تقابل بی‌وای‌دی چین با ارتش کره شمالی

بی وای دی
بی وای دی

جدیدترین داده‌های آماری نشان می‌دهد که شرکت چینی بی‌وای‌دی (BYD) چگونه توانسته است با لشکر یک میلیون نفری، بازارهای بزرگ جهان را تسخیر کند؛ در مقابل، کره شمالی است که با ارتشی به همین تعداد نفر، برای کشورش چیزی جز نکبت و فقر به همراه نیاورده است. این تفاوت، بازتابی از دو دیدگاه متضاد به اقتصاد و مدیریت منابع انسانی است: یکی بر پایه «خلق ارزش و رقابت جهانی» و دیگری بر محور «بازدارندگی نظامی و انزوا».

به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، در تحلیل ساختار بی‌وای‌دی، این حجم عظیم از نیروی کار (نزدیک به ۹۷۰ هزار نفر)، نه یک هزینه، بلکه یک دارایی استراتژیک است. این شرکت با اتخاذ استراتژی «ادغام عمودی، زنجیره تولید را از استخراج مواد اولیه تا مونتاژ نهایی در اختیار گرفته است. در این مدل، هر واحد از نیروی انسانی در چرخه تولید قرار دارد و مستقیماً در افزایش سهم بازار و تولید ناخالص داخلی (GDP) نقش ایفا می‌کند. خروجی این سازماندهی، تولید میلیون‌ها خودروی برقی و رقابت مستقیم با غول‌هایی نظیر تسلا و تویوتا است. در واقع، ارتش صنعتی بی‌وای‌دی با تبدیل شدن به ابزار تولید، رفاه اقتصادی را برای کارکنان‌اش به ارمغان آورده و قدرت سیاسی-اقتصادی چین را در بازارهای بین‌المللی تثبیت کرده است.

مدل کره شمالی؛ بار نظامی بر دوش اقتصاد نحیف

در سوی دیگر، ارتش میلیونی کره شمالی نمادی از هزینه فرصت بالای یک سیستم است. براساس تحلیل‌های اقتصادی، تخصیص این حجم از نیروی انسانی به بخش نظامی، باعث توقف کامل توسعه در بخش‌های غیرنظامی شده است. در حالی‌که، در مدل بی‌وای‌دی، انسان ابزار تولید است، در مدل پیونگ‌یانگ، انسان ابزار حفظ وضع موجود است.

این ارتش به‌جای خلق ارزش، مصرف‌کننده‌ بخش اعظم منابع محدود ملی است و به‌جای صادرات کالا، تنها تهدید صادر می‌کند. نتیجه این رویکرد، کشوری است که با وجود داشتن یکی از بزرگ‌ترین ارتش‌های جهان، با بحران‌های شدید غذایی و عقب‌ماندگی تکنولوژیک دست‌وپنجه نرم می‌کند، چراکه نیروی کار میلیونی آن را به‌جای کارخانه‌ها و آزمایشگاه‌ها، در پادگان‌ها مستقر کرده است.

برتری تولید بر تهدید

تفاوت بنیادین این دو رویکرد در مفهوم بهره‌وری نهفته است. ارتش بی‌وای‌دی با پیوند زدن تعداد زیاد نیروی کار به نوآوری و بازار، مسیر صعودی رفاه را طی کرده است، اما ارتش کره شمالی با تکیه بر تعداد زیاد سربازان، تنها توانسته است فلاکت را در سطح ملی توزیع کند. این تقابل ثابت می‌کند که در نظم نوین جهانی، قدرت واقعی نه در تعداد تفنگ‌داران، بلکه در تعداد متخصصانی است که می‌توانند محصولات رقابتی برای جهان تولید کنند. پیروز این ماراتن، آن کسی است که بتواند یک میلیون نفر را به‌جای سنگر، به سرمایه‌ تولیدی تبدیل کند.

تازه ترین اخبار و ویدیوهای خودرویی را در کانال تلگرام و اینستاگرام اسب بخار دنبال کنید.