پایگاه خبری اسب بخار
مرجع تخصصی اخبار و ویدیو خودرو

ماشین زمان؛ نگاهی به کشنده های اینترناش در ایران

کشنده اینترناش یکی از خاطره انگیزترین کشنده های بازار کشورمان است که ده ها سال قبل وارد ایران شد و همچنان بسیاری از نسخه های آن در حال کار و فعالیت هستند. 

برند نویستار اینترنشنال که در ایران به اینترناش معروف و شناخته شده است یکی از برندهای آمریکایی در زمینه ساخت خودروهای کار و تجاری سنگین است. البته که این برند به غیر از کامیون به ساخت اتوبوس و موتورهای دیزلی هم مشغول بوده و هست اما در ایران آن را به سبب کشنده های بدون دماغ اما بزرگ و غول پیکر سری ۹۸۰۰ شناخته شده است. 

اینترنشنال یا همان اینترناش نه تنها در ایران بلکه در سراسر دنیا یک برند شناخته شده بوده و در خود آمریکا در بیشتر اوقات پس از پیتربیلت و کنورث قرار می گیرد. محصولات این برند بخاطر استهلاک پایین در کنار جان سختی بالا همیشه جزو پرفروش ها بوده و اکنون این برند یکی از زیرمجموعه های تراتون محسوب می شود. 

کشنده اینترناش اما برای ایرانیان بسیار شناخته شده و خاطره انگیز است. این کشنده قدیمی جزو آخرین کشنده های آمریکایی بازار کشورمان بود و پس از آن بازار ایران با کشنده های با کیفیت و محبوب آمریکایی برای همیشه خداحافظی کردند. 

کشنده اینترناش البته با نسخه های مختلفی وارد ایران شد که از جمله آنها می توان به ۹۶۰۰، ۹۷۰۰ و ۹۸۰۰ اشاره کرد که البته در میان آن مدل ۹۸۰۰ معروف ترین و پرفروش ترین مدل محسوب می شود. این کشنده بدون دماغ اما بزرگ و کشیده آمریکایی تا اوایل دهه ۷۰ شمسی وارد کشور می شد و نکته جالب توجه شرایط فروش آن بود که اکنون برای رانندگان تبدیل به یک آرزو شده است!

کشنده اینترناش را در آن سال ها رانندگان می توانستند با پرداخت اقساط دو ساله و البته بدون سود این کشنده را از آن خود کنند. اتفاقی که اکنون شبیه به رویا برای رانندگان زحمت کش کشورمان بوده و متاسفانه سخت ترین شرایط ممکن اکنون برایشان فراهم است. 

تفاوت میان تیپ های کامیون اینترناش هم تنها مربوط به کابین آنها شده و در بخش فنی این مدل های تفاوتی با یکدیگر ندارند، البته که با توجه به سال واردات آنها تفاوت هایی وجود دارد. اینترناش ۹۶۰۰ کوچکترین اتاق را در میان سه تیپ داشته و ۹۸۰۰ هم بزرگترین و کشیده ترین کابین را از آن خود کرده است. 

از نظر طراحی ظاهری کامیون اینترناش اکنون دیگر قدیمی بوده و جزء کشنده های کلاسیک بازار محسوب می شود. اما نکته جالب در طراحی این محصول، سبک جعبه‌ای شکل و باکسی آن بوده که آن را نسبت به کشنده های خصوصا اروپایی خاص تر می کند. البته که دیگر کشنده های بدون دماغ آن زمان آمریکایی هم تقریبا همین سبک طراحی را داشتند. 

اینترناش های ۹۸۰۰ همانطور که اشاره کردیم بزرگترین و طویل ترین اتاق را در میان تیپ های اینترناش داشته و نکته جالب آن استفاده از شیشه های جانبی بر روی تاج کامیون است. اغلب کشنده های اینترناش وارد شده به ایران رنگی کرمی را داشته و با همین رنگ هم معروف و محبوب هستند. 

داخل کابین اینترناش نیز همچنان داشبورد و اتاقی بسیار ساده و کلاسیک را شاهدیم که البته در زمان خود چیزی کمتر از رقبای اروپایی‌اش نداشت. نکته جالب کابین این کامیون پالونی وسط بسیار بزرگی است که دیگر تبدیل به زیر آرنجی شده و البته طبق گفته مالکین دسترسی به فضای عقب کامیون را سخت کرده است. یکی از نکته های جذاب داشبورد این کشنده استفاده از عقربه های کوچک و بزرگ مختلف است که حس خوبی را به راننده القا می کند. 

بخش پشت سر سرنشینان اما بزرگترین نقطه قوت این کشنده در آن سال ها نسبت به تمامی رقبایش است. فضایی بسیار بزرگ و جادار البته تنها با یک تخت خوابی که عریض و بزرگ است. همین راحتی و بزرگی فضا سبب شد تا اینترناش تبدیل به انتخاب اول رانندگان ترانزیت کشورمان در آن سال ها شود. 

کامیون اینترناش در بخش فنی یه یک موتور ۶ سیلندر ۱۲ لیتری دیزل مجهز شده که ساخت برند کامینز بوده و از نظر استهلاک و قدرت در بهترین حالت ممکن قرار داشت. این موتور توانایی تولید ۴۰۰ اسب بخار قدرت و حدود ۲۲۰۰ نیوتن متر گشتاور بوده که از طریق یک گیربکس ۸ سرعته دستی به محورهای عقب منتقل می شود. البته که در نمونه های قدرتی این کشنده گیربکس ۱۸ سرعته هم قرار گرفته بود. 

از مهمترین مزایای فنی کشنده اینترناش موتور کم استهلاک و بی آزار آن بوده که از برندی مانند کامینز نیز چیزی غیر از این تعجب آور بود. این موتور طراحی ساده‌ای داشته و همین مورد سبب می شود تا تعمیر آن هم ساده و آسان باشد. در مجموع اینترناش یکی از بهترین کشنده های سالیان قبل بازار ایران بوده که با وجود رقبایی از ولوو و اسکانیا و دیگر برندها توانست بسیار موفق عمل کرده و همچنان هم خرید و فروش شود.