت دوره جهان با افت شدید تا رده نهم سقوط کرد. هیجان مسابقه در پایان دور دوم با یک شوک بزرگ همراه شد.
لکلرک در خروجی پیچ مشهور پارابولیکا کنترل عقب خودرو را از دست داد و با شدتی باورنکردنی به دیوارههای پیست کوبیده شد. خوشبختانه لکلرک بدون هیچ آسیبی از کابین خارج شد اما آسیب شدید به دیوارهها موجب توقف کامل مسابقه با پرچم قرمز شد.
آغاز دوئل استراتژیک در پیتلین

توقف طولانی برای تعمیر حفاظها فرصتی طلایی به تیمها داد تا نقشههای خود را بازنویسی کنند. تمام خودروها اجازه یافتند تا لاستیکهای خود را به صورت رایگان تعویض کنند. در این میان بیشتر مدعیان از جمله جورج راسل ترکیب سخت را انتخاب کردند اما مکس ورستپن و کیمی آنتونلی تصمیمی متفاوت گرفتند و با لاستیکهای مدیوم وارد مسیر شدند.
آنتونلی که به دلیل جریمه تعویض موتور از رده نوزدهم مسابقه را آغاز کرده بود با شروع مجدد رقابت طوفانی به پا کرد. او با سبقتهای پیاپی از رانندگانی چون لیندبلاد و نوریس خود را به جمع بالانشینان رساند.
در همین حال فرانکو کولاپینتو که تا رده سوم پیش آمده بود با خروج از مسیر در پیچ لسمو به ردههای انتهایی سقوط کرد و راه را برای صعود سریع آنتونلی هموارتر ساخت. سرعت ماشین مرسدس در دستان آنتونلی چنان بالا بود که او در کمترین زمان ممکن خود را به ردههای مدعی رساند.
جنگ بر سر انرژی و باتری

یکی از جذابترین بخشهای فنی این مسابقه نبرد سنگین بر سر مدیریت باتری بود که رانندگی یو – یو نامیده میشود. در این پیست سریع هر رانندهای که شارژ باتری خود را روی خطوط مستقیم تخلیه میکرد میتوانست سبقت بگیرد اما در دور بعد آسیبپذیر میشد. راسل و ورستپن مدام جایگاه نخست را میان خود دست به دست میکردند تا اینکه آنتونلی به این جمع دو نفره رسید.
او ابتدا با یک مانور تماشایی ورستپن را پشت سر گذاشت و سپس در پیچ اول دور هجدهم از راسل سبقت گرفت. با خروج لنس استرول از مسابقه به دلیل نقص فنی سیستم هیدرولیک خودروی ایمنی مجازی فعال شد. آنتونلی و مکس بلافاصله به پیت لین آمدند و تایرهای نو دریافت کردند در حالی که راسل ترجیح داد در پیست بماند و با تایرهای کارکرده خود تا خط پایان مقاومت کند.
تنش در رادیو و عبور از لبه پرتگاه

با بازگشت مسابقه به حالت عادی آنتونلی با تایرهای تازهتر شروع به شکار پیشتازان کرد. او به ترتیب همیلتون و پیاستری را پشت سر گذاشت و با سرعت به سمت همتیمی خود تاخت. فاصله نه ثانیهای میان دو ماشین مرسدس دور به دور کمتر میشد. در رادیوی مرسدس مهندسان به راسل هشدار دادند که آنتونلی در دورهای پایانی به او خواهد رسید.
راسل نیز با ناراحتی اعلام کرد که با نهایت توان رانندگی میکند و تایر جلو او در حال تکه تکه شدن است. در دور چهل و نهم نبرد به اوج جنون رسید. آنتونلی در تلاش برای سبقت از راسل در پیچ دوم مسیر را گم کرد و هر چهار چرخ ماشین او وارد شنهای کنار پیست شد.
اما راننده جوان ایتالیایی تسلیم نشد و بلافاصله به پیست بازگشت. تنها یک دور بعد او با یک حمله بینقص میان پیچ لسمو دو و آسکاری از راسل عبور کرد و فریاد شادی هواداران را به هوا فرستاد.
content_copy
| رتبه | راننده | تیم | تعداد دور / وضعیت | فاصله زمانی |
|---|---|---|---|---|
| ۱ | کیمی آنتونلی | مرسدس | ۵۳ دور | برنده مسابقه |
| ۲ | جورج راسل | مرسدس | ۵۳ دور | +۳.۸۵۷ ثانیه |
| ۳ | مکس ورستپن | ردبول | ۵۳ دور | +۱۴.۷۱۸ ثانیه |
| ۴ | لندو نوریس | مکلارن | ۵۳ دور | +۱۹.۰۵۶ ثانیه |
| ۵ | اسکار پیاستری | مکلارن | ۵۳ دور | +۱۹.۲۵۳ ثانیه |
| ۶ | لوئیس همیلتون | فراری | ۵۳ دور | +۲۴.۶۵۵ ثانیه |
| ۷ | پیر گسلی | آلپاین | ۵۳ دور | +۲۷.۳۵۱ ثانیه |
| ۸ | آروید لیندبلاد | ریسینگ بولز | ۵۳ دور | +۴۵.۱۳۶ ثانیه |
| ۹ | فرانکو کولاپینتو | آلپاین | ۵۳ دور | +۴۷.۳۵۳ ثانیه |
| ۱۰ | یوکی سونودا | ریسینگ بولز | ۵۳ دور | +۵۸.۱۸۷ ثانیه |
| ۱۱ | گابریل بورتولتو | آئودی | ۵۳ دور | +۶۵.۱۸۷ ثانیه |
| ۱۲ | نیکو هالکنبرگ | آئودی | ۵۳ دور | +۶۶.۱۸۷ ثانیه |
| ۱۳ | کارلوس ساینز | ویلیامز | ۵۳ دور | +۷۴.۱۱۷ ثانیه |
| ۱۴ | لیام لاوسون | ردبول | ۵۳ دور | +۷۵.۶۰۹ ثانیه |
| ۱۵ | اولی بیرمن | هاس | ۵۳ دور | +۷۸.۹۵۸ ثانیه |
| ۱۶ | استبان اوکان | هاس | ۵۲ دور | +۱ دور |
| ۱۷ | الکس آلبون | ویلیامز | ۵۲ دور | +۱ دور |
| ۱۸ | سرجیو پرز | کادیلاک | ۵۲ دور | +۱ دور |
| ۱۹ | والتری بوتاس | کادیلاک | ۵۱ دور | +۲ دور |
| – | لنس استرول | استون مارتین | نقص فنی هیدرولیک | خروج از مسابقه |
| – | فرناندو آلونسو | استون مارتین | آسیبدیدگی خودرو | خروج از مسابقه |
| – | چارلز لکلرک | فراری | سانحه پیچ پارابولیکا | خروج از مسابقه |
شکستن طلسم شصت ساله و جشن در مونزا
آنتونلی با حفظ برتری خود تا آخرین پیچ به نخستین راننده ایتالیایی در شصت سال اخیر تبدیل شد که جام گرندپری خانگی مونزا را بالای سر میبرد. جورج راسل با وجود فرسودگی شدید تایرها توانست جایگاه دوم را نگه دارد تا مرسدس یک نتیجه تاریخی کسب کند.
مکس ورستپن پس از نبردهای سنگین روی سکوی سوم ایستاد و لندو نوریس در یک رقابت بسیار نزدیک همتیمی خود اسکار پیاستری را کنار زد تا چهارم شود. با این پیروزی رویایی اختلاف امتیاز آنتونلی با راسل در جدول قهرمانی به شصت و شش امتیاز رسید تا او گامی بلند به سوی تاج پادشاهی فرمول یک بردارد.





دیدگاه ها