قدرتنمایی سنگینوزنهای جهان در هانوفر؛ از غول هزار اسببخاری تا کامیون بیراننده

کامیونی با بیش از هزار اسببخار قدرت، کشندهای با برد ۷۲۰ کیلومتری و خودروی سنگینی که دیگر به راننده نیاز ندارد، چهره متفاوت نمایشگاه هانوفر ۲۰۲۶ را ساختند. این نمایشگاه نشان داد که سازندگان خودروهای تجاری دیگر فقط بر سر قدرت موتور رقابت نمیکنند و میخواهند بار بیشتری را با توقف کمتر، زمان تحویل کوتاهتر و مصرف انرژی و هزینه پایینتر جابهجا کنند.
به گزارش پایگاه خبری اسب بخار، نمایشگاه IAA Transportation ۲۰۲۶ از ۱۵ تا ۲۰ سپتامبر در هانوفر آلمان برگزار شد. کامیونها، کشندهها، ونها و فناوریهای حملونقل در مرکز این رویداد قرار گرفتند و هر محصول با هدف مشخصی به نمایش درآمد.
برخی سازندگان روی افزایش برد و کاهش زمان شارژ تمرکز کردند و گروهی دیگر سراغ خودروهای خودران رفتند. در میان محصولات و کانسپتهای حاضر در هانوفر، هشت خودرو را براساس ویژگی برجسته آنها انتخاب کردهایم. بعضی از این خودروها به خط تولید رسیدهاند و برخی هنوز آینده حملونقل را به نمایش میگذارند. به همین دلیل، مشخصات نمونههای مفهومی ممکن است تا زمان تولید تغییر کنند.
فهرست مطالب
- BYD ETT ۴۴؛ قدرتمندترین
- کامیون T9 پونی.ai و GAC؛ بینیازترین از راننده
- MAN eTGX؛ دوربردترین کشنده برقی این فهرست
- ولوو FH Aero Electric؛ برگزیده سال
- مرسدسبنز eActros Lowliner؛ مناسبترین برای بارهای حجیم
- رنو Trafic E-Tech؛ سریعترین ون در شارژ
- فورد Transit City؛ اقتصادیترین
- استلانتیس BOW؛ عجیبترین جعبه روی چرخ
- رقابت هانوفر از اسببخار عبور کرد
BYD ETT ۴۴؛ قدرتمندترین

لقب قدرتمندترین محصول این فهرست به BYD ETT ۴۴ تعلق میگیرد. این کشنده برقی سنگین بیش از هزار اسببخار قدرت تولید میکند و حتی در دنیای کامیونهای بزرگ نیز عدد قابلتوجهی را ثبت میکند.
BYD برد این کشنده را تا ۶۰۰ کیلومتر اعلام میکند. باتری آن با استفاده از شارژر ۱.۵ مگاواتی میتواند در ۲۰ دقیقه انرژی لازم برای پیمودن حدود ۴۰۰ کیلومتر را دریافت کند. اگر چنین شارژری در مسیر وجود داشته باشد، راننده میتواند بخش بزرگی از باتری را در زمان استراحت خود شارژ کند و دوباره به جاده برگردد.
BYD این کامیون را از ابتدا با هدف استفاده از نیروی برق طراحی کرده است. به همین دلیل، جای باتریها، شکل کابین و سامانه انتقال قدرت را با نیازهای یک کشنده برقی هماهنگ کرده است.
عددهای اعلامشده جذاب به نظر میرسند، اما استفاده از توان کامل ETT ۴۴ به شارژرهای ۱.۵ مگاواتی نیاز دارد. چنین ایستگاههایی هنوز در بسیاری از جادهها ساخته نشدهاند و توسعه زیرساخت میتواند سرعت ورود این کامیون به ناوگان را تعیین کند.
کامیون T9 پونی.ai و GAC؛ بینیازترین از راننده

کامیون T9 با همکاری شرکت پونی.ai و بخش خودروهای تجاری GAC ساخته شده است. ویژگی اصلی این کامیون به قدرت، برد یا ظرفیت بار آن مربوط نمیشود و سامانه خودران سطح چهار آن را از دیگر محصولات جدا میکند.
در این سطح، کامیون میتواند در مسیرها و شرایط از پیش تعیینشده بدون دخالت مستقیم راننده حرکت کند. این قابلیت به معنای حرکت آزادانه خودرو در تمام خیابانها و جادهها نیست و مسیر، قوانین و زیرساخت باید برای فعالیت آن آماده شوند.
سازندگان میخواهند T9 را ابتدا در مسیرهای مشخص حمل بار، بنادر و پایانههای لجستیکی به کار بگیرند. رفتوآمد در چنین محیطهایی نظم بیشتری دارد و پیشبینی حرکت دیگر خودروها نیز آسانتر انجام میشود.
پونی.ai برای آزمایش این کامیون در اروپا با مقامها و مشتریان احتمالی گفتوگو میکند. بنابراین T9 هنوز رانندگان کامیون را از جاده کنار نمیگذارد، اما مسیری را نشان میدهد که بخشی از صنعت حملونقل به سمت آن حرکت میکند.
MAN eTGX؛ دوربردترین کشنده برقی این فهرست

نسخه تازه MAN eTGX با هفت مجموعه باتری و ظرفیت قابل استفاده ۶۴۴ کیلوواتساعت میتواند با یکبار شارژ تا ۷۲۰ کیلومتر حرکت کند. این برد، eTGX را به یکی از جدیترین کشندههای برقی برای حملونقل بینشهری تبدیل میکند.
مان برای افزایش برد فقط باتری بیشتری روی کامیون نصب نکرده است. مهندسان این شرکت طراحی جلوی خودرو را برای کاهش مقاومت هوا تغییر دادهاند، بازیابی انرژی هنگام کاهش سرعت را بهبود بخشیدهاند و انرژی قابل استفاده باتریهای جدید را افزایش دادهاند.
در نسخه ششچرخ، مجموعه باتری هفتم بخشی از فضای شاسی را اشغال میکند. بنابراین خریدار باید تعداد باتریها را براساس نوع بار، مسافت روزانه و تجهیزات نصبشده روی کامیون انتخاب کند.
عدد ۷۲۰ کیلومتر نیز در شرایط مشخص به دست میآید و وزن محموله، سرعت، شیب مسیر و شرایط آبوهوایی میتوانند آن را کاهش دهند. با این حال، مان با این محصول نشان میدهد که کشندههای برقی از مسیرهای کوتاه شهری عبور کردهاند و به جادههای بینشهری نزدیک شدهاند.
ولوو FH Aero Electric؛ برگزیده سال

نسل تازه کامیونهای برقی سنگین ولوو در هانوفر عنوان کامیون بینالمللی سال ۲۰۲۷ را دریافت کرد. این خانواده مدلهای FH، FM، FMX و FH Aero Electric را در بر میگیرد و کاربردهایی از توزیع شهری تا حمل بار در مسیرهای طولانی را پوشش میدهد.
ولوو برد نسخههای جدید را تا ۷۰۰ کیلومتر اعلام میکند. این شرکت همزمان ظرفیت حمل بار را افزایش داده و زمان مورد نیاز برای شارژ را کاهش داده است.
ولوو یک کامیون را برای تمام کاربردها پیشنهاد نمیکند و به خریدار اجازه میدهد نوع کابین، شاسی و ترکیب باتری را براساس مأموریت ناوگان انتخاب کند. یک شرکت ساختمانی، ناوگان توزیع شهری و مجموعه حملونقل بینشهری نیازهای یکسانی ندارند و هرکدام میتوانند ترکیب متفاوتی را سفارش دهند.
ولوو تولید سری این نسل را آغاز کرده است. بنابراین محصولات جدید این شرکت فقط آینده حملونقل را نمایش نمیدهند و برای ورود به ناوگان آماده میشوند.
مرسدسبنز eActros Lowliner؛ مناسبترین برای بارهای حجیم

همه محمولهها وزن زیادی ندارند و بعضی بارها پیش از رسیدن به محدودیت وزن، تمام فضای تریلر را اشغال میکنند. قطعات خودرو، بستههای پستی و کالاهای سبک اما حجیم در همین گروه قرار میگیرند و مرسدسبنز eActros Lowliner برای حمل آنها ساخته شده است.
مرسدس ارتفاع محل اتصال تریلر را در این کشنده کاهش داده است تا شرکتهای حملونقل بتوانند از تریلرهای بلندتر و جادارتر استفاده کنند. این تغییر اجازه میدهد کامیون بدون عبور از محدودیت ارتفاع جاده، حجم بیشتری بار حمل کند.
مرسدس این مدل را با دو یا سه مجموعه باتری عرضه میکند. نسخه سهباتری بیش از ۶۰۰ کیلوواتساعت ظرفیت دارد و از شارژ یک مگاواتی پشتیبانی میکند.
به گفته سازنده، شارژ باتری این نسخه از ۱۰ تا ۸۰ درصد حدود ۲۹ دقیقه طول میکشد. مرسدسبنز قصد دارد تولید سری eActros Lowliner را در سال ۲۰۲۷ آغاز کند.
رنو Trafic E-Tech؛ سریعترین ون در شارژ

رنو نسل جدید Trafic E-Tech را با سامانه برق ۸۰۰ ولتی به هانوفر آورد. این معماری به باتری اجازه میدهد انرژی را با سرعت بیشتری دریافت کند و مدت توقف خودرو کنار شارژر را کاهش دهد.
کاهش زمان شارژ برای یک ون تجاری اهمیت زیادی دارد، زیرا هر ساعت توقف میتواند برنامه تحویل کالا یا ارائه خدمات را عقب بیندازد. رنو با همین هدف، سرعت شارژ را به یکی از ویژگیهای اصلی Trafic جدید تبدیل کرده است.
نسخه مجهز به باتری ۸۱ کیلوواتساعتی میتواند با یکبار شارژ تا ۴۷۰ کیلومتر حرکت کند. رنو اعلام کرده است که در صورت دسترسی به شارژر مناسب، باتری در ۲۰ دقیقه انرژی لازم برای پیمودن ۲۸۰ کیلومتر را دریافت میکند.
Trafic جدید فقط بهصورت ون باری عرضه نمیشود و میتواند به آمبولانس، خودروی یخچالدار، کارگاه سیار یا تاکسی ویژه افراد دارای معلولیت تبدیل شود. باتری خودرو میتواند برق مورد نیاز بعضی ابزارها را نیز در محل کار تأمین کند.
فورد Transit City؛ اقتصادیترین

فورد Transit City برای مسیرهای کوتاه شهری طراحی شده است. در چنین مأموریتی، قیمت خرید، فضای بار و هزینه نگهداری اهمیت بیشتری از برد بسیار زیاد پیدا میکنند.
نسخه پایه این ون در بعضی بازارهای اروپایی با قیمتی نزدیک به ۳۰ هزار یورو پیش از مالیات عرضه میشود. فورد با این قیمت میخواهد شرکتهای کوچک، فروشگاهها، تعمیرکاران و مجموعههای خدماتی را به استفاده از یک ون برقی ترغیب کند.
Transit City با یکبار شارژ میتواند تا ۲۵۴ کیلومتر حرکت کند. شاید این عدد در کنار کامیونهایی با برد ۶۰۰ یا ۷۰۰ کیلومتر کوچک به نظر برسد، اما نیاز بخش بزرگی از ناوگان توزیع شهری را پوشش میدهد.
این ون بسته به نسخه، تا هشت مترمکعب فضای بار و بیش از ۱.۲ تن ظرفیت حمل فراهم میکند. فورد نسخه شاسیکابین آن را نیز در هانوفر به نمایش گذاشت تا امکان نصب اتاق یخچالدار، کفی بار یا محفظههای سفارشی را فراهم کند.
استلانتیس BOW؛ عجیبترین جعبه روی چرخ

نام BOW از عبارت Box on Wheels یا «جعبهای روی چرخ» گرفته شده است و ظاهر خودرو نیز همین ایده را دنبال میکند. استلانتیس یک محفظه بار ساده را روی سکویی برقی قرار داده و کابین معمول راننده را حذف کرده است.
این کانسپت برای آخرین بخش مسیر تحویل کالا طراحی شده است؛ همان فاصلهای که بار از مرکز توزیع به فروشگاه یا خانه مشتری میرسد. شرکت میتواند بدنه متناسب با نوع محموله را روی سکوی خودرو نصب کند و آن را بدون راننده در مسیرهای مشخص به حرکت درآورد.
BOW هنوز به محصول آماده فروش تبدیل نشده است و استلانتیس از آن برای نمایش قابلیتهای حملونقل خودران استفاده میکند. ظاهر ساده خودرو نیز از کاربرد آن میآید، زیرا حذف راننده و سرنشین نیاز به بسیاری از اجزای یک کابین معمولی را از بین میبرد.
رقابت هانوفر از اسببخار عبور کرد
BYD با قدرت بیش از هزار اسببخار توجهها را جلب کرد، اما سازندگان در هانوفر فقط برای ثبت عددهای بزرگتر رقابت نکردند. کامیونی که مسافت بیشتری را با یکبار شارژ طی کند، ونی که بار بیشتری حمل کند و خودرویی که زمان کمتری کنار شارژر یا در تعمیرگاه بماند، میتواند درآمد شرکت حملونقل را افزایش دهد.
کشندههای برقی نیز دیگر فقط برای مسیرهای کوتاه شهری ساخته نمیشوند. بردهای ۶۰۰ تا ۷۲۰ کیلومتری نشان میدهند که سازندگان به بازار حملونقل بینشهری وارد شدهاند، هرچند کمبود شارژرهای پرقدرت همچنان استفاده گسترده از آنها را دشوار میکند.
T9 و BOW مسیر دیگری را نشان میدهند و آیندهای را تصویر میکنند که شاید کامیونها در آن بدون راننده حرکت کنند و حتی به کابین متعارف نیاز نداشته باشند. هانوفر ۲۰۲۶ نشان داد که صنعت حملونقل میخواهد بار بیشتری را با توقف کمتر، زمان تحویل کوتاهتر و مصرف انرژی و هزینه پایینتر جابهجا کند.





دیدگاه ها